Τα στελέχη του Filippo Berio Δείτε την ισορροπία που επιστρέφει στην παγκόσμια αγορά ελαιολάδου

Περίληψη

Οι τιμές του ευρωπαϊκού έξτρα παρθένου ελαιολάδου στην αρχή έχουν φθάσει στα χαμηλότερα επίπεδά τους από τον Οκτώβριο του 2022, με την Ισπανία να αναμένεται να έχει θετική καρπόδεση αυτή την άνοιξη, οδηγώντας ενδεχομένως σε περαιτέρω μειώσεις των τιμών. Ενώ η Ισπανία, η Ιταλία, η Πορτογαλία και η Ελλάδα αναμένεται να έχουν σημαντικές αυξήσεις στην παραγωγή ελαιολάδου, η Ιταλία αντιμετωπίζει μείωση της παραγωγής λόγω συστημικών προβλημάτων, με την κυβέρνηση να εργάζεται σε πρωτοβουλίες για την αναζωογόνηση του κλάδου.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της αγοράς από την Granaria Milano, European έξτρα παρθένο ελαιόλαδο Οι τιμές καταγωγής έχουν πέσει στα χαμηλότερα επίπεδά τους από τον Οκτώβριο του 2022.

Η εμπορική ένωση με έδρα το Μιλάνο, η οποία δημοσιεύει εβδομαδιαίες τιμές γεωργικών προϊόντων, ανέφερε ότι η μέση τιμή για το ευρωπαϊκό εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο (εξαιρουμένης της Ιταλίας) είναι 4,750 ευρώ ανά μετρικό τόνο.

Ο Walter Zanre, ο διευθύνων σύμβουλος της Filippo Berio UK, είπε Olive Oil Times ότι οι τιμές καταγωγής σε όλη την Ευρώπη, εκτός από την Ιταλία, ενδέχεται να συνεχίσουν να πέφτουν εάν υπάρξει θετικός καρπός στην Ισπανία αργότερα αυτή την άνοιξη.

"Στις αρχές του 2022, οι τιμές ήταν χαμηλότερες από ό,τι είναι σήμερα, γι' αυτό πιστεύω ότι υπάρχει περιθώριο να μειωθεί η τιμή εάν υπάρχει η προοπτική μιας άλλης καλής καλλιέργειας», είπε.

Τα τελευταία στοιχεία του Filippo Berio δείχνουν ότι η Ισπανία αναμένεται να παράγει μεταξύ 1.43 και 1.45 εκατ. τόνους ελαιόλαδου το καλλιεργητικό έτος 2024/25, τη μεγαλύτερη συγκομιδή από το 2021/22 και τη δεύτερη υψηλότερη από το 2018/19.

"Η Τυνησία και η Τουρκία προβλέπουν επίσης μεγάλες παραγωγές, και αυτό είναι το αποτέλεσμα των υψηλών τιμών, οι οποίες έχουν προσελκύσει χρήματα στον κλάδο», είπε ο Zanre. ​"Μερικές από τις ελιές που θα προορίζονταν για επιτραπέζιες ελιές έχουν εκτραπεί στην επιχείρηση σύνθλιψης ελαιολάδου επειδή υπάρχει καλύτερη απόδοση βραχυπρόθεσμα».

Τα στοιχεία του Filippo Berio προέβλεπαν περαιτέρω ότι η παραγωγή ελληνικού ελαιολάδου θα έφτανε τους 280,000 τόνους, η Πορτογαλία θα συγκομίσει 150,000 τόνους, η απόδοση του Μαρόκου θα επανέλθει στους 120,000 τόνους και η Συρία θα παράγει 140,000 τόνους.

Παρά την ανάκαμψη, ο Zanre είπε ότι το μεγαλύτερο μέρος του ελαιολάδου που παράγεται στην Τουρκία και τη Συρία, μαζί με ένα σημαντικό μέρος της παραγωγής της Τυνησίας και του Μαρόκου, προορίζεται για χώρες της Μέσης Ανατολής. Επομένως, αυτό το ελαιόλαδο θα είχε λιγότερο ουσιαστικό αντίκτυπο στις αγορές της Ευρώπης και της Βόρειας Αμερικής σε σύγκριση με την Ισπανία, την Ιταλία, την Πορτογαλία και την Ελλάδα.

"Η παγκόσμια παραγωγή έρχεται σε περίπου 3.3 εκατομμύρια τόνους, η οποία είναι η υψηλότερη εδώ και αρκετό καιρό και επαναφέρει τα πάντα σε ισορροπία», πρόσθεσε.

Τα τελευταία στοιχεία από την Ισπανία δείχνουν την επιστροφή της ισορροπίας στην αγορά ελαιολάδου, όπου οι μηνιαίες πωλήσεις έχουν επιστρέψει στα κανονικά τους επίπεδα πριν από τις δύο ιστορικά φτωχές συγκομιδές στην 2022/23 και 2023/24. 

Οι πωλήσεις ελαιολάδου έφτασαν τους 110,000 τόνους τον Φεβρουάριο, ​"όπου είναι συνήθως η Ισπανία», είπε ο Ζανρέ. «Πέρυσι, η Ισπανία ήταν 60,000 με 70,000 τόνοι το μήνα που περιοριζόταν καθαρά από τη διαθεσιμότητα πετρελαίου».

Οι επόμενοι τρεις μήνες θα είναι καθοριστικοί για τον καθορισμό της μελλοντικής κατεύθυνσης του τιμές ελαιολάδου. Το αν οι συνεταιρισμοί και οι εμφιαλωτές θα έχουν ανανεωμένο απόθεμα για να διαρκέσουν έως το 2026 ή θα προσπαθήσουν να μετακινήσουν το προϊόν πιο γρήγορα θα εξαρτηθεί από την καρπόδεση του Μαΐου.

«Αυτή τη στιγμή, οι συνεταιρισμοί βρίσκονται σε λίγο περισσότερους από 880,000 τόνους και τα αποθέματα των εμφιαλωτών είναι 200,000 τόνοι, το υψηλότερο από τον Ιούλιο του 2023», είπε ο Zanre. ​"Οι εμφιαλωτές είχαν μειώσει τα αποθέματά τους από τότε που το ελαιόλαδο είχε γίνει τόσο ακριβό».

"Μέχρι το δεύτερο μέρος του 2024 έως τον Ιανουάριο, όλοι προσπαθούσαν να μην έχουν μετοχές επειδή περίμεναν ότι η τιμή θα μειωνόταν», πρόσθεσε. ​"Αλλά οι εμφιαλωτές έχουν επιστρέψει τώρα στα κανονικά επίπεδα αποθεμάτων, πράγμα που σημαίνει ότι το προβλήματα διαθεσιμότητας οι λιανοπωλητές είδαν ότι πιθανότατα από τον Οκτώβριο έως τον Ιανουάριο θα φύγουν τώρα».

Ενώ οι τιμές στην αρχή έχουν σταθεροποιηθεί, ο Marco De Feo, αντιπρόεδρος μάρκετινγκ στο Filippo Berio USA, αναμένει κάποιο χρόνο καθυστέρησης προτού οι καταναλωτές βρουν χαμηλότερες τιμές ελαιολάδου στα ράφια των σούπερ μάρκετ.

"Παρόλο που έχουμε δει πτώση στο κόστος των πρώτων υλών, δεν έχουμε δει το πλήρες αποτέλεσμα της μείωσης των τιμών στο ράφι», είπε. ​"Τα σούπερ μάρκετ εξακολουθούν να έχουν απόθεμα στην παλιά τιμή και θα χρειαστεί χρόνος για να εξαντληθεί το τρέχον απόθεμα - ίσως δύο ή τρεις μήνες - και μετά μπορεί να αρχίσουμε να βλέπουμε μια μείωση της τιμής στο ράφι».

Εν τω μεταξύ, ο Zanre είπε ότι όλοι στον τομέα περιμένουν να δουν πώς εξελίσσεται η ανθοφορία στην Ισπανία. 

Ένας άλλος υγρός χειμώνας σημαίνει ότι οι δεξαμενές έχουν ξαναγεμίσει σε ολόκληρη την Ανδαλουσία, η οποία είναι υπεύθυνη για την περισσότερη ισπανική παραγωγή ελαιολάδου. Οι θερμοκρασίες τον Απρίλιο και τον Μάιο θα υπαγορεύσουν το αποτέλεσμα της καλλιεργητικής περιόδου 2025/26.

Οι σημαντικές μειώσεις της παραγωγής το 2022/23 και το 2023/24 οφείλονταν κυρίως στην υπερβολική ζέστη τον Μάιο που προκάλεσε ζημιά στα ελαιόδεντρα καθώς άνθιζαν, γεγονός που εμπόδισε τη δύση του καρπού.

"Εάν υπάρχει καλή ανθοφορία, τότε αναμένω ότι οι τιμές θα εξασθενήσουν αρκετά», είπε ο Zanre. ​"Εάν υπάρχει κακή ανθοφορία, τότε επιστρέφουμε στον κύκλο της καλής χρονιάς, της κακής χρονιάς, που θα μπορούσε να αναγκάσει την άνοδο των τιμών».

"Αλλά εάν υπάρχει καλή ανθοφορία, οι ισπανικοί θραυστήρες δεν θα θέλουν να διατηρούν αποθέματα που θα τα μεταφέρουν στο επόμενο έτος», πρόσθεσε.

Η μείωση των τιμών καταγωγής έχει κάνει ορισμένους Ισπανούς παραγωγούς να επιφυλάσσονται να επιστρέψουν στην κατάσταση στην οποία βρέθηκαν στις αρχές της δεκαετίας, όταν οι τιμές προέλευσης έπεσαν κάτω από το κόστος παραγωγής.

Ο Zanre προειδοποίησε ότι μια μεγάλη συγκομιδή στην Ισπανία και ισχυρές συγκομιδές στην Ιταλία και αλλού στη λεκάνη της Μεσογείου θα μπορούσαν να προκαλέσουν πτώση των τιμών στην προέλευση σε παρόμοια χαμηλά επίπεδα.

"Η Ισπανία έχει κόστος παραγωγής περίπου 2.50 ευρώ ανά λίτρο», είπε. «Οτιδήποτε πέσει στα 2.50 ευρώ ή κάτω γίνεται πραγματικό πρόβλημα για τη βιομηχανία».

"Δυστυχώς, έχουμε μια αγορά χωρίς συμβόλαια μελλοντικής εκπλήρωσης», πρόσθεσε ο Zanre. ​"Αγοράζετε και παραδίδετε, κάτι που το κάνει πολύ κερδοσκοπικό.» 

Ωστόσο, η κατάσταση είναι ξεχωριστή στην Ιταλία, όπου ο Filippo Berio προβλέπει μείωση της παραγωγής στους 200,000 τόνους το 2024/25. Τα στοιχεία της Granaria Milano δείχνουν ότι οι τιμές του έξτρα παρθένου ελαιολάδου στην Ιταλία προέρχονται από 9,600 ευρώ ανά τόνο.

"Δεν μπορώ να δω κανέναν άλλο λόγο εκτός από μια πολύ καλή ανθοφορία για την πτώση της τιμής στην Ιταλία», είπε ο Zanre.

Ο ίδιος απέδωσε τη φετινή μείωση της παραγωγής στην Ιταλία πρωτίστως στον φυσικό εναλλακτικό κύκλο παραγωγής της ελιάς, με πολλούς παραγωγούς να εισέρχονται σε ​»εκτός έτους». 

Ωστόσο, ο Zanre πρόσθεσε ότι τα ευρύτερα συστημικά ζητήματα στην Ιταλία έχουν μειώσει σταθερά τις αποδόσεις ελαιολάδου την τελευταία δεκαετία.

"Υπάρχει μείωση της παραγωγής στην Ιταλία για δύο λόγους», είπε. ​"Το ένα είναι το Xylella fastidiosa πρόβλημα στην Απουλία όπου έχασαν έξι εκατομμύρια δέντρα. Το άλλο πράγμα είναι ότι η Ιταλία δεν έχει επενδύσει στην ελαιοκαλλιέργεια, σε αντίθεση με την Ισπανία, επομένως έχετε μια φθίνουσα δεξαμενή παραγωγής».

Ο Zanre έδειξε την Πορτογαλία και την Ισπανία, όπου οι μεγάλοι παραγωγοί και ιδιωτικών κεφαλαίων έχουν πραγματοποιήσει σημαντικές επενδύσεις για να φυτέψουν νέους ελαιώνες εξαιρετικά υψηλής πυκνότητας στις νότιες περιοχές του Alentejo και της Ανδαλουσίας και να αναπτύξουν νέα τεχνολογία άλεσης για τη μεγιστοποίηση της απόδοσης και της ποιότητας.

"Υπάρχει μια επιθυμία στην Ιταλία να αλλάξει αυτό», είπε. ​"Το πρόβλημα είναι ότι χρειάζονται πέντε έως επτά χρόνια για να παραχθεί εμπορικά μια ελιά και οι άνθρωποι με τα χρήματα δεν θέλουν να περιμένουν πέντε έως επτά χρόνια».

Ως αποτέλεσμα, πιστεύει ότι η ιταλική κυβέρνηση θα πρέπει να πρωτοστατήσει σε οποιαδήποτε πρωτοβουλία για την αναζωογόνηση της ιταλικής παραγωγής ελαιολάδου. 

Πράγματι, η κυβέρνηση αυτή τη στιγμή εργάζεται για την εφαρμογή α Εθνικό Σχέδιο Ελιάς να φυτευτούν χιλιάδες νέα άλση, να χρηματοδοτήσουν αναβαθμίσεις σε υπάρχοντες μύλους και να δημιουργήσουν μια διεπαγγελματική ένωση για την προώθηση του κλάδου. 

Στο μεταξύ, η Zanre αναμένει ότι η παραγωγή ελαιολάδου θα μπορούσε να συνεχίσει να αυξάνεται στην Ισπανία. ​"Υπάρχει χωρητικότητα να ξεπεράσει τα δύο εκατομμύρια τόνους», κατέληξε.