Η κριτική βιβλίου "Extra Virginity" έχει πολλά πλεονεκτήματα, αλλά χάνει το σημείο

Περίληψη

Η κριτική του Dwight Garner για το βιβλίο του Tom Mueller περιλαμβάνει χιουμοριστικά ανέκδοτα για ειδικούς και γευσιγνώστες του ελαιολάδου, αλλά αποτυγχάνει να αντιμετωπίσει πλήρως το σοβαρό ζήτημα της απάτης στα τρόφιμα στη βιομηχανία, συμπεριλαμβανομένων των κινδύνων για την υγεία και της οικονομικής αστάθειας που δημιουργεί παγκοσμίως. Η εστίαση του Garner στην ψυχαγωγία και όχι στα σημαντικά θέματα που συζητούνται στο βιβλίο του Mueller μπορεί να αποτρέψει τους πιθανούς αναγνώστες από την εξερεύνηση των βασικών πληροφοριών που παρέχει για τη βιομηχανία ελαιολάδου.

A αναθεώρηση του βιβλίου του Tom Mueller by New York Times Ο συγγραφέας Dwight Garner ξεκινά δημιουργώντας μια καρικατούρα ενός από τα προφίλ των ανθρώπων Mueller: ​"Υπάρχει μια αστεία στιγμή όταν ένας εμπειρογνώμονας ελαιολάδου κρατά ένα μπουκάλι που καλύπτεται με αμφίβολους ισχυρισμούς: ​»100 τοις εκατό Ιταλικά, ​»ψυχρής πίεσης " ​»έξτρα παρθένο.' "

Ο Garner συνεχίζει: ​"Ο άντρας κουνάει το κεφάλι του και λέει, ίσως με μια υπόδειξη του Don Rickles στη φωνή του, ​»Εξτρα παρθένο? Τι σχέση έχει αυτό το λάδι με την παρθενία; Αυτή είναι μια πόρνη. " "

Ο άντρας, Flavio Zaramella, είναι ένας άρρωστος Μιλάνος επιχειρηματίας και έμπειρος δοκιμαστής ελαιολάδου, ο οποίος, μεταξύ άλλων, προφίλ στο βιβλίο, εργάζεται για να ρίξει φως στις διεφθαρμένες πρακτικές της βιομηχανίας ελαιολάδου.

Το άλμα στον αμερικανικό κωμικό wisecrack Don Rickles είναι μακρινό, αλλά είναι ένα από τα πολλά κριτική βιβλίου από τον Γκάρνερ, ο οποίος φαίνεται να ενδιαφέρεται περισσότερο για τη δέσμευση μιας διαδοχής του ίδιου του σκάφους, παρά να εξετάσει το σοβαρό θέμα της απάτης σε τρόφιμα.

Τα μήκη που ο Garner πηγαίνει για να βρει τα μαχαίρια του είναι εκπληκτικά, συμπεριλαμβανομένης μιας κριτικής αξιολόγησης της περιγραφής του πτερυγίου σκόνης στο σπίτι του συγγραφέα. Ο Mueller ζει πράγματι σε μια μεσαιωνική πέτρινη αγροικία που περιβάλλεται από ελαιώνες στην ύπαιθρο της Λιγουρίας έξω από τη Γένοβα - (όχι έναν αποικιακό σύγχρονο του -ου αιώνα στο Frenchtown, New Jersey). Αλλά ο Γκάρνερ καλεί τη λεπτομέρεια του σακακιού ​"το ισοδύναμο της κορώνας κορινθιακού δέρματος. "

Από αυτό το εξαιρετικά ενδιαφέρον βιβλίο, ο Garner βγάζει τρεις λέξεις εδώ, τέσσερις λέξεις εκεί, για να χτίσει ένα άλλο quip: ​"Ένας άνθρωπος εδώ έχει ένα ​»ο υπαινιγμός της θαυμασμένης στη φωνή του ». Αλλο ​»γέλασε, ψηλά και χαρούμενα. " Μια γυναίκα έχει ​»αμυγδαλωτά μάτια που φαίνονται να φαίνονται κατευθείαν στην ψυχή σου. Αυτή είναι η ίδια γυναίκα ​»μια λάμψη στο μάτι της. "

Ο Garner ασφαλίζει, ​"είναι σαν να διαβάζουμε για ξωτικά ".

Ποτέ δεν το ένιωσα, γιατί διάβασα αυτές τις λέξεις στο πλαίσιο των πλούσιων πορτρέτων ενδιαφέροντων ανθρώπων που επισκέφτηκε ο Mueller σε όλο τον κόσμο - αντί να βγάλω μερικά αποσπάσματα για μια αδέξια κριτική βιβλίου.

Όταν ο Γκάρνερ έρχεται σε επαφή με αυτό που διακυβεύεται, είναι με έναν υποτιμητικό τόνο σαρκασμού. ​"Η είδηση ​​που δίνει ο κύριος Mueller για το εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο - το EVOO, όπως θέλει να το θέτει ο Rachael Ray - είναι ανησυχητικό ", γράφει ο Garner (για κάποιο λόγο, συμπεριλαμβανομένης της φράσης, ένας υπερσύνδεσμος προς ένα σκοτεινό διαδικτυακό κατάστημα που πουλά καλάθια δώρων, αλλά δεν προσφέρει ένδειξη για την ταυτότητα του ιδιοκτήτη του ή από το πού λειτουργεί - όχι σε αντίθεση με την ανωνυμία των νοθευμένων ελαιολάδων). Και φυσικά, ο Γκάρνερ ξέρει αν πραγματικά θέλετε να πείτε κάτι ανησυχητικός, δεν το αφήνετε να μοιραστεί μια πρόταση με τη Ρέιτσελ Ρέι.

Τότε υπάρχει το εξής: ​"Η Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων θεωρεί ότι αυτή η νοθεία είναι χαμηλή προτεραιότητα. Το ελαιόλαδο Grody δεν σκοτώνει κανέναν. Μιλάμε για ένα πρόβλημα πρώτου κόσμου εδώ. Το Caveat Emptor. " Παρατηρήστε την απουσία άνω και κάτω τελείας ή κόμματα που θα βοηθούσαν να αποδώσουν καθένα από αυτά τα συναισθήματα στο FDA. Ο Garner παρέλειψε άνετα το παχύ έντερο, ώστε να μην ξέρετε από πού προέρχεται το downplay - ο ίδιος ο FDA ή ο Garner.

Αλλά επιφυλακτικό δεν βοήθησε τους 800 ανθρώπους που πέθαναν και 20,000 νοσηλεύτηκαν από νοθεία ελαιολάδου στη Μαδρίτη το 1981 (και δεν έχουν αλλάξει πολλά από τότε). Η απάτη με το ελαιόλαδο είναι ένα σοβαρό παγκόσμιο ζήτημα υγείας και η συνεχιζόμενη πρακτική του θέτει σε κίνδυνο την οικονομική και πολιτιστική σταθερότητα των περιοχών παραγωγής ελαιολάδου σε όλο τον κόσμο - κινδύνους που μόλις τώρα έρχονται στο προσκήνιο, χάρη σε μεγάλο βαθμό στον Tom Mueller.

Ο Γκάρνερ σώζει το καλύτερο για το τελευταίο, καθώς αποβάλλει χιλιάδες χρόνια ιστορίας, πολιτισμού, διαφθοράς και αφοσίωσης παραγωγών που κατασκευάζουν ένα από τα πιο υγιεινά τρόφιμα στον κόσμο: ​"Όπου υπάρχει μια φιάλη ελαιολάδου, προσεύχεστε επίσης να βρείτε λίγο ξύδι. " Σωστά. Τα συναισθήματά μου ακριβώς, κύριε Garner.

Θα ήταν πολύ κακό αν η κριτική του Γκάρνερ, σαφώς κατασκευασμένη για να είναι διασκεδαστική και όχι σοβαρή ματιά στα σημαντικά θέματα που φέρνει στο φως ο Mueller, εμπόδισε τους ανθρώπους να διαβάσουν αυτό το βασικό βιβλίο.

Ανασκόπηση βιβλίων: Οι καλλιεργητές ελαιολάδου, οι χημικοί, οι μάγειροι και οι κροκοί, από τον Dwight Garner