Πριν από μια συγκομιδή προφυλακτήρων, οι Λιβανέζοι παραγωγοί επιδεικνύουν ανθεκτικότητα

Περίληψη

Ο Λίβανος αναμένει μια άφθονη συγκομιδή ελιάς φέτος λόγω των υψηλότερων επιπέδων βροχοπτώσεων, με τους παραγωγούς να αναμένουν μια απόδοση που θα μπορούσε να είναι η δεύτερη μεγαλύτερη στην καταγραφή. Το αυξανόμενο κόστος ενέργειας και ο πληθωρισμός έχουν αυξήσει σημαντικά τις δαπάνες παραγωγής για τους παραγωγούς ελαιολάδου, οι οποίοι επικεντρώνονται στις εξαγωγές λόγω των οικονομικών προκλήσεων στον Λίβανο.

Εν μέσω συνεχιζόμενη πολιτική και οικονομική αναταραχή, η συγκομιδή της ελιάς ξεκινά στον Λίβανο και οι παραγωγοί σε όλη τη χώρα προσδοκούν μια πλούσια συγκομιδή.

"Όσον αφορά την ποσότητα, η συγκομιδή είναι πολύ καλύτερη φέτος», είπε ο Ibrahim Al Kaakour, ιδιοκτήτης του Genco Olive Oil. Olive Oil Times. ​"Πέρυσι, υπήρξε μια πολύ μεγάλη ξηρασία που μείωσε τόσο την ποσότητα όσο και την ποιότητα».

Ο Αλ Καακούρ αγοράζει ελιές και από τις τέσσερις γωνιές του Λιβάνου για να παράγει τα χαρμάνια του, τα οποία κυρίως εξάγει. Πρόσθεσε ότι είναι ακόμα στην αρχή της συγκομιδής αλλά αναμένει να παράγει περίπου 40 με 50 τόνους ελαιόλαδο.

Οι επίσημες εκτιμήσεις παραγωγής δεν έχουν δημοσιευθεί, αλλά τα στοιχεία του Διεθνούς Συμβουλίου Ελαιολάδου δείχνουν ότι ο Λίβανος παρήγαγε 21,500 τόνους ελαιόλαδου στην 2021/22 έτος συγκομιδής, ελαφρώς πάνω από τον κυλιόμενο μέσο όρο της πενταετίας των 19,200 τόνων.

Ο Αλ Καακούρ και άλλοι παραγωγοί που πήραν συνέντευξη από Olive Oil Times αναμένεται η φετινή σοδειά να ξεπεράσει την περσινή και πιθανώς τους 26,000 τόνους που παράγονται στο 2020/21 έτος συγκομιδής, γεγονός που θα καθιστούσε αυτή τη δεύτερη μεγαλύτερη απόδοση από τότε που ξεκίνησαν τα αρχεία.

Ο Al Kaakour απέδωσε την άφθονη συγκομιδή στα υψηλότερα επίπεδα βροχοπτώσεων καθ' όλη τη διάρκεια του έτους, που ολοκληρώθηκαν από την έγκαιρη βροχή λίγο πριν ξεκινήσει η συλλογή της ελιάς τον Οκτώβριο.

Πέρυσι, δεν έβρεξε σημαντικά στον Λίβανο μέχρι τον Δεκέμβριο, γεγονός που μείωσε την ποσότητα των ελιών που αναπτύχθηκε στα δέντρα και την ποιότητα του παραγόμενου λαδιού.

Ο Walid Mushantaf, ο συνιδιοκτήτης του Bustan el Zeitoun, που βρίσκεται στο νότιο Λίβανο, είπε Olive Oil Times ότι περίμενε μια από τις καλύτερες σοδειές του.

"Σίγουρα, είχαμε δυσκολίες, αλλά αυτή η σεζόν είναι μια από τις καλύτερες των τελευταίων τεσσάρων ή πέντε ετών», είπε. ​"Η ποιότητα και η ποσότητα είναι καλές.»

Ο ίδιος απέδωσε επίσης την καλλιέργεια προφυλακτήρα σε άφθονες και έγκαιρες βροχές. Τα προηγούμενα χρόνια, η βροχή συνέπεσε με την άνθηση των ελαιόδεντρων τον Μάιο, γεγονός που εμπόδισε την επικονίαση.

Στην άλλη πλευρά του Λιβάνου, ο Καρίμ Αρσάνιος, ο ιδιοκτήτης της Solar Olives, είναι κοντά στην ολοκλήρωση της σοδειάς του και αναμένει να παράγει περίπου 3.5 τόνους ελαιόλαδο.

"Φέτος ήταν πολύ καλύτερη από πέρυσι από άποψη ποσότητας», είπε Olive Oil Times. ​"Πήραμε περίπου δύο έως τρεις φορές από ό,τι πήραμε πέρυσι όσον αφορά την απόδοση».

Ο Αρσάνιος διανύει τον τρίτο χρόνο παραγωγής του και είπε ότι και η επιχείρησή του επικεντρώνεται κυρίως στις εξαγωγές. Αποστέλλει περίπου το 80 τοις εκατό της παραγωγής του στο εξωτερικό για να φέρει σε σκληρά νομίσματα, συμπεριλαμβανομένων δολαρίων και ευρώ, για να πληρώσει για τα συνεχώς αυξανόμενα έξοδα παραγωγής του.

Κυριότερο μεταξύ αυτών των δαπανών είναι το κόστος της ηλεκτρικής ενέργειας και των καυσίμων. Μεγάλες περιοχές του Λιβάνου δεν απολαμβάνουν 1990ωρη ηλεκτρική κάλυψη από τη δεκαετία του -. Ως αποτέλεσμα, οι περισσότεροι παραγωγοί βασίζονται σε γεννήτριες για να τροφοδοτούν τους μύλους τους.

Συνδυάζοντας τις προκλήσεις τους, ο κρατικός πάροχος ηλεκτρικής ενέργειας του Λιβάνου πρόσφατα ανέβασε τις τιμές του για πρώτη φορά μετά από τρεις και πλέον δεκαετίες.

"Δεν παίρνουμε ηλεκτρισμό από τους σταθμούς παραγωγής ενέργειας», είπε ο Αλ Καακούρ. ​"Οι μύλοι χρησιμοποιούν τώρα τις δικές τους γεννήτριες και η τιμή είναι πολύ υψηλότερη από το να παίρνουν ηλεκτρική ενέργεια από την κυβέρνηση».

Ο Αλ Καακούρ πλήρωνε 0.09 δολάρια ανά κιλοβατώρα από την κυβέρνηση. Τώρα αυτές οι τιμές είναι πιο κοντά στα 0.20 $ ανά κιλοβατώρα για μία ή δύο ώρες ηλεκτρικής ενέργειας την ημέρα. Χρησιμοποιώντας τη γεννήτρια του, ο Al Kaakour υπολογίζει ότι πληρώνει περίπου 0.60 $ ανά κιλοβατώρα.

"Το κόστος έχει εκτοξευθεί στα ύψη, ειδικά το κόστος ενέργειας», επιβεβαίωσε ο Αρσάνιος. ​"Έχουν διπλασιαστεί, ακόμη και τριπλασιαστεί, σε σύγκριση με πέρυσι».

Το αυξανόμενο κόστος ενέργειας κάνει τα πάντα πιο ακριβά. Μακριά από το μύλο του, ο Mushantaf βασίζεται στην ηλεκτρική ενέργεια για να τροφοδοτήσει το αρδευτικό του σύστημα. Εκφράζει τη λύπη του ότι η αύξηση των τιμών στα λιπάσματα και τα φυτοφάρμακα έχει επίσης κάνει την παραγωγή πολύ πιο ακριβή.

Ως αποτέλεσμα του ανεξέλεγκτου πληθωρισμού στον Λίβανο, ο οποίος σημειώνει το δεύτερο υψηλότερο ποσοστό πληθωρισμού παγκοσμίως το 2022, ο Mushantaf έχει ουσιαστικά εγκαταλείψει την τοπική αγορά.

"Εστιάζουμε κυρίως στις εξαγωγές γιατί η αγοραστική δύναμη στον Λίβανο έχει πέσει δραματικά», είπε.

Σύμφωνα με την Παγκόσμια Τράπεζα ημερομηνία, ο ετήσιος πληθωρισμός τιμών καταναλωτή αυξήθηκε από 3 τοις εκατό το 2019 σε 155 τοις εκατό το 2021.

Η Μουστάνταφ πουλούσε σε τοπικά εστιατόρια και επιχειρήσεις εστίασης, αλλά η δραματική μείωση του τουρισμού σημαίνει ότι η ζήτηση από αυτούς τους τομείς έχει εξατμιστεί. ​"Ο μόνος τρόπος για να επιβιώσουμε είναι να βρούμε νέες αγορές εκτός της χώρας», είπε.

Ο Αλ Καακούρ πρόσθεσε ότι οι τιμές για γυάλινες φιάλες και άλλα υλικά συσκευασίας έχουν επίσης αυξηθεί σημαντικά. ​"Για μια χώρα που δεν παράγει γυάλινες φιάλες τοπικά, αυτό είναι τεράστιο πρόβλημα», είπε.

Σε αντίθεση με τους ομολόγους τους στην Ευρώπη – οι θυμωμένοι ελαιοκαλλιεργητές έχουν ασκήσει επιτυχώς πιέσεις στις κυβερνήσεις Ισπανία, Ιταλία Ελλάδα για επιδοτήσεις και άλλες μορφές στήριξης – δεν υπάρχει βοήθεια από την κυβέρνηση στον Λίβανο.

Η νομισματική κρίση σημαίνει ότι πολλοί ανώτεροι δημόσιοι υπάλληλοι – η ψυχή κάθε λειτουργούσας κυβερνητικής γραφειοκρατίας – έχουν εγκαταλείψει τη χώρα σωρηδόν.

Για τους παραγωγούς, αυτό σημαίνει να περιμένουν μήνες για να λάβουν τις απαραίτητες άδειες εξαγωγής από δύο ξεχωριστά υπουργεία, κάτι που όπως είπαν τους θέτει σε ανταγωνιστικό μειονέκτημα.

"Έχουμε αφεθεί εντελώς στην τύχη μας», είπε ο Αρσάνιος, προσθέτοντας ότι έχει αναπτυχθεί μια ισχυρή αίσθηση κοινότητας μεταξύ των παραγωγών καθώς επιδιώκουν να παρέχουν βοήθεια που η κυβέρνηση δεν μπορεί.

Ωστόσο, ανησυχούν ότι οι δραστηριότητές τους θα καταστούν μη βιώσιμες καθώς οι πολιτικές και οικονομικές κρίσεις της χώρας πλησιάζουν στον τέταρτο χρόνο τους, παρόλο που συνεχίζουν να προωθούν το λιβανέζικο ελαιόλαδο στο εξωτερικό.

"Μπορέσαμε να δημιουργήσουμε αρκετά μετρητά για να διατηρήσουμε το αυξανόμενο κόστος μας, αλλά λάβαμε μηδενική βοήθεια από την κυβέρνηση», είπε ο Αρσάνιος. ​"Με τη νέα συγκομιδή, θα πρέπει να αντικατοπτρίσουμε αυτό το κόστος για τον πελάτη».

"Θα πρέπει να αυξήσουμε τις τιμές μας σε όλα τα προϊόντα, αλλά υπάρχουν τόσα πολλά που μπορείτε να μεταφέρετε στους καταναλωτές», κατέληξε. ​"Δεν είμαι σίγουρος αν θα υπάρξει κάποιο σημείο ρήξης».