Σπάνια ιταλική ποικιλία ελιάς οδηγεί σε λάδι παγκόσμιας κλάσης

Περίληψη

Το ελαιόλαδο Coroncina του Giancarlo Biagioli κέρδισε Χρυσό Βραβείο στον Διεθνή Διαγωνισμό Ελαιολάδου 2025 NYIOOC World Olive Oil Competition, σηματοδοτώντας το ντεμπούτο της ποικιλίας στην παγκόσμια σκηνή. Η αφοσίωση του Biagioli στη διατήρηση των μοναδικών ιδιοτήτων της ποικιλίας Coroncina μέσω παραδοσιακών γεωργικών πρακτικών και προσεκτικής επεξεργασίας έχει συγκεντρώσει διεθνή προσοχή και αναγνώριση.

Ιστορικά καλλιεργούμενη σε λίγα τετραγωνικά χιλιόμετρα στην κεντρική-νότια Ιταλία, η ποικιλία ελιάς Coroncina εισήλθε στην παγκόσμια σκηνή το 2025. NYIOOC World Olive Oil Competition.

Μια μονοποικιλιακή ποικιλία Coroncina έξτρα παρθένο ελαιόλαδο αλέθεται από 65 αιωνόβιες ελιές που εκτείνονται σε ένα εκτάριο κέρδισε ένα Χρυσό Βραβείοστο ντεμπούτο του στον Παγκόσμιο Διαγωνισμό.

"«Ήταν η πρώτη μας φορά», είπε ο Τζιανκάρλο Μπιατζόλι, ειδικός γευσιγνώστης και ιδιοκτήτης του Φάρμα Μπιατζόλι. ​"Ενώ ήδη γνωρίζαμε ότι το εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο μας ήταν καλό, το Χρυσό Βραβείο στη Νέα Υόρκη επιβεβαίωσε ότι κάνουμε ό,τι χρειάζεται για να φέρουμε την Κοροντσίνα στην παγκόσμια σκηνή.

"«Είναι μια πολύ σπάνια ποικιλία, μια από τις πιο άγνωστες ακόμη και στην Ιταλία, κι όμως έχει τη δική της δύναμη», πρόσθεσε. ​"Το λάδι μας έπεισε τους κριτές και λόγω αυτών των χαρακτηριστικών: ένα καθαρό άρωμα, με νότες αγκινάρας και φρέσκου χόρτου, και αυτή τη μοναδικότητα που δεν μπορείτε να βρείτε αλλού.

Μετά από χρόνια εκπαίδευσης και πρακτικής άσκησης ως επαγγελματίας γευσιγνώστης, ο Biagioli εγγράφηκε στις αρχές της δεκαετίας του 2000 στο εθνικό μητρώο εμπειρογνωμόνων γευσιγνωσίας ελαιολάδου που τηρείται από το Υπουργείο Γεωργίας.

"«Ήθελα να κατανοήσω πραγματικά αυτή την ποικιλία. Για χρόνια, η συγκομιδή της γινόταν πολύ αργά, εις βάρος της αρωματικής της έντασης», είπε ο Biagioli. ​"Έτσι αποφάσισα να προλάβω τη συγκομιδή στα μέσα Οκτωβρίου, ακριβώς στην αρχή της ωρίμανσης, για να σεβαστώ την ψυχή του. 

Φωλιασμένος στην καρδιά της περιοχής Marche, σε υψόμετρο σχεδόν 500 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, ο νέος ελαιώνας του αγροκτήματος Biagioli βρίσκεται ανάμεσα στην Caldarola και τη Serrapetrona.

"«Εδώ, το δέντρο Κοροντσίνα βασιλεύει», είπε ο Μπιατζόλι. ​"Αναπτύσσεται σε ασβεστολιθικό έδαφος, γεμάτο χαλίκια και πέτρες, γεγονός που δυσχεραίνει κάθε γεωργική εργασία. Αλλά ακριβώς σε αυτό το σκληρό terroir το φυτό βρίσκει την πληρέστερη έκφρασή του.

Η συναρπαστική ιστορία της ποικιλίας Coroncina συμπληρώνει τις βραβευμένες γεύσεις της.

"«Βρήκα ένα δημοτικό διάταγμα του 1453 που απαιτούσε από όσους κατείχαν μικρά οικόπεδα να φυτεύουν τα δύο τρίτα με ελαιόδεντρα Coroncina και το ένα τρίτο με συκιές», θυμήθηκε ο Biagioli. ​"Και το έκαναν αυτό για κάποιο λόγο. Πίστευαν ότι τα σύκα θα προσέλκυαν ελιά καρπού για να προστατεύσουμε τις ελιές.

"«Δείχνουν ότι ακόμη και στην αρχαιότητα, οι άνθρωποι εδώ αναζητούσαν ήδη ποιοτικές ελιές», είπε ο Μπιατζόλι.

Οι αγρότες της Κοροντσίνα βασίζονται στο παχύ δέρμα των δρύπων, γεγονός που καθιστά πολύ πιο δύσκολο για τη μύγα της ελιάς να αποικίσει έναν οπωρώνα.

Σύμφωνα με τον Biagioli, η ισορροπία μεταξύ φύσης και παράδοσης, σύγχρονης τεχνικής και ιστορικής μνήμης, καθορίζει την ποιότητα του βραβευμένου ελαιολάδου του.

"«Δεν χρησιμοποιώ καμία χημική επεξεργασία. Ούτε καν αυτές που επιτρέπονται στη βιολογική γεωργία. Έκανα ανάλυση του εδάφους πριν ξεκινήσω για να βεβαιωθώ ότι δεν υπάρχουν υπολείμματα φυτοφαρμάκων. Είναι γη που δεν έχει δει ποτέ τίποτα ξένο προς τον φυσικό της κύκλο», εξήγησε.

Ο ίδιος ο οπωρώνας απαιτούσε μεγάλη αναμονή και λίγη τύχη. ​"Μου πήρε 15 χρόνια για να βρω το κατάλληλο οικόπεδο. Όσοι έχουν αυτές τις ελιές τις κρατούν σφιχτά. Είναι σαν να περιμένουν μια θέση στην πρώτη σειρά σε ένα παραθαλάσσιο θέρετρο. Όταν η ιδιοκτήτρια τελικά αποφάσισε να πουλήσει, μου είπε: ​»Δεν χαρίζω τον ελαιώνα του πατέρα μου σε οποιονδήποτε.

Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο ο Μπιατζόλι ελπίζει να επεκτείνει την περιοχή παραγωγής τα επόμενα χρόνια, αν και δεν είναι απόλυτα αισιόδοξος γι' αυτό.

"«Θα ήθελα πολύ να αποκτήσω έναν ακόμη ελαιώνα, αλλά πρέπει να κερδίσεις την εμπιστοσύνη των ιδιοκτητών», είπε. ​"Δεν είναι θέμα χρημάτων. Υπάρχει μια σχεδόν θρησκευτική προσκόλληση σε αυτά τα δέντρα. Δεν πωλούνται σε οποιονδήποτε. Ήμουν τυχερός.

Σύμφωνα με τον Μπιατζόλι, η προέλευση της Κοροντσίνα χρονολογείται πολλούς αιώνες πριν.

"«Βρήκα αναφορές που συνδέουν αυτήν την περιοχή με τη Βασιλική του San Clemente a Casauria, στο Abruzzo», είπε ο Biagioli. ​"Γύρω στο έτος 1000, πιστεύεται ότι Κιστερκιανοί μοναχοί έφεραν εδώ κάποιες ποικιλίες για να παράγουν λάδι για μυστήρια και φωτισμό. 

"«Η Coroncina μπορεί να προέρχεται από την Toccolana, μια ποικιλία των Αμπρουζέζων με την οποία μοιράζεται γενετικά και αισθητηριακά χαρακτηριστικά», πρόσθεσε. ​"Είναι απλώς μια υπόθεση, αλλά συναρπαστική.»

Μόλις το άλσος έγινε διαθέσιμο, ο Biagioli αποφάσισε να εισαγάγει μια μακρά σειρά βελτιώσεων για να ενισχύσει τα φυσικά χαρακτηριστικά της σπάνιας ποικιλίας.

"«Επέλεξα τον μύλο: έναν καινούργιο, εξοπλισμένο με το σύστημα Mori-Tem τελευταίας γενιάς, που λειτουργεί απουσία οξυγόνου», θυμήθηκε.

Το αγρόκτημα οργάνωσε τη συγκομιδή έτσι ώστε όλες οι ελιές να συλλέγονται και να μεταφέρονται στο ελαιοτριβείο εντός τριών με τεσσάρων ωρών.

"«Φίλτραρα το λάδι μετά από περίπου 20 ημέρες, αποθηκεύοντάς το σε δεξαμενές από ανοξείδωτο χάλυβα υπό άζωτο», είπε ο Biagioli. ​"Έπειτα, τα εμφιάλωσα όλα σε μικρά μπουκάλια των 250 χιλιοστόλιτρων, ιδανικά για τον κλάδο της εστίασης, έτσι ώστε το λάδι να παραμένει πάντα φρέσκο. 

Το μονοποικιλιακό ελαιόλαδο Coroncina κερδίζει πλέον νέους υποστηρικτές σε τοπικό επίπεδο λόγω του αυξανόμενου ενδιαφέροντος αρκετών σεφ. Έχοντας παρουσιαστεί στην παγκόσμια σκηνή, το ελαιόλαδο προσελκύει και διεθνείς πελάτες.

"«Έστειλα μερικά μπουκάλια στη Νορβηγία. Εντυπωσιάστηκα από την προσοχή που δίνουν οι Βορειοευρωπαίοι στην ποιότητα και τις υγειονομικές πτυχές του ελαιολάδου. Εκεί, το ελαιόλαδο δεν θεωρείται απλώς συστατικό αλλά σύμμαχος για την υγεία», σημείωσε ο Biagioli.

Η Κοροντσίνα φαίνεται να χάνει την ψυχή της έξω από αυτή τη μικροσκοπική περιοχή, πιστεύει ο Μπιατζόλι.

"«Από εδώ και καλλιεργημένο αλλού, το λάδι του γίνεται κάτι άλλο. Το terroir είναι τα πάντα. Η μετακίνησή του σημαίνει ακύρωση αυτού που το κάνει μοναδικό», είπε.

Σύμφωνα με τον Biagioli, η παραγωγή ελαιολάδου σημαίνει να αφηγείσαι μια ιστορία.

"«Υπάρχουν ακόμα τόσα πολλά να αποκαλυφθούν στην αναζήτηση της αριστείας. Το εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο μπορεί να αναδείξει κάτι βαθύ, ακόμη και αρχέγονο. Νιώθω αρχαίες ηχώ όταν γεύομαι το λάδι μου», κατέληξε.