Monte Rosso: Ένα οικογενειακό όνειρο που αναγεννάται στον Κόκκινο Λόφο της Ίστρια

Περίληψη

Στο κτήμα Monte Rosso στην Κροατία, ο Davor Duboković επιβλέπει μια επιτυχημένη επιχείρηση παραγωγής ελαιολάδου σε 62 εκτάρια γης, παράγοντας 33,000 λίτρα έξτρα παρθένου ελαιολάδου ετησίως. Το κτήμα, το οποίο καλλιεργεί επίσης σταφύλια, αμύγδαλα, σύκα και κεράσια, προσελκύει επισκέπτες για ξεναγήσεις με γευσιγνωσία και εμπειρίες ζευγαρώματος, με έμφαση σε υψηλής ποιότητας, πλούσια σε πολυφαινόλες έλαια.

Στο γραφικό κτήμα Monte Rosso, στα δυτικά της χερσονήσου Ίστρια της Κροατίας, κοντά στα σλοβενικά σύνορα, η περίοδος συγκομιδής διαρκεί περισσότερο από το μισό του έτους. Ξεκινά τον Μάιο με κεράσια, συνεχίζεται όλο το καλοκαίρι με σύκα, αμύγδαλα τον Αύγουστο, σταφύλια τον Σεπτέμβριο και τέλος, ελιές.

"«Ξεκινήσαμε τη συγκομιδή των ελιών στις 20 Σεπτεμβρίου και αναμένουμε να τελειώσουμε μέχρι τα μέσα Νοεμβρίου», λέει ο Νταβόρ Ντουμπόκοβιτς, συνιδιοκτήτης και διαχειριστής του κτήματος.

Μια σύγχρονη ιστορία επιτυχίας της Ίστριας

Το κτήμα καλύπτει 62 εκτάρια, 40 εκ των οποίων είναι φυτεμένα με ελιές — καθιστώντας το έναν από τους δέκα μεγαλύτερους και πιο παραγωγικούς ελαιώνες στην Κροατία. ​"«Αναμένουμε περίπου 300 τόνους ελιών φέτος και περίπου 33,000 λίτρα έξτρα παρθένου ελαιολάδου», λέει ο Ντουμπόκοβιτς.

Η ιστορία της οικογένειάς του εκτείνεται σε πάνω από έναν αιώνα, στο νησί Χβαρ, από όπου ο παππούς του, Πέταρ, μετανάστευσε στη Σλοβενία ​​μετά την πτώση της Αυστροουγγρικής Αυτοκρατορίας. Αντιμέτωπος με αγροτικές μεταρρυθμίσεις που απομάκρυναν εκτεταμένες ιδιοκτησίες, ο Πέταρ αντάλλαξε την περιουσία της οικογένειάς του στο Χβαρ με μια μέτρια ζωή στη Λιουμπλιάνα, όπου πουλούσε κρασί και ελαιόλαδο και άνοιξε μια ταβέρνα που ονομαζόταν Gostilna Dalmacija.

Μετά τη διάλυση μιας άλλης Γιουγκοσλαβίας δεκαετίες αργότερα, ο Νταβόρ επέστρεψε στις ρίζες του — καλλιεργώντας ελιές, αμπέλια, αμύγδαλα, σύκα και άλλες μεσογειακές καλλιέργειες.

Μαζί με τον συνεργάτη Uroš Gorjanc, ο Duboković διευθύνει την Olma, μια επιτυχημένη εταιρεία με έδρα τη Λιουμπλιάνα. ​"«Πριν από δύο δεκαετίες, η Ίστρια στράφηκε προς τη γαστρονομία, τον αθλητισμό και τον βιώσιμο τουρισμό πέρα ​​από τις παραλίες και τον ήλιο — και αυτό είχε εξαιρετικά αποτελέσματα», λέει.

Μεταμορφώνοντας τη Γη

Πάνω από τη Σαβουδρία, στον γραφικό Crveni Vrh (Κόκκινος Λόφος), οι εταίροι ανακατέλαβαν 62 εκτάρια εγκαταλελειμμένης κρατικής γης. ​"«Χρειάστηκαν χρόνια γραφειοκρατίας, επενδύσεων και επιτόπιας εργασίας», θυμάται ο Ντουμπόκοβιτς. Η γη, κάποτε κατάφυτη και γεμάτη σκουπίδια, αποδείχθηκε εύφορη μετά από δοκιμές.

Συμβουλευόμενοι ειδικούς από την Κροατία, τη Σλοβενία ​​και την Ιταλία, φύτεψαν 14,000 ελαιόδεντρα, 50,000 αμπέλια, 2,000 κερασιές, 600 αμυγδαλιές και 600 συκιές. Το αερόβιο μικροκλίμα στα 50 μέτρα υψόμετρο, με ασβεστολιθικά, πλούσια σε ορυκτά κόκκινα εδάφη, αποδείχθηκε ιδανικό.

"«Όλες αυτές οι συνθήκες — σε συνδυασμό με την εξειδικευμένη φροντίδα — αποδίδουν υγιή φρούτα και έλαια υψηλής ποιότητας», εξηγεί ο Ντουμπόκοβιτς.

Υγιεινές ελιές, υψηλές πολυφαινόλες

Σε αντίθεση με πολλούς καλλιεργητές στην Ίστρια που πάλευαν με τη μύγα της ελιάς και άλλα παράσιτα, το Monte Rosso γλίτωσε. ​"«Χρησιμοποιήσαμε παγίδες φερομονών και μεθόδους σύγχυσης αντί για τα τυπικά κίτρινα πάνελ. Λειτούργησε τέλεια», λέει.

Το κορυφαίο λάδι τους, το Grand Selection, που παράγεται από πρώιμης συγκομιδής Leccino και Istarska Bjelica, είναι γνωστό για το χορτώδες άρωμά του και την υψηλή περιεκτικότητά του σε πολυφαινόλες — πάνω από 250 mg ανά λίτρο, που πληροί το πρότυπο της ΕΕ για τους ισχυρισμούς υγείας. Το λάδι ήταν απονέμεται κατά τη NYIOOC World Olive Oil Competition στη Νέα Υόρκη.

Η συγκομιδή είναι ημιμηχανοποιημένη με ένα αναδευτήρα Baggy που συλλέγει 8-10 τόνους φρούτων την ημέρα. Οι ελιές υποβάλλονται σε άμεση επεξεργασία σε ελαιοτριβεία τόσο στην Κροατική όσο και στη Σλοβενική Ίστρια για να εξασφαλιστεί η φρεσκάδα τους.

"«Αυτή η σεζόν είναι η καλύτερή μας μέχρι στιγμής», λέει ο Ντουμπόκοβιτς. ​"Ο καρπός είναι υγιεινός, οι αποδόσεις καλές και τα έλαια έντονα και ισορροπημένα.

Ένας προορισμός για επισκέπτες

Η Monte Rosso έχει δημιουργήσει ένα πιστό κοινό. ​"«Πωλούμε σε ιδιώτες, εταιρείες, διανομείς και πελάτες από την Ιαπωνία έως το Ντουμπάι», λέει ο Ντουμπόκοβιτς. ​"Οι περισσότερες από τις πωλήσεις μας πραγματοποιούνται μέσω εξειδικευμένων καταστημάτων, wine bar και του δικού μας καταστήματος ακινήτων — ποτέ μέσω σούπερ μάρκετ.

Οι επισκέπτες είναι κεντρικοί παράγοντες για την επιτυχία της μάρκας. ​"«Οι επισκέπτες που έρχονται εδώ βλέπουν από πού προέρχεται το λάδι. Γίνονται οι καλύτεροι πρεσβευτές μας», προσθέτει.

Μια πλατεία γευσιγνωσίας δίπλα στο κτήμα καλωσορίζει μεμονωμένους επισκέπτες και ομάδες για ξεναγήσεις και εμπειρίες ζευγαρώματος. Η εγγύτητα του κτήματος με τα ξενοδοχεία Kempinski και Petram Resort προσελκύει ένα σταθερό ρεύμα διεθνών επισκεπτών που επιθυμούν αυθεντικά τοπικά προϊόντα.

Ερωτηθείς αν τα εξαιρετικά παρθένα ελαιόλαδα της Κροατίας και της Σλοβενίας είναι πολύ ακριβά, ο Ντουμπόκοβιτς είναι κατηγορηματικός: ​"Τα υψηλής ποιότητας έλαια, ειδικά αυτά που είναι πλούσια σε πολυφαινόλες, δεν μπορούν να είναι φθηνά. Τα έλαια όψιμης συγκομιδής και τα ανάμεικτα έλαια είναι εντελώς διαφορετικά προϊόντα, συχνά με κακή ετικέτα.

Προειδοποιεί ότι τα ράφια παραμένουν γεμάτα με νοθευμένα έλαια αναμεμειγμένα με εξευγενισμένα έλαια σπόρων. ​"«Στην ΕΕ, τα εξευγενισμένα ελαιόλαδα και τα πυρηνέλαια απαγορεύονται ως αυτόνομες κατηγορίες, αλλά όχι ως μείγματα. Αυτό μπερδεύει τους καταναλωτές και βλάπτει τους έντιμους παραγωγούς», λέει.

Η Monte Rosso επικεντρώνεται αποκλειστικά σε λάδια φινιρίσματος υψηλής ποιότητας — αυτά που προορίζονται για την ενίσχυση των πιάτων και όχι για το μαγείρεμα. ​"«Αυτά είναι τα έλαια που προσφέρουν μετρήσιμα οφέλη για την υγεία», τονίζει ο Ντουμπόκοβιτς.

Κοιτάζοντας μπροστά

Πιστεύει ότι η Κροατία και η Σλοβενία ​​έχουν λαμπρό μέλλον στο ελαιόλαδο. ​"«Το ισχυρό εθνικό και περιφερειακό μάρκετινγκ είναι απαραίτητο. Η Κροατία ήδη τα πάει καλά ως προορισμός για φαγητό και κρασί», λέει. ​"Τα εστιατόρια και τα ξενοδοχεία θα πρέπει να διαθέτουν με υπερηφάνεια τα εγχώρια έλαια.

Περπατώντας μέσα από τα άλση του στο Crveni Vrh, ο Duboković λέει ότι το έργο τον γεμίζει ακόμα ενέργεια. ​"Χτίσαμε ένα βιώσιμο, μακροπρόθεσμο κτήμα. Όπως μου είπε ο αείμνηστος σύμβουλός μας, καθηγητής Ίβο Μίλικοβιτς, θα ξέρετε μόνο σε 15 χρόνια αν τα κάνατε όλα σωστά — μέχρι τότε, μπορεί να είναι πολύ αργά για να αλλάξετε. Νομίζω ότι το κάναμε.

Το Μόντε Ρόσο, προσθέτει, συμβολίζει την κοινή κληρονομιά της Κροατίας, της Σλοβενίας και της Ιταλίας — τριών εθνών που συνδέονται με τη γη, τον πολιτισμό και την επιδίωξη της αριστείας.

Θα ξεκινούσε από την αρχή σήμερα; ​"«Ίσως όχι με το ίδιο νεανικό θάρρος», γελάει. ​"Αλλά χωρίς το Monte Rosso, η ζωή θα ήταν πολύ λιγότερο ενδιαφέρουσα.