Εισαγάγετε λέξεις-κλειδιά και πατήστε Μετάβαση →

Το νοτιοαφρικανικό ελαιοκομείο προετοιμάζεται για την δύσκολη περίοδο συγκομιδής

Μάθετε για τις προκλήσεις και τη βιώσιμη παραγωγή ελαιολάδου στην Tokara Olives, έναν κορυφαίο παραγωγό στο Δυτικό Ακρωτήριο της Νότιας Αφρικής.

Ο Gert van Dyk είπε ότι η Tokara Olives εστιάζει στη βιώσιμη παραγωγή ελαιολάδου. (Φωτογραφία: Tokara Olives)
Από τον Paolo DeAndreis
9 Απρ. 2025 22:52 UTC
1529
Ο Gert van Dyk είπε ότι η Tokara Olives εστιάζει στη βιώσιμη παραγωγή ελαιολάδου. (Φωτογραφία: Tokara Olives)
Περίληψη Περίληψη

Ο Gert van Dyk της Tokara Olives αναμένει την επερχόμενη περίοδο συγκομιδής στην περιοχή του Δυτικού Ακρωτηρίου της Νότιας Αφρικής, παρά τις προκλήσεις που αντιμετωπίζουν λόγω των έντονων βροχοπτώσεων. Η δέσμευση της Tokara να παράγει υψηλής ποιότητας εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο μέσω βιώσιμων γεωργικών πρακτικών της έχει κερδίσει την αναγνώριση ως έναν από τους κορυφαίους παραγωγούς της χώρας και ένα Χρυσό Βραβείο το 2024 NYIOOC World Olive Oil Competition.

"Όλα θα ξεκινήσουν πολύ σύντομα», δήλωσε ο Gert van Dyk, διευθυντής επιχειρήσεων στο Tokara Olives, είπε στους Olive Oil Times.

Η εποχή της συγκομιδής πλησιάζει γρήγορα στους πρόποδες της οροσειράς Simonsberg κοντά στο Stellenbosch, στην καρδιά μιας τεράστιας προστασίας της φύσης στην περιοχή του Δυτικού Ακρωτηρίου της Νότιας Αφρικής.

Όταν τα δέντρα πρέπει να ξυπνήσουν τον Αύγουστο, δεν μπορούν γιατί είναι πολύ κρύο και πολύ υγρό.- Gert van Dyk, διευθυντής επιχειρήσεων, Tokara Olives

"Ενώ ορισμένα αγροκτήματα στην περιοχή μας θα απολαμβάνουν μια εξαιρετικά παραγωγική συγκομιδή, αντιμετωπίζουμε μεγαλύτερες προκλήσεις λόγω των έντονων βροχοπτώσεων μεταξύ του περασμένου Οκτωβρίου και του Νοεμβρίου», δήλωσε ο van Dyk.

"Άλση σε χαμηλότερες περιοχές, όπου οι ρίζες ξύπνησαν νωρίτερα, γνώρισαν νωρίτερα άνθηση», πρόσθεσε. "Το αγρόκτημά μας, που βρίσκεται σε μια πλαγιά βουνού με χαμηλότερες θερμοκρασίες και βαρύτερο έδαφος, χτυπήθηκε από βροχοπτώσεις ακριβώς στη μέση της ανθοφορίας.»

Δείτε επίσης:Προφίλ παραγωγού

Παρά αυτές τις προκλήσεις, η Tokara παραμένει προσηλωμένη στην παραγωγή υψηλής ποιότητας έξτρα παρθένο ελαιόλαδο. Η αφοσίωση της εταιρείας της έχει κερδίσει την αναγνώριση ως ένας από τους κορυφαίους παραγωγούς της χώρας και ένα Χρυσό Βραβείο στο 2024 NYIOOC World Olive Oil Competition.

Το ταξίδι του Tokara με το ελαιόλαδο ξεκίνησε την αυγή του 21st αιώνας. "Το 2001, ο κύριος και η κυρία Ferreira, οι ιδρυτικοί ιδιοκτήτες της Tokara, είχαν το όραμα να δημιουργήσουν έξτρα παρθένο ελαιόλαδο παγκόσμιας κλάσης μαζί με τα διάσημα κρασιά μας», είπε ο van Dyk.

Ο Van Dyk αποδίδει μεγάλο μέρος της επιτυχίας της Tokara στη δέσμευσή της για βιώσιμες γεωργικές πρακτικές.

"Ως αγρότης, θέλω να εργαστώ όσο πιο φυσικά γίνεται», εξήγησε. "Θα ήθελα να είμαι βιοδυναμική ή οργανική ή με κάποιο τρόπο να προσπαθώ να είμαι όσο πιο κοντά σε αυτό μπορώ».

Ένας ακρογωνιαίος λίθος της ελαιοκαλλιέργειας της Tokara είναι η δέσμευσή της για την Ολοκληρωμένη Διαχείριση Παρασίτων (IPM).

Η παραδοσιακή γεωργία βασίζεται σε προκαθορισμένα πρωτόκολλα χημικής παρέμβασης για τη διαχείριση του άλσους.

Οι ελαιώνες Tokara βρίσκονται στους πρόποδες της γραφικής οροσειράς Simonsberg. (Φωτογραφία: Tokara Olives)

"Με άλλα λόγια, ο συμβατικός τρόπος είναι ότι η πρόληψη είναι καλύτερη από τη θεραπεία», είπε ο van Dyk. "Προφανώς, είναι επίσης ένα πολύ ακριβό σύστημα».

"Για να αναπτύξουμε το IPM μας, παρακολουθούσαμε τις μεγάλες περιοχές κάθε εβδομάδα. Οι διευθυντές θα περνούσαν από αυτές τις περιοχές και θα υπέβαλλαν συγκεκριμένες αναφορές», πρόσθεσε. "Αυτό μας επέτρεψε να εφαρμόσουμε στοχευμένες θεραπείες, αντιμετωπίζοντας τα παράσιτα μόνο στις πληγείσες περιοχές και όχι σε ολόκληρο το αγρόκτημα».

Αυτή η προσέγγιση έδωσε τη δυνατότητα στο αγρόκτημα να αναγνωρίσει τους πληθυσμούς σκαθαριών με κίτρινες και μαύρες ρίγες, το κύριο παράσιτο της ελιάς της Νότιας Αφρικής. Οι προνύμφες τρέφονται με φύλλα και τρέφονται σε αυτά, βλάπτοντας τη νέα ανάπτυξη.

"Η ανίχνευση του σκαθαριού στο στάδιο της προνύμφης μας επιτρέπει να τον ελέγξουμε πριν ωριμάσει, αποτρέποντας μελλοντικές αυξήσεις πληθυσμού», είπε ο van Dyk.

Αυτό οδήγησε σε ακριβείς εργασίες ψεκασμού που στόχευαν τα παράσιτα διατηρώντας παράλληλα τους φυσικούς θηρευτές τους.

Διαφήμιση
Διαφήμιση

"Τα φυτοφάρμακα πρέπει να είναι ειδικά για τα παράσιτα», είπε ο van Dyk. "Αντί να χρησιμοποιούμε πυρεθροειδή ευρέος φάσματος που σκοτώνουν τα πάντα, εφαρμόζουμε στοχευμένες θεραπείες που εξαλείφουν μόνο το επιδιωκόμενο έντομο». 

Εκτός από τον έλεγχο των παρασίτων, η φάρμα δίνει προτεραιότητα υγεία του εδάφους μέσω περιβαλλοντικά βιώσιμων πρακτικών.

"Τα ονομάζω βιοπόδια», είπε ο van Dyk. "Όταν κλαδεύουμε, επεξεργαζόμαστε το κλάδεμα μέσω του θρυμματιστή. Κάνει ένα μεγάλο σωρό σάπια φύλλα ανάμεσα στα δέντρα». 

"Αντί να απλώνουμε ομοιόμορφα το σάπια φύλλα, αφήνουμε τους σωρούς ανέπαφους, αφαιρώντας μόνο το επάνω στρώμα», πρόσθεσε.

Αυτοί οι σωροί δημιουργούν ένα μακροπρόθεσμο βιότοπο για μικροοργανισμούς, ενισχύοντας τη γονιμότητα του εδάφους.

"Εάν το σάπια φύλλα απλωθεί, το φως του ήλιου καίει τον άνθρακα, μειώνοντας τα οφέλη του», εξήγησε. "Με τα βιοπόδια, οι οργανισμοί ζουν εκεί για περίπου δύο έως τρία χρόνια».

Ο Van Dyk σημείωσε ότι τα βιοπόδια μεταμορφώνουν το συμπιεσμένο έδαφος της φάρμας σε ένα πιο πλούσιο, πιο γόνιμο περιβάλλον.

"Ρυθμίζουν το έδαφος σε τέτοιο σημείο που μπορείτε να σκάψετε εκεί κατά 30 εκατοστά και το χώμα θα είναι μαλακό», είπε. "Θα υπάρχουν γαιοσκώληκες και λευκοί μύκητες, οι ρίζες θα έρθουν σε αυτήν την περιοχή. Δημιουργεί ρύθμιση του εδάφους.»

"Αυτό δημιουργεί έναν βιώσιμο κύκλο. Το βελτιωμένο έδαφος οδηγεί σε ισχυρότερα ριζικά συστήματα και υγιέστερα, πιο ισορροπημένα δέντρα», πρόσθεσε ο van Dyk.

Τα άλση Tokara βρίσκονται σε μεγάλο υψόμετρο κοντά στη θάλασσα και επηρεάζονται από το δροσερό κλίμα και την αναζωογονητική θαλάσσια αύρα. "Αυτές οι φυσικές συνθήκες δημιουργούν ένα ιδανικό περιβάλλον για την ελαιοκαλλιέργεια», είπε ο van Dyk.

Το αγρόκτημα καλλιεργεί πολλές φημισμένες ιταλικές ποικιλίες ελιάς, συμπεριλαμβανομένων των Frantoio, Coratina, Leccino και Favolosa, καθώς και της αμερικανικής ποικιλίας Mission.

"Το μείγμα που λαμβάνεται από αυτές τις ποικιλίες έφερε τα επιθυμητά αρώματα και τη γεύση που προτιμούν οι ιδιοκτήτες», είπε ο van Dyk. «Φυσικά, μια κρίσιμη πτυχή είναι η διαδικασία ελαιοτριβής». 

"Βασιζόμαστε σε ένα ελαιοτριβείο τύπου boutique με μια υπερσύγχρονη μονάδα εξόρυξης συνεχούς κύκλου Pieralisi», πρόσθεσε. "Αυτό δίνει τη δυνατότητα στον μύλο να εργάζεται με μικρότερες παρτίδες ελιών υψηλής ποιότητας διαλεγμένες με το χέρι».

Ο Van Dyk τόνισε ότι οι ελαιοπαραγωγοί στην περιοχή πρέπει να λογαριάζουν τον εναλλακτικό κύκλο αναπαραγωγής των δέντρων κατά τη δημιουργία ενός αγροκτήματος.

Χρόνια και εκτός λειτουργίας

Τα ελαιόδεντρα έχουν έναν φυσικό κύκλο εναλλασσόμενων ετών υψηλής και χαμηλής παραγωγής, γνωστός ως "επί ετών» και "εκτός ετών», αντίστοιχα. Κατά τη διάρκεια ενός έτους, τα ελαιόδεντρα δίνουν μεγαλύτερη ποσότητα καρπού, με αποτέλεσμα την αύξηση της παραγωγής ελαιολάδου. Αντίθετα, ένα "εκτός έτους» χαρακτηρίζεται από μειωμένη απόδοση ελιών λόγω του στρες από το προηγούμενο "το έτος." Οι παραγωγοί ελαιολάδου συχνά παρακολουθούν αυτούς τους κύκλους για να προβλέψουν και να σχεδιάσουν διακυμάνσεις στην παραγωγή.

"Αυτή είναι η μεγαλύτερη πρόκληση στον κλάδο. Όταν αγοράζετε τα δέντρα σας, θα πρέπει να αγοράζετε δέντρα που είναι γενετικά λιγότερο επιρρεπή σε εναλλασσόμενα δέντρα», εξήγησε.

"Κατά την εκκίνηση, ελέγξτε τα μητρικά μπλοκ του νηπιαγωγείου για να βεβαιωθείτε ότι έχουν ισχυρό ιστορικό παραγωγής», πρόσθεσε ο van Dyk. "Εάν φυτέψετε τον κλώνο κάτι που δεν είναι εδώ ή εκεί όσον αφορά την παραγωγή, τότε θα παλέψετε όλη σας τη ζωή για να έχετε καλές καλλιέργειες». 

Τα καιρικά πρότυπα έχουν επίσης αλλάξει με τα χρόνια, θέτοντας νέες προκλήσεις για τους ντόπιους αγρότες.

"Όταν μπήκα στη βιομηχανία πριν από 27 χρόνια, ο νοτιοανατολικός άνεμος άρχισε να φυσά αξιόπιστα την 1η Οκτωβρίουst», είπε ο van Dyk. "Αυτός ο ξηρός άνεμος έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην επικονίαση». 

Ο Van Dyk έχει παρατηρήσει πώς το κλίμα έχει αλλάξει με την πάροδο των ωρών, διαταράσσοντας περιστασιακά την επικονίαση και την καρπόδεση. (Φωτογραφία: Tokara Olives)

"Τώρα, ο άνεμος φτάνει τον Νοέμβριο ή τον Δεκέμβριο, δημιουργώντας ένα πιο υγρό μικροκλίμα ανάμεσα στα δέντρα», πρόσθεσε.

Ο διευθυντής επιχειρήσεων της Tokara παρατήρησε επίσης αλλαγές στα μοτίβα βροχοπτώσεων, με τις βροχές που έφταναν προηγουμένως τον Μάρτιο και τον Απρίλιο να πέφτουν τώρα τον Ιούνιο ή τον Ιούλιο.

"Όταν τα δέντρα πρέπει να ξυπνήσουν τον Αύγουστο, δεν μπορούν γιατί είναι πολύ κρύο και πολύ υγρό. Το χώμα είναι πολύ κρύο. Οι ρίζες περνούν σε ημι-χειμερία νάρκη όταν η θερμοκρασία του εδάφους είναι κάτω από 12 ºC», σημείωσε ο van Dyk.

Αντιμετωπίζοντας αυτές τις προκλήσεις και στοχεύοντας στην ποιότητα, ο Van Dyk πιστεύει ότι υπάρχει ένα λαμπρό μέλλον για το ελαιόλαδο στη χώρα, καθώς η ευαισθητοποίηση των καταναλωτών σχετικά με το εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο οφέλη για την υγεία Αυξάνεται.

"Η συνεχής εκπαίδευση μέσω γευσιγνωσίας και παρουσιάσεων έξτρα παρθένου ελαιολάδου, τονίζοντας τα οφέλη για την υγεία και τις επιλογές συνδυασμού φαγητού, παραμένει το επίκεντρο του μύλου στο Tokara», κατέληξε.


Μοιραστείτε αυτό το άρθρο

Διαφήμιση

Σχετικά άρθρα