Η κατανόηση της σχέσης μεταξύ μύκητα και κλίματος μπορεί να περιορίσει το δαπανηρό παθογόνο της ελιάς, λένε οι ερευνητές

Περίληψη

Μια ερευνητική προσπάθεια στη νότια Ισπανία εντόπισε βασικούς κλιματικούς παράγοντες που οδηγούν στην εξάπλωση της μαρασμού Verticillium, η οποία μπορεί να βοηθήσει τους ελαιοκαλλιεργητές να καταπολεμήσουν το θανατηφόρο παθογόνο των φυτών. Η μελέτη, που δημοσιεύτηκε στο Plos One, διαπίστωσε ότι οι μικρές αλλαγές θερμοκρασίας και τα μοτίβα βροχοπτώσεων παίζουν σημαντικό ρόλο στην παρουσία του μύκητα Verticillium dahliae στους ελαιώνες της περιοχής, ιδιαίτερα στη Γρανάδα, τη μεγαλύτερη περιοχή παραγωγής ελαιολάδου στον κόσμο.

Μια συντονισμένη ερευνητική προσπάθεια στη νότια Ισπανία έχει αποκαλύψει μερικούς από τους κύριους κλιματολογικούς μοχλούς πίσω από την εξάπλωση ενός διακεκριμένου φορέα μαυρίσματος Verticillium.

Η νέα ανακάλυψη μπορεί να βοηθήσει τους μεσογειακούς ελαιοκαλλιεργητές να μετριάσουν τις επιπτώσεις του θανατηφόρου φυτικού παθογόνου, που προκαλείται από τον μύκητα Verticillium dahliae, στους οπωρώνες τους.

"Ήδη έχει αποδειχθεί ότι η εξάπλωση του μαυρίσματος Verticillium σε έναν οπωρώνα ελιάς είναι το αποτέλεσμα της αλληλεπίδρασης μεταξύ του γονότυπου της ελιάς, της πυκνότητας της παρουσίας του στο έδαφος, των μηχανισμών εξάπλωσης και άλλων περιβαλλοντικών παραγόντων, τόσο βιοτικών όσο και αβιοτικών, " Ερευνητές από το Ανδαλουσιακό Ινστιτούτο Γεωργικών και Αλιευτικών Ερευνών (IFAPA) δήλωσαν.

"Ενώ οι επιπτώσεις της θερμοκρασίας και της υγρασίας του εδάφους είναι γνωστές σε τοπική κλίμακα, καμία προηγούμενη μελέτη δεν αξιολόγησε ποιοι κλιματολογικοί παράγοντες επηρεάζουν την παρουσία του σε πολύ μεγαλύτερη κλίμακα », πρόσθεσαν.

The μελέτη, το οποίο δημοσιεύθηκε από το επιστημονικό περιοδικό Plos One, επικεντρώνεται σε 779 ελαιώνες στην επαρχία της Γρανάδας, οι οποίοι επιλέχθηκαν και ερευνήθηκαν για την παρουσία του Verticillium dahliae.

Η Γρανάδα φιλοξενεί 183,000 εκτάρια ελαιώνων, τα οποία ποικίλλουν σημαντικά από την άποψη των πρακτικών διαχείρισης, ελαιώνες και περιβαλλοντικοί παράγοντες.

Οι ελαιώνες που επιλέχθηκαν για την έρευνα, εξήγησαν οι ερευνητές, καλύπτουν 2,833 εκτάρια γης με μέση πυκνότητα ελιάς 139 ελαιόδεντρα ανά εκτάριο.

"Σαράντα μοντέλα βασισμένα σε ανταγωνιστικούς συνδυασμούς κλιματικών μεταβλητών προσαρμόστηκαν και αξιολογήθηκαν χρησιμοποιώντας θεωρητικές μεθόδους πληροφοριών », έγραψαν οι επιστήμονες. ​"Ένα μοντέλο που περιλάμβανε έναν πολλαπλασιαστικό συνδυασμό εποχιακών και ακραίων κλιματικών μεταβλητών βρέθηκε να είναι το πιο βιώσιμο. "

Πιο συγκεκριμένα, η ερευνητική ομάδα ανακάλυψε πώς ένα περιβάλλον που υποβλήθηκε σε μικρές αλλαγές θερμοκρασίας χρησίμευσε ως το τέλειο περιβάλλον για τον μύκητα. Παρατήρησαν επίσης το ρόλο των βροχοπτώσεων στη διάδοση της νόσου.

Οι επιστήμονες θεώρησαν αυτές τις δύο περιβαλλοντικές μεταβλητές ως τις πιο σχετικές που επηρεάζουν τη μόλυνση.

"Το ισοθερμικό αποτέλεσμα με τη σειρά του διαμορφώθηκε από την εποχικότητα των βροχοπτώσεων, και αυτό έγινε λιγότερο αρνητικό καθώς η εποχικότητα αυξήθηκε », έγραψαν οι ερευνητές.

Επιπλέον, στις ελαιοκαλλιέργειες που υπόκεινται σε χαμηλότερη διαφορά θερμοκρασίας μεταξύ ημέρας και νύχτας, οι καταστροφικοί μύκητες τείνουν να είναι πιο παρόντες. Η μελέτη κατέδειξε επίσης ότι άρδευση μείωσε την ικανότητα του ισοθερμικού αποτελέσματος να επηρεάσει την παρουσία των νταλιών Verticillium.

"Δεδομένου ότι το V. dahliae ευδοκιμεί σε ήπιες συνθήκες θερμοκρασίας, οι περίοδοι βροχής πρέπει να συμπίπτουν με ζεστές για να παρέχουν τις βέλτιστες συνθήκες για την ανάπτυξη του παθογόνου », έγραψαν οι ερευνητές.

"Μια σημαντική επίπτωση της μελέτης μας είναι ότι η κατάλληλη διαχείριση άρδευσης όταν η ταλάντωση της θερμοκρασίας πλησιάζει τις βέλτιστες συνθήκες για την ευημερία του V. dahliae, μπορεί να μειώσει την εμφάνιση συμπτωμάτων στα ελαιόδεντρα », πρόσθεσαν.

Οι ερευνητές πιστεύουν ότι τα ευρήματά τους θα ωφελήσουν όλους τους ελαιοκαλλιεργητές και, κυρίως, τους ελαιοκαλλιεργητές της Ανδαλουσίας.

Η νότια αυτόνομη κοινότητα δεν είναι μόνο η μεγαλύτερη περιοχή παραγωγής ελαιολάδου στον κόσμο - αντιπροσωπεύει πάνω από 1.3 εκατομμύρια τόνους κατά το έτος καλλιέργειας 2020/21 - είναι επίσης ένα από τα χειρότερα που πλήττονται από τη βλάστηση του Verticillium. Το φυτικό παθογόνο είναι μια από τις κύριες απειλές για πολλές τοπικές υψηλής πυκνότητας και εξαιρετικά υψηλής πυκνότητας ελαιώνες.

Σύμφωνα με τους ερευνητές, τα αποτελέσματα ​"αποδείξει ότι οι μακροπρόθεσμοι σύνθετοι κλιματολογικοί παράγοντες και όχι οι πρωτογενείς μεταβλητές, όπως οι ετήσιες τάσεις, μπορούν να εξηγήσουν καλύτερα τα χωρικά σχήματα της εμφάνισης του Verticillium dahliae στη Μεσόγειο Ισπανία. "

• PLoS One
• Χούντα ντε Ανδαλουσία