Δημιουργία ελαιολάδου σε καυτό σημείο της ηλιοθεραπείας

Περίληψη

Τα νησιά των Κυκλάδων, όπως η Μύκονος και η Σαντορίνη, είναι γνωστά για την ομορφιά και τον τουρισμό τους, αλλά έχουν επίσης αυξανόμενη τοπική παραγωγή ελαιολάδου, με προσπάθειες για την προώθηση των γηγενών ποικιλιών και την αύξηση της ποιότητας. Παρά τις προκλήσεις όπως η λειψυδρία και οι περιορισμένες εγκαταστάσεις επεξεργασίας, οι τοπικοί συνεταιρισμοί εργάζονται για να αυξήσουν την παραγωγή και την ποιότητα του ελαιολάδου σε αυτά τα νησιά ως εναλλακτική λύση στην τουριστική βιομηχανία.

Δεν υπάρχουν πολλά μέρη στη Γη που να ταιριάζουν με την ομορφιά της Μυκόνου, της Σαντορίνης και των άλλων νησιών του συγκροτήματος των Κυκλάδων στο Αιγαίο Πέλαγος. Και να είστε βέβαιοι ότι θα συναντήσετε διάσημους ηθοποιούς, ποπ σταρ και άλλες διασημότητες από όλο τον κόσμο που κάθε καλοκαίρι συρρέουν σε αυτά τα μικρά στίγματα της θάλασσας για ζωντανές διακοπές.

Ο τουρισμός είναι η κύρια κινητήρια δύναμη της τοπικής οικονομίας, αλλά πολλοί δεν γνωρίζουν ότι υπάρχουν περισσότερα από ό, τι από όμορφες παραλίες, όλη τη νύχτα clubbing, και nonstop διασκέδαση.

Τα νησιά είναι σχεδόν χωρίς νερό - ταμιευτήρες, μερικά πηγάδια και ορισμένες εγκαταστάσεις αφαλάτωσης καλύπτουν τη ζήτηση. Το έδαφος είναι σκληρό και ξηρό, αλλά οι ντόπιοι καταφέρνουν να καλλιεργούν λαχανικά, εσπεριδοειδή, αμπελώνες και ελιές.

Σύμφωνα με το Υπουργείο Γεωργίας των Κυκλάδων, η τοπική παραγωγή ελαιολάδου ήρθε περίπου στους 430 τόνους για τη συγκομιδή του 2016/17. Τα περισσότερα μικρά νησιά έχουν δικό τους ελαιοτριβείο: η Σύρος διαθέτει δύο ελαιοτριβεία και η Αμοργός, η Ίος, η Μήλος, η Σίφνος και η Κίμωλος έχουν ένα μύλο το καθένα, καλύπτοντας και τις ανάγκες άλλων νησιών όπου δεν υπάρχουν τέτοιες εγκαταστάσεις.

Στη Μύκονο, ​»Ο EROS είναι ο τοπικός συνεταιρισμός παραγωγών κρασιού και ελαιολάδου που έχει στόχο να προωθήσει τις γηγενείς ποικιλίες κρασιού και καλλιέργεια ελαιόδεντρων.

Ο Δημήτρης Ρουσούνελος, συγγραφέας τροφίμων και επικεφαλής του συνεταιρισμού, μίλησε με Olive Oil Times για την παραγωγή ελαιολάδου στο νησί και τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι παραγωγοί.

"Λόγω της μορφολογίας του νησιού, εδώ δεν υπάρχουν εκτεταμένοι ελαιώνες. Τα ελαιόδενδρα φυτεύονται σε περιορισμένους χώρους ή στις άκρες άλλων καλλιεργειών. Αυτό συμβαίνει επίσης επειδή η γη είναι πολύτιμη για την τουριστική ανάπτυξη παρά για γεωργικούς σκοπούς ", σημείωσε.

"Τα τελευταία 12 χρόνια ο συνεταιρισμός μας έχει δώσει περίπου 15,000 ελαιόδεντρα και υπολογίζω ότι σήμερα υπάρχουν περίπου 30,000 δέντρα στο νησί. Προσπαθούμε να ποτίζουμε περιστασιακά τα δέντρα παρά το ξηρό έδαφος. Η ποικιλία που χρησιμοποιείται είναι η Κορωνέικη και έχουμε επίσης τις ποικιλίες Καλαμών και Αμφισσάς για επιτραπέζιες ελιές », είπε.

Παρόλο που η καλλιέργεια ελαιόδεντρων περιορίζεται στο νησί, ο Ρουσουνέλος ήταν πολύ ενθουσιώδης γι 'αυτό και είπε, ​"Έχουμε ήδη οργανώσει τρία σεμινάρια και εκδηλώσεις γευσιγνωσίας στο ελαιόλαδο. Το λάδι μας ανταποκρίνεται στα υψηλά πρότυπα αλλά δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ως εξαιρετικό παρθένο, αλλά επειδή οι ελιές μεταφέρονται προς μεταποίηση στην Τήνο, την Άνδρο και μερικές φορές σε μύλους στην Αττική. Έτσι ο χρόνος που απαιτείται για την επεξεργασία υποβαθμίζει το προϊόν μας σε χαμηλότερες κατηγορίες ".

Η συγκομιδή στο νησί αρχίζει στα μέσα Οκτωβρίου και τελειώνει στα τέλη Νοεμβρίου, αν και ορισμένες ελιές είναι έτοιμες να συγκομιστούν μέχρι τα τέλη Σεπτεμβρίου.

"Αρκετοί παραγωγοί θα ήθελαν να αρχίσουν τη συγκομιδή νωρίτερα από το συνηθισμένο, προκειμένου να αποκτήσουν πετρέλαιο καλύτερης ποιότητας και αρώματος, αλλά πρέπει να συγχρονιστούν με τα ελαιοτριβεία στα άλλα νησιά που ανοίγουν τον Οκτώβριο ", ανέφερε ο Ρουσούνελος.

"Ελπίζουμε μέχρι του χρόνου να έχουμε εδώ δημοτικό μύλο. Αυτό θα είναι ένα πολυαναμενόμενο επίτευγμα και μια μεγάλη ώθηση για την τοπική παραγωγή ελαιολάδου από άποψη ποσότητας. Το καλύτερο όμως είναι ότι θα μας επιτρέψει να φτιάξουμε επιτέλους το εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο της Μυκόνου, ένα μεγάλο πλεονέκτημα για το καθημερινό μας τραπέζι και για τα εστιατόρια και τα ξενοδοχεία που θα μπορούν να σερβίρουν τοπικό εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο στους πελάτες τους. Θέλουμε να ξαναβρούμε τις ρίζες μας στην καλλιέργεια και παραγωγή τοπικών ποιοτικών προϊόντων ως εναλλακτική λύση στη μονοκαλλιέργεια του τουρισμού», κατέληξε.

Στη Σαντορίνη, το κρασί είναι το κυριότερο προϊόν του νησιού, αλλά σύμφωνα με τον τοπικό γεωπόνο Γιώργο Σκοπελίτη, τα ελαιόδεντρα έχουν αρχίσει να εκτοξεύονται εκθετικά τα προηγούμενα χρόνια.

"Υπάρχουν πολλές ελιές στο νησί και παίρνουν όλο και περισσότερο κάθε χρόνο. Αυτό που συμβαίνει εδώ είναι ότι οι ελαιώνες είναι διάσπαρτοι τριγύρω, οπότε δεν μπορεί κανείς να κατανοήσει εύκολα το μέγεθος των ελαιώνων επειδή είναι κατακερματισμένοι. Και γι 'αυτό δεν έχουμε σαφή εικόνα των ακριβών στρεμμάτων που χρησιμοποιούνται για την καλλιέργεια ελαιόδεντρων », μας είπε ο Σκοπελίτης.

Η καλλιέργεια της Κορωνέικης χρησιμοποιείται στη Σαντορίνη και η συγκομιδή αρχίζει συνήθως στα τέλη Οκτωβρίου. ​"Τα ελαιόδενδρα δεν ποτίζονται επειδή οι υδάτινοι πόροι είναι σπάνιοι. Μετά από όλα, είναι γνωστό ότι μη αρδευόμενες ελιές δώστε το καλύτερο λάδι, αν και το πετρέλαιο που βγαίνει εδώ είναι συνήθως ταξινομημένο ως παρθένο αφού δεν έχουμε τα μέσα για να φτιάξουμε εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο ", πρόσθεσε ο Σκοπελίτης.

"Υπάρχει ένα μικρό ελαιοτριβείο στο νησί που λειτούργησε για λίγα χρόνια, αλλά είναι πλέον σε αδράνεια, επειδή αντιμετώπισε κάποια προβλήματα απόκτησης άδειας λειτουργίας. Οι τοπικοί παραγωγοί έχουν αποστείλει τις ελιές τους στη Νάξο, την Ίο ή ακόμα και την Κρήτη. Αυτό είναι προφανώς ένα πρόβλημα και θα ήταν τεράστιο πλεονέκτημα για αυτούς εάν ο μύλος μπορούσε να ανοίξει ξανά επιτρέποντάς τους να παράγουν ελαιόλαδο υψηλότερης ποιότητας χωρίς να στείλουν τη σοδειά ».

Η Μύκονος, η Σαντορίνη και όλα τα λεγόμενα μικρά νησιά του συγκροτήματος των Κυκλάδων έχουν το δίκαιο μερίδιό τους στην παραγωγή ελαιολάδου, είτε με την καλλιέργεια ελαιόδεντρων είτε με την επεξεργασία ελιών. Για το τρέχον έτος, θα δοθεί επιδότηση άνω των 9 εκατομμυρίων ευρώ (10.74 εκατομμύρια δολάρια) της Ευρωπαϊκής Ένωσης και κρατικοί πόροι στους τοπικούς παραγωγούς ως κίνητρο να διατηρήσουν τους παραδοσιακούς ελαιώνες τους και να μην στραφούν σε άλλο είδος καλλιέργειας.

Η συμβολή τους στο σύνολο παραγωγή ελαιολάδου στην Ελλάδα μπορεί να είναι μικρά, αλλά τα νησιά δείχνουν ότι οι ελιές υπάρχουν ακόμη και σε αφιλόξενα εδάφη και, με λίγη φροντίδα και αγάπη, μπορούν να δώσουν πίσω τόνους ελαιολάδου.

• ΕΡΩΣ, συνεταιρισμός οινοπαραγωγών ελαιολάδου Μυκόνου


• Agronews