Η παγκόσμια παραγωγή ελαιολάδου θα φτάσει τους 4.4 εκατομμύρια τόνους έως το 2050, Expert Projects

Περίληψη

Ο Juan Vilar έχει μελετήσει την παγκόσμια παραγωγή ελαιολάδου και προβλέπει μια μετάβαση σε ελαιώνες υψηλής πυκνότητας στο μέλλον, με την έκταση των ελαιώνων να αναμένεται να αυξηθεί κατά 32 τοις εκατό έως το 2050. Η κλιματική αλλαγή θα επηρεάσει την ελαιοκαλλιέργεια, με τις νέες χώρες να αναμένεται να αρχίσουν να παράγουν ελαιόλαδο και να αναμένεται στροφή προς τους ελαιώνες υψηλής πυκνότητας.

Για σχεδόν δύο δεκαετίες, ο Juan Vilar έχει μελετήσει την εξέλιξη του κόσμου παραγωγή ελαιολάδου. Το τελευταίο του έργο αφορούσε τη συλλογή δεδομένων και από τις 66 χώρες παραγωγής ελαιολάδου και την πραγματοποίηση προβλέψεων για το μέλλον του κλάδου.

Ο ιδρυτής και διευθύνων σύμβουλος της Juan Vilar Στρατηγικοί Σύμβουλοι και καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Χαέν είπε Olive Oil Times ότι περιμένει μια σταθερή μετάβαση από παραδοσιακούς ελαιώνες σε υψηλή πυκνότητα και εξαιρετικά υψηλής πυκνότητας (γνωστοί και ως εντατικοί και υπερ-εντατικοί) ελαιώνες, ειδικά καθώς η ελαιοκαλλιέργεια επεκτείνεται προς τα βόρεια.

"Η τάση είναι ότι η έκταση των ελαιώνων με μεγάλη κλίση και μέτρια κλίση σε ξηρά μειώνεται και η έκταση τωνοι σύγχρονοι ελαιώνες αυξάνονται, ειδικά ο σύγχρονος ελαιώνας στο στέμμα και οι αρδευόμενοι φράχτες», είπε.

"Αναμένεται ότι η έκταση του ελαιώνα θα φτάσει από 11,594,986 εκτάρια, επί του παρόντος, σε 15,259,471 εκτάρια μέχρι το 2050», πρόσθεσε ο Vilar. ​"Δηλαδή, σε 30 χρόνια, η προβολή της έκτασης του ελαιώνα αναμένεται να αυξηθεί κατά 32 τοις εκατό σε σύγκριση με το 2021».

"Το 2041, η παγκόσμια έκταση των ελαιώνων θα είναι 14.1 εκατομμύρια εκτάρια, εκ των οποίων το 39% είναι παραδοσιακοί ελαιώνες, έναντι 7.1 εκατομμυρίων το 1991, εκ των οποίων το 92 τοις εκατό ήταν παραδοσιακοί», συνέχισε. ​"Και υπολογίζεται ότι μέχρι το έτος 2041, θα υπάρχουν 80 χώρες παραγωγής ελαιολάδου, από 26 το 1991».

"Όλα αυτά προβάλλονται εύκολα όταν έχετε την τάση της εξέλιξης στη σύνθεση του ελαιώνα και την τυπολογία των 66 σημερινών παραγωγών χωρών τα τελευταία 40 χρόνια και τα τρέχοντα δεδομένα μετασχηματισμού και φυτειών είναι γνωστά», είπε ο Vilar. ​"Τα υπόλοιπα γίνονται με μαθηματική ανάλυση, λαμβάνοντας υπόψη τις κυκλικές μεροληψίες της αγοράς, που υπήρχαν επίσης στο παρελθόν.»

Με βάση τις προβλέψεις του, ο Vilar είπε ότι κλιματική αλλαγή θα έχει δύο βαθιές επιπτώσεις στο μέλλον του ελαιοκαλλιέργεια.

Η μελλοντική διαθεσιμότητα νερού θα αναγκάσει τους παραγωγούς να γίνουν πιο αποτελεσματικοί και πιο υπεύθυνοι στη φύτευση και την άρδευση των ελαίων τους. Οι μεταβαλλόμενες καιρικές συνθήκες σε όλο τον κόσμο θα εξαρτήσουν επίσης τον τρόπο με τον οποίο εξελίσσεται η παραγωγή ελαιολάδου στη λεκάνη της Μεσογείου.

"Πράγματι, η κλιματική αλλαγή θα λειτουργήσει ως αρνητικός καταλύτης σε έναν τομέα και ως θετική ώθηση σε άλλους», είπε ο Vilar. ​"Όλα αυτά θα εξαρτηθούν από το αν είναι μια χώρα με ζεστό και ξηρό κλίμα ή υγρό και ψυχρό κλίμα».

"Έχουμε υπόψη μας ότι η ελιά έχει ήδη καλλιεργηθεί Canada, η Γερμανία και η Ηνωμένο Βασίλειο", Πρόσθεσε. ​"Αυτό ήταν αδιανόητο πριν από 10 χρόνια. Χωρίς αμφιβολία, σχεδόν 15 νέες χώρες παραγωγής θα κάνουν το ντεμπούτο τους σε μόλις 20 χρόνια».

Ο Vilar προβλέπει ότι οι περισσότεροι νέοι ελαιώνες που θα φυτευτούν, είτε σε παραδοσιακές χώρες παραγωγής ελαιολάδου είτε σε νέους, θα είναι υψηλής πυκνότητας και υπερυψηλής πυκνότητας, γεγονός που θα οδηγήσει σε μαζική αύξηση της παγκόσμιας παραγωγής ελαιολάδου.

Επί του παρόντος, οι παραδοσιακοί ελαιώνες αντιπροσωπεύουν το 68 τοις εκατό της επιφάνειας του ελαιώνα και οι ελαιώνες υψηλής πυκνότητας και υπερυψηλής πυκνότητας αντιπροσωπεύουν το υπόλοιπο 32 τοις εκατό.

Ωστόσο, ο Vilar πιστεύει ότι αυτοί οι αριθμοί θα έχουν αλλάξει λίγο πολύ μέχρι τα μέσα του αιώνα, όταν υπολογίζεται ότι 15.3 εκατομμύρια εκτάρια γεωργικής γης θα αφιερωθούν στην ελαιοκαλλιέργεια.

"Από τη συνολική επιφάνεια, το 40 τοις εκατό - 5.5 εκατομμύρια εκτάρια - θα είναι παραδοσιακοί μη μετασχηματιζόμενοι ελαιώνες, οι οποίοι θα παράγουν το 23 τοις εκατό του συνόλου του λαδιού που παράγεται μέχρι τότε στον πλανήτη», είπε.

"Το υπόλοιπο 60 τοις εκατό της επιφάνειας, που καταλαμβάνεται από σύγχρονους ελαιώνες (κυρίως σε φράκτες), θα είναι υπεύθυνο για την παραγωγή του 77 τοις εκατό των 4.4 εκατομμυρίων τόνων που θα παραχθούν εκείνη την εποχή, με πλήρη ονομαστική δυναμικότητα 5.8 εκατομμυρίων τόνων. καθώς και υψηλότερη αναλογία παρθένου και έξτρα παρθένου ελαιολάδου», πρόσθεσε. ​"Θα υπάρξει μεγαλύτερη εξειδίκευση στις ποικιλίες».

Επί του παρόντος, η παγκόσμια παραγωγή ελαιολάδου είναι περίπου 3.12 εκατομμύρια τόνοι ετησίως, με το υψηλότερο σύνολο των 3.38 εκατομμυρίων τόνων να παράγεται το καλλιεργητικό έτος 2017/18.

Η παραγωγή θα αυξάνεται σταθερά επειδή οι περισσότεροι από τους ελαιώνες στις 14 νέες χώρες παραγωγής ελαιολάδου αναμένεται να φυτευτούν σε υψηλής ή υπερ-υψηλής πυκνότητας. Πολλοί παραδοσιακοί παραγωγοί ελαιολάδου θα μεταβούν επίσης σε φυτείες υψηλότερης πυκνότητας.

"Ορισμένες χώρες που θα βιώσουν μια μετατόπιση από τους παραδοσιακούς ελαιώνες σε ένα υψηλότερο ποσοστό εντατικών ελαιώνων και φυτών θα είναι η Ισπανία, η Ελλάδα, η Ιταλία, η Πορτογαλία, η Τυνησία και η Τουρκία», είπε ο Vilar.

Παρά τη μετάβαση αυτή, η συγκέντρωση των ελαιώνων αναμένεται να είναι λίγο μεγαλύτερη στο μέλλον. Ωστόσο, ο Vilar είπε ότι οι παραδοσιακές χώρες που παράγουν ελαιόλαδο δεν χρειάζεται να ανησυχούν μήπως θα ξεπεράσουν τους νεοεισερχόμενους σύντομα.

Επί του παρόντος, το 87 τοις εκατό των ελαιώνων στον κόσμο βρίσκονται σε εννέα μεσογειακές χώρες. Ωστόσο, ο αριθμός αυτός θα μειωθεί καθώς η κλιματική αλλαγή κάνει νέες περιοχές να γίνονται όλο και πιο κατάλληλες για ελαιοκαλλιέργεια και άλλες γίνονται λιγότερο.

"Ας έχουμε κατά νου ότι αναμένεται μια θετική εξέλιξη της επιφάνειας κατά 32% τα επόμενα 30 χρόνια», είπε ο Vilar.

"Χωρίς αμφιβολία, σε αυτές τις 80 χώρες παραγωγής, μόνο 10 θα συνεχίσουν να κατέχουν περισσότερο από το 70 τοις εκατό της συνολικής επιφάνειας», κατέληξε. ​"Η ενσωμάτωση νέων παραγωγών θα τονώσει την κατανάλωση λόγω εξοικείωσης, αλλά σε καμία περίπτωση δεν θα αποτελέσουν απειλή για αυτούς τους ελαιώνες».