Νωρίς NYIOOC Το βραβείο αναδεικνύει τον αναπτυσσόμενο τομέα της ενδοχώρας της ελιάς του Μαυροβουνίου

Περίληψη

Ο Μπάλσα Μπαλέτιτς, ελαιοκαλλιεργητής από το Μαυροβούνιο, κέρδισε το Ασημένιο Βραβείο στο NYIOOC World Olive Oil Competition για το μείγμα Oro, σηματοδοτώντας το πρώτο βραβείο του Μαυροβουνίου στον διαγωνισμό. Η τοποθεσία του Baletić στην ενδοχώρα, στη Ζέτα, σε συνδυασμό με την αφοσίωσή του στην ποιότητα και τη βιωσιμότητα, έχουν οδηγήσει σε επιτυχημένη παραγωγή ελαιολάδου και αναγνώριση στον κλάδο.

Ένας παραγωγός από το Μαυροβούνιο κέρδισε το πρώτο βραβείο της χώρας στο 2026 NYIOOC World Olive Oil Competition, ένα ορόσημο που, σύμφωνα με τους υποστηρικτές, θα μπορούσε να επιταχύνει το ενδιαφέρον για την ελαιοκαλλιέργεια πέρα ​​από τις ακτές της Αδριατικής.

Μπάλσα Μπαλέτιτς, ένας ελαιοκαλλιεργητής και οικονομολόγος από τη Ζέτα, περίπου 50 χιλιόμετρα βόρεια της θάλασσας, κέρδισε ένα Ασημένιο Βραβείο για χρυσός, ένα μείγμα με επικεφαλής την Oblica και την Istarska bjelica με μικρότερες ποσότητες Leccino και Pendolino. ​"«Αυτός είναι ο πρώτος μου διαγωνισμός», είπε ο Μπαλέτιτς. Olive Oil Times. ​"Το βραβείο σημαίνει πολλά για μένα και επιβεβαιώνει ότι βρίσκομαι στο σωστό δρόμο.

Ο Baletić είπε ότι η ενδοχώρα συμβάλλει στη διαμόρφωση τόσο των αποδόσεων όσο και της γεύσης. Αποδίδει την έντονη γεύση και το άρωμα του λαδιού σε ένα μικροκλίμα που συνδυάζει τις μεσογειακές επιρροές με μια εύφορη πεδιάδα και έντονες διακυμάνσεις της θερμοκρασίας ημέρας και νύχτας. Οι ζεστές μέρες και οι πιο δροσερές νύχτες, είπε, μπορούν να εντείνουν τα αισθητηριακά χαρακτηριστικά σε σύγκριση με ορισμένες παράκτιες τοποθεσίες.

Οι φίλοι περιγράφουν τον Μπαλέτιτς ως κάποιον που έχτισε ένα ​"«Αμερικανικό όνειρο» στο Μαυροβούνιο. Έφυγε από την Ποντγκόριτσα το 2004, επισκεπτόμενος συγγενείς στο Λος Άντζελες πριν ιδρύσει επιχειρήσεις στη Φλόριντα. Το Μαϊάμι παραμένει η εμπορική του βάση, όπου έχει εργαστεί στις κατασκευές και το εμπόριο, αλλά οικογενειακοί λόγοι τον οδήγησαν να περάσει ένα μέρος του χρόνου πίσω στην πατρίδα του.

"«Ήθελα τα παιδιά να έχουν μια παιδική ηλικία όπως εμείς», είπε, περιγράφοντας μια οικογενειακή ρουτίνα που χωρίζεται μεταξύ του σχολείου στο Μαυροβούνιο και των διακοπών στις Ηνωμένες Πολιτείες. ​"Δεν θα τους επιβάλω ούτε την Αμερική ούτε το Μαυροβούνιο· ας επιλέξουν όταν μεγαλώσουν.

Ο Baletić άρχισε να φυτεύει ελιές το 2018 με 35 δέντρα. Επεκτάθηκε γρήγορα, χτίζοντας έναν ελαιώνα περίπου επτά εκταρίων που τώρα περιλαμβάνει περίπου 3,000 δέντρα και ένα μύλο Pieralisi, επιτρέποντάς του να ελέγχει ολόκληρη τη διαδικασία, από τη συγκομιδή έως την εμφιάλωση — μια προσέγγιση που, όπως λέει, είναι κεντρικής σημασίας για ποιότητα.

"«Η παραγωγή ελαιολάδου δεν καθορίζει τα προς το ζην — αυτή είναι μια παράλληλη ιστορία που βασίζεται στην αγάπη», δήλωσε ο Baletić σε συνέντευξή του σε τοπικό έντυπο, εξηγώντας ότι η οικογένεια δίνει προτεραιότητα στην ποιότητα έναντι της ποσότητας. Είπε ότι επέλεξε ποικιλίες που σχετίζονται με υψηλό δυναμικό πολυφαινολών και δοκίμασε φυτώρια που προέρχονταν τόσο από την Κροατία όσο και από την Ιταλία για να συγκρίνει την απόδοση.

Προειδοποίησε επίσης ότι οι ανεπαρκείς έλεγχοι στα εισαγόμενα δενδρύλλια μπορούν να μεταδώσουν ασθένειες, σημειώνοντας ότι ένα μόνο μολυσμένο δέντρο μπορεί να θέσει σε κίνδυνο ένα ολόκληρο ελαιώνα. Ο κίνδυνος υπογραμμίζει γιατί πολλοί παραγωγοί δίνουν μεγαλύτερη προσοχή πίεση από παράσιτα και την υγεία των φυτών καθώς οι νέες φυτεύσεις επεκτείνονται στην ενδοχώρα.

Κατά την πιο πρόσφατη συγκομιδή, ο Baletić είπε ότι η οικογένεια πάτησε τα φρούτα αμέσως στο μύλο που βρίσκεται στις εγκαταστάσεις της, ο οποίος έχει χωρητικότητα 500 κιλών ανά ώρα. ​"«Είναι ζωτικής σημασίας τα φρούτα να αλέθονται το συντομότερο δυνατό μετά τη συγκομιδή και να αποθηκεύονται σωστά, ώστε να μην οξειδώνονται», είπε, περιγράφοντας την ψυχρή έκθλιψη και την αποθήκευση σε σφραγισμένες δεξαμενές από ανοξείδωτο χάλυβα σε ένα δροσερό κελάρι.

Ο Baletić είπε ότι ο ελαιώνας έχει επωφεληθεί από υγιή φρούτα και περιορισμένη ζημιά από τη μύγα της ελιάς, την οποία απέδωσε στις συνθήκες του χώρου και στις γεωργικές πρακτικές. Για άλλα πιθανά παράσιτα, είπε ότι τα πουλερικά που περιφέρονται στην ιδιοκτησία βοηθούν στη μείωση της πίεσης των εντόμων, προσθέτοντας ένα στοιχείο χαμηλής εισροής. βιωσιμότητα παρέχοντας παράλληλα κοπριά για τη γονιμότητα του εδάφους.

Η είδηση ​​του βραβείου προκάλεσε συγχαρητήρια μηνύματα από ολόκληρο τον ελαιοκομικό τομέα του Μαυροβουνίου. Ο Τσαζίμ Άλκοβιτς, ελαιοκαλλιεργητής και πρόεδρος του Συνδέσμου Ελαιοκαλλιεργητών του Μπαρ, χαρακτήρισε τον διαγωνισμό ως ​"Champions League» για τους παραγωγούς και είπε ότι το αποτέλεσμα έδειξε ασυνήθιστη αυτοπεποίθηση για έναν πρωτοεμφανιζόμενο. Υποστήριξε ότι το μετάλλιο υποδεικνύει επίσης την καταλληλότητα της περιοχής Zeta για σύγχρονους ελαιώνες, όπου η προσεκτική επιλογή ποικιλιών και η αυστηρά διαχειριζόμενη επεξεργασία μπορούν να αποφέρουν ανταγωνιστικά αποτελέσματα.

Η παραδοσιακή ελαιοπαραγωγική καρδιά του Μαυροβουνίου παραμένει κατά μήκος της ακτής, από τον κόλπο του Κότορ μέχρι το Μπαρ και το Ούλτσιν, όπου ορισμένοι ελαιώνες περιλαμβάνουν αιωνόβια δέντρα και την περίφημη αρχαία ελιά στη Μίροβιτσα. Ωστόσο, οι καλλιεργητές και οι τοπικοί αξιωματούχοι λένε ότι οι νέες φυτεύσεις στην ενδοχώρα γύρω από τη Ζέτα, το Τούζι και την Ποντγκόριτσα έχουν επεκταθεί τις τελευταίες δύο δεκαετίες, αντανακλώντας τα μεταβαλλόμενα επενδυτικά πρότυπα και την αυξανόμενη εμπιστοσύνη σε μη παράκτιες περιοχές για... ελαιοκαλλιέργεια.

Ο Μπαλέτιτς είπε ότι δεν βλέπει την ανάγκη να επιλέξει ανάμεσα στις δύο χώρες που αποκαλεί σπίτι του. Με τον προγραμματισμό, είπε, η οικογένεια μπορεί να διατηρήσει επιχειρηματικούς δεσμούς στο Μαϊάμι, ενώ παράλληλα θα οικοδομήσει ένα μακροπρόθεσμο γεωργικό έργο στο Μαυροβούνιο — ένα έργο που ελπίζει ότι θα αποτελέσει παράδειγμα για άλλους παραγωγούς και, τελικά, έναν προορισμό που θα συνδέεται με τα τοπικά τρόφιμα και την αγροτική ζωή.