Οι αγρότες στην Ουγγαρία σημειώνουν πρόοδο στην καλλιέργεια της ελιάς

Περίληψη

Τα ελαιόδεντρα καλλιεργούνται με επιτυχία στην περιοχή της λίμνης Balaton της Ουγγαρίας λόγω του μοναδικού μικροκλίματος και του ηφαιστειακού εδάφους, με τοπικούς αγρότες όπως η Csaba Török να παράγουν ελαιόλαδο. Η επέκταση της ελαιοκαλλιέργειας στη νότια Ουγγαρία, συμπεριλαμβανομένων των περιοχών κοντά στη λίμνη Balaton και στο Pécs, αποδίδεται στην προσαρμοστικότητα των ελαιόδεντρων στις τοπικές καιρικές συνθήκες και στο έδαφος, με αποτέλεσμα την παραγωγή ελαιολάδου υψηλής ποιότητας.

Καθώς η Ευρώπη θερμαίνεται, τα ελαιόδεντρα έχουν αρχίσει να ριζώνουν απίθανες περιοχές μακριά από τις παραδοσιακές περιοχές καλλιέργειας γύρω από τη Μεσόγειο.

Στην κεντρική ευρωπαϊκή χώρα της Ουγγαρίας, τα ελαιόδεντρα βρήκαν ένα εύφορο σπίτι στις νότιες πλαγιές που περιβάλλουν τη λίμνη Balaton, μια από τις σημαντικότερες οινοπαραγωγικές περιοχές της χώρας και δημοφιλής τουριστικός προορισμός.

"Η περιοχή διαθέτει ένα μοναδικό μικροκλίμα και είναι απίστευτα γραφική», είπε ο 55χρονος τοπικός οινοποιός και παραγωγός ελαιολάδου Csaba Török. Olive Oil Times.

"Περιβάλλεται από τους λόφους των Μαρτύρων που αναδύθηκαν από τα ερείπια της αρχαίας Παννονικής Θάλασσας και το έδαφος εδώ είναι πλούσιο σε ηφαιστειακό υλικό», πρόσθεσε.

Ο Török σημείωσε ότι, καθώς η νότια Ευρώπη γίνεται θερμότερη και ξηρότερη, οι περιοχές κατάλληλες για ελαιοκαλλιέργεια μετατοπίζονται προς τα βόρεια.

Σύμφωνα με τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Περιβάλλοντος, η Ευρώπη είναι η ταχύτερη θέρμανση ήπειρος. Ακραία καιρικά φαινόμενα, όπως οι καύσωνες και οι ξηρασίες, αναμένεται να επιδεινωθούν.

Τις τελευταίες δύο δεκαετίες, η νότια Ουγγαρία γνώρισε επίσης ηπιότερους χειμώνες και θερμότερα καλοκαίρια. Η επιστημονική έρευνα διαπίστωσε επίσης ότι η θερμοκρασία των επιφανειακών υδάτων της λίμνης Μπάλατον έχει αυξηθεί σχεδόν κατά 2 ºC από το 2000.

Ο Török ίδρυσε τον αμπελώνα και το οινοποιείο του στο λόφο Szent Gyorgy πριν από περίπου 20 χρόνια. Λίγα χρόνια αργότερα, φύτεψε τις τρεις πρώτες του ελιές δίπλα στα αμπέλια του για να αποδείξει ότι η ελαιοκαλλιέργεια ήταν εφικτή στην περιοχή.

"Όταν έφτασα εδώ, φύτεψα κόκκινες ποικιλίες σταφυλιού, ιδιαίτερα Sangiovese», είπε ο Török.
​"Εκείνη την εποχή, αυτή η περιοχή θεωρήθηκε κατάλληλη κυρίως για λευκές ποικιλίες σταφυλιού και πολλοί άνθρωποι μου είπαν ότι αυτά τα αμπέλια δεν θα επιζούσαν ποτέ σε αυτό το κλίμα».

"Αλλά τους απέδειξα ότι έκαναν λάθος», πρόσθεσε. ​"Για να δείξω περαιτέρω ότι είχα κάνει τη σωστή επιλογή, φύτεψα επίσης μερικά ελαιόδεντρα, καθώς το Sangiovese συχνά καλλιεργείται παράλληλα με τις ελιές».

Η εύρεση των καταλληλότερων ποικιλιών ελιάς για φύτευση ήταν ένα ταξίδι για τον Török, ο οποίος τελικά πέτυχε την καλλιέργεια της ελιάς με δοκιμή και λάθος.

"Στην πρώτη μου προσπάθεια, 200 νεαρά δέντρα Leccino, τότε 15 ετών, πάγωσαν κατά τη διάρκεια του χειμώνα - ένα δαπανηρό μάθημα», είπε. ​"Αλλά ξεκίνησα ξανά και η σημερινή κατάσταση της φυτείας μου έχει διαμορφωθεί τα τελευταία οκτώ με δέκα χρόνια. Πήρα πιο τεκμηριωμένες αποφάσεις και έμαθα πολλά για αυτά τα δέντρα στην πορεία».

Ο αμπελώνας και ο ελαιώνας του Török εκτείνονται σε έξι εκτάρια και περιλαμβάνει πάνω από 60 ελαιόδεντρα διαφόρων ποικιλιών ελιάς, συμπεριλαμβανομένων των ισπανικών Picual και Arbequina, των γαλλικών Aglandu και Mouflal και Leccino από την Ιταλία.

Το άλσος περιέχει επίσης τρεις ποικιλίες ελιάς εγγενείς στα Βαλκάνια: Oblica και Bjelica από την Κροατία και Carolea από τη Σλοβενία. Περίπου μια ντουζίνα από τα ελαιόδεντρα Török που φύονται είναι μεταξύ 50 και 400 ετών, ενώ τα υπόλοιπα είναι 10 ετών.

Το 2020, η Török έγινε η πρώτη στην Ουγγαρία που παρήγαγε ελαιόλαδο από τοπικές ελιές. Αυτό το καλλιεργητικό έτος πέτυχε την πιο άφθονη απόδοση του.

"Κατάφερα να συγκομίσω την υψηλότερη απόδοσή μου φέτος, 232 κιλά, την υψηλότερη στην Ουγγαρία», είπε. ​"Καθώς τα νεότερα δέντρα μου συνεχίζουν να μεγαλώνουν, πιστεύω ότι ο διπλασιασμός της απόδοσης είναι ρεαλιστικός».

Αν και ο καιρός γίνεται πιο ήπιος στην περιοχή, οι θερμοκρασίες του χειμώνα συχνά πέφτουν κάτω από το μηδέν, θέτοντας μια σημαντική πρόκληση για τον Török.

"Το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι το κρύο του χειμώνα», είπε. ​"Στο κτήμα μου, η χαμηλότερη θερμοκρασία που καταγράφηκε τα τελευταία 15 χρόνια ήταν -14.7 ºC, και ακόμη και τότε, διήρκεσε μόνο μια ώρα. Συνήθως, δεν πέφτει κάτω από τους – 10 ºC.

"Πιστεύω ότι οι καλύτερες τοποθεσίες για την καλλιέργεια σταφυλιών – αυτές με την ιδανική γωνία, προσανατολισμό, υψόμετρο και άλλους παράγοντες – είναι επίσης οι πιο κατάλληλες για την καλλιέργεια της ελιάς, παρέχοντας σταθερή παραγωγή καρπών χρόνο με το χρόνο», πρόσθεσε.

Ανάλογα με την ποικιλία, τα ελαιόδεντρα μπορούν να ανεχθούν θερμοκρασίες έως και – 12 ºC. Ωστόσο, η παρατεταμένη έκθεση σε θερμοκρασίες κατάψυξης κάτω των -7 ºC μπορεί να τα βλάψει σοβαρά.

Ο Török σημείωσε επίσης ότι τα τελευταία τρία χρόνια, πολλοί αγρότες κοντά στη λίμνη Balaton άρχισαν να καλλιεργούν ελαιόδεντρα, αν και μερικά από αυτά μόνο για διακοσμητικούς σκοπούς.

"Αισθάνομαι ότι ήμουν αυτός που άναψε το πράσινο φως», είπε. ​"Ωστόσο, πολλοί από αυτούς που καλλιεργούν ελαιόδεντρα στερούνται επαγγελματικών γνώσεων. Φυτεύουν ελιές απλά επειδή τις αγαπούν, όχι επειδή θέλουν να ζήσουν από αυτές».

Η ελαιοκαλλιέργεια έχει επεκταθεί σε περισσότερες περιοχές στη νότια Ουγγαρία. Νοτιοανατολικά της λίμνης Balaton, κοντά στο Pécs, ο κηπουρός και αγρότης Gabor Stix καλλιεργεί ελαιόδεντρα εδώ και σχεδόν δύο δεκαετίες.

«[Οι ελιές] είναι ένα από τα πιο ευγνώμονα φυτά με τα οποία έχω ασχοληθεί μέχρι τώρα», είπε ο Stix στην ουγγρική διαδικτυακή έκδοση Zöld Hang. ​"Έχουμε αργιλώδες χώμα, που τους ταιριάζει απόλυτα. Ούτε οι ανάγκες τους σε νερό είναι ιδιαίτερες. παίρνουμε όσο νερό χρειάζονται».

Οι ελιές του Stix προορίζονται κυρίως για πώληση και αναμένει να πουλήσει όλα τα δέντρα του μέχρι τον Μάρτιο. Παράγει επίσης μικρές ποσότητες ελαιολάδου τοπικά χρησιμοποιώντας ένα σφυρόμυλο για να συνθλίψει τις ελιές και ένα πατητήρι για να εξαγάγει το λάδι από τον πολτό της ελιάς.

Ο Stix απέδωσε την αντοχή των ελαιόδεντρων που καλλιεργεί και πουλά στην τοπική τους αναπαραγωγή και στην προσαρμογή των νεαρών δέντρων στις τοπικές καιρικές συνθήκες.

"Λειτουργεί γιατί πουλάμε φυτά που παράγουμε μόνοι μας», είπε. ​"Ο εγκλιματισμός είναι σημαντικός γιατί τα δέντρα μαθαίνουν πόσο κρύο ήταν το προηγούμενο έτος και αναπτύσσονται ανάλογα την επόμενη χρονιά».

"Μέχρι στιγμής, δεν έχει παραχθεί πολύ λάδι στην Ουγγαρία, αλλά η μέτρια ποσότητα είναι πολύ καλής ποιότητας», πρόσθεσε ο Stix. ​"Η τιμή ενός λίτρου ελαιολάδου που παράγεται στην Ουγγαρία είναι περίπου 45,000 με 50,000 φιορίνια [περίπου 109 έως 121 ευρώ]. Φαίνεται απίστευτο, αλλά ο κόσμος εξακολουθεί να το αγοράζει».

"Έχουμε ήδη μεγαλύτερες φυτείες στη χώρα μας», κατέληξε. ​"Νομίζω ότι είναι μεγάλο πλεονέκτημα εδώ στην Ουγγαρία που έχουμε τέτοιες ευκαιρίες».

• Zöld Hang
• Ευρωπαϊκός Οργανισμός Περιβάλλοντος
• Ουγγρικό Ερευνητικό Δίκτυο