Ερευνητές ανιχνεύουν μικροπλαστικά σε ιταλικά ελαιόλαδα χρησιμοποιώντας νέα τεχνική απεικόνισης

Περίληψη

Ερευνητές στο Πανεπιστήμιο της Φλωρεντίας εντόπισαν μικροπλαστικά σε ιταλικά εξαιρετικά παρθένα ελαιόλαδα χρησιμοποιώντας μια καινοτόμο τεχνική απεικόνισης, με τις συγκεντρώσεις να ποικίλλουν σημαντικά μεταξύ των δειγμάτων. Η μελέτη υποδηλώνει ότι το μήκος της αλυσίδας εφοδιασμού μπορεί να αποτελεί σημαντικό παράγοντα στη μόλυνση από μικροπλαστικά, με περαιτέρω έρευνα να απαιτείται για τον εντοπισμό των πηγών και τη μείωση των επιπέδων στην παραγωγή ελαιολάδου.

Μικροπλαστικά έχουν ανιχνευθεί σε ορισμένα Ιταλικά εξαιρετικά παρθένα ελαιόλαδα από μια ομάδα ερευνητών στο Πανεπιστήμιο της Φλωρεντίας.

Αναλύοντας έναν περιορισμένο αριθμό προϊόντων χρησιμοποιώντας μια καινοτόμο τεχνική απεικόνισης που δεν είχε εφαρμοστεί ποτέ στο ελαιόλαδο, οι ερευνητές μπόρεσαν να μετρήσουν την ποσότητα, το σχήμα και τα χαρακτηριστικά των μικροπλαστικών σωματιδίων.

Εξαιρετικά παρθένα ελαιόλαδα που συλλέχθηκαν για τη μελέτη δημοσιεύτηκε στο Food Chemistry περιείχαν μικροπλαστικά σε κάθε δείγμα, αν και οι συγκεντρώσεις ποικίλλουν σημαντικά. Τα ελαιόλαδα της Τοσκάνης που προέρχονται από τοπικούς μύλους κυμαίνονταν από περίπου 10 έως περίπου 1,700 σωματίδια ανά λίτρο, με τα περισσότερα δείγματα κάτω από 350 σωματίδια ανά λίτρο.

Αντίθετα, τα δύο ελαιόλαδα των σούπερ μάρκετ που φέρουν την ένδειξη ​"που παράγεται στην ΕΕ» έδειξε πολύ υψηλότερα επίπεδα, που κυμαίνονταν από περίπου 4,000 έως περισσότερα από 7,900 σωματίδια ανά λίτρο.

"«Τα μικροπλαστικά είναι πανταχού παρόντα. Τα εισπνέουμε και τα καταναλώνουμε καθημερινά. Ενώ βρήκαμε μικροπλαστικά στο ελαιόλαδο, αυτά τα προϊόντα δεν συγκαταλέγονται στα τρόφιμα που είναι πιο εκτεθειμένα σε μόλυνση από μικροπλαστικά», δήλωσε η Patrizia Pinelli, αναπληρώτρια καθηγήτρια επιστημών βασικών προϊόντων στο Πανεπιστήμιο της Φλωρεντίας και συν-συγγραφέας της μελέτης. Olive Oil Times.

Οι ερευνητές προειδοποίησαν ότι οι παρατηρούμενες διαφορές δεν αποτελούν στατιστικά αξιόπιστα στοιχεία, καθώς η αρχική μελέτη ανέλυσε μόνο έναν μικρό αριθμό δειγμάτων: δέκα από τοπικούς μύλους και δύο από μεγάλες λιανικές πωλήσεις.

Ενώ μελλοντικές μελέτες θα διερευνήσουν περαιτέρω αυτές τις αποκλίσεις, οι ερευνητές πρότειναν ότι το μήκος της αλυσίδας εφοδιασμού είναι η πιο πιθανή εξήγηση.

"«Στα μεγάλης κλίμακας ελαιόλαδα λιανικής πώλησης που φέρουν την ένδειξη «προέλευσης ΕΕ», οι ελιές μπορούν να συλλεχθούν σε μια χώρα και να αλεστούν σε μια άλλη ή να αποθηκευτούν για πολύ μεγαλύτερα χρονικά διαστήματα. Στην Τοσκάνη, η μετατροπή από ελιά σε λάδι συνήθως συμβαίνει εντός 24 έως 48 ωρών. «Μια μεγαλύτερη αλυσίδα εφοδιασμού αυξάνει φυσικά τις πιθανότητες μόλυνσης», δήλωσε ο Pinelli.

Σε ορισμένες περιπτώσεις, τα ελαιόλαδα από το ίδιο ελαιοτριβείο περιείχαν σημαντικά διαφορετικά επίπεδα μικροπλαστικών. ​"«Αυτή η διαφορά πιθανότατα οφείλεται στη διαφορετική προέλευση των ελιών», σημείωσε ο Πινέλι, προσθέτοντας ότι τα υλικά που χρησιμοποιούνται κατά την άλεση είναι απίθανο να αποτελούν την κύρια πηγή μόλυνσης.

"«Ένα πολυμερές μπορεί να έχει πολλαπλές πηγές, επομένως απαιτούνται περαιτέρω μελέτες για να προσδιοριστεί από πού προέρχονται αυτά τα πλαστικά κατά μήκος της αλυσίδας εφοδιασμού. Ο μύλος θα πρέπει θεωρητικά να είναι το λιγότερο κρίσιμο σημείο, αλλά αυτό χρειάζεται επαλήθευση», εξήγησε ο Pinelli.

"«Ένα σημαντικό μέρος της μόλυνσης πιθανότατα προέρχεται από το χωράφι λόγω της αυξημένης χρήσης μηχανοποιημένου εξοπλισμού, διχτυών και εργαλείων με βάση τα πολυμερή», πρόσθεσε η Chiara Vita.

Οι ερευνητές ανέμεναν να βρουν μικροπλαστικά στο ελαιόλαδο, καθώς τέτοια σωματίδια είναι πλέον ευρέως διαδεδομένα στον αέρα, το νερό και τη γεωργία, και η παρουσία τους σε τρόφιμα και ποτά είναι καλά εδραιωμένη.

"«Η κύρια έκθεση του γενικού πληθυσμού σε μικροπλαστικά πιθανότατα προέρχεται από πηγές όπως το εμφιαλωμένο νερό ή τα θαλασσινά», δήλωσε ο Ρικάρντο Γκόρι, αναπληρωτής καθηγητής υγειονομικής και περιβαλλοντικής μηχανικής στο Πανεπιστήμιο της Φλωρεντίας και συν-συγγραφέας της μελέτης. Olive Oil Times.

Η Vita, αναπληρώτρια ερευνήτρια στην Πανεπιστημιούπολη Prato του Πανεπιστημίου της Φλωρεντίας (Ίδρυμα PIN), πρόσθεσε ότι ​"άλλα τρόφιμα εμφανίζουν πολύ υψηλότερα επίπεδα.

"«Ορισμένα δείγματα γαρίδας αναφέρουν περίπου δέκα σωματίδια ανά γραμμάριο, ενώ για το ελαιόλαδο μιλάμε για 60 έως 70 σωματίδια ανά κιλό. Το επιτραπέζιο αλάτι περιέχει επίσης σημαντικές ποσότητες μικροπλαστικών», είπε.

Οι ερευνητές σημείωσαν επίσης ότι οι όγκοι κατανάλωσης ελαιολάδου είναι σχετικά μικροί. ​"«Η συνιστώμενη πρόσληψη ελαιολάδου σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Αρχή για την Ασφάλεια των Τροφίμων είναι 30 έως 50 γραμμάρια την ημέρα, πολύ κάτω από την κατανάλωση νερού, γεγονός που μειώνει περαιτέρω την αποτελεσματική έκθεση», δήλωσε ο Vita.

"«Στην αξιολόγηση κινδύνου, η συγκέντρωση είναι μόνο ένα μέρος της εξίσωσης. Αυτό που έχει σημασία είναι η ποσότητα που καταναλώνεται σε σχέση με το σωματικό βάρος», πρόσθεσε ο Γκόρι.

Για την ανίχνευση και τον χαρακτηρισμό των μικροπλαστικών, η ομάδα χρησιμοποίησε τη φασματοσκοπία Laser Direct InfraRed (LDIR), μια τεχνική που συνδυάζει την τεχνολογία Quantum Cascade Laser με την ταχεία οπτική σάρωση για τη δημιουργία ορατών και υπέρυθρων εικόνων.

Η μέθοδος μετρά το μέγεθος των σωματιδίων, τη μορφολογία και τη σύνθεση του πολυμερούς, επιτρέποντας την αυτοματοποιημένη ανίχνευση μικροσκοπικών σωματιδίων σε σύνθετες λιπιδικές μήτρες όπως το εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο και μειώνοντας την υποκειμενική οπτική επιλογή.

Η τεχνολογία μπορεί να ανιχνεύσει πλαστικά σε μέγεθος έως και 1/100 mm περίπου. Σύμφωνα με τους ερευνητές, επιτρέπει αξιόπιστη ανάλυση, αποφεύγοντας παράλληλα τη μόλυνση από εργαστηριακές διαδικασίες.

Τα λευκά δείγματα που υποβλήθηκαν σε επεξεργασία χωρίς ελαιόλαδο περιείχαν μόνο 8 έως 16 σωματίδια ανά λίτρο, επιβεβαιώνοντας ελάχιστη μόλυνση υποβάθρου. Η μέθοδος πέτυχε επίσης ποσοστό ανάκτησης κοντά στο 96%.

Η ανάλυση εντόπισε οκτώ διαφορετικά πολυμερή που χρησιμοποιούνται συνήθως σε συσκευασίες, γεωργικά εργαλεία και εξοπλισμό που έρχεται σε επαφή με τρόφιμα. Τα περισσότερα σωματίδια είχαν μέγεθος μεταξύ 10 και 100 μικρομέτρων, ιδιαίτερα στην περιοχή των 30 έως 50 μικρομέτρων, και ήταν κυρίως ακανόνιστα θραύσματα και όχι ίνες ή σφαιρίδια.

Το σχήμα των σωματιδίων προσφέρει ενδείξεις για πηγές μόλυνσης, καθώς τα ακανόνιστα θραύσματα συνήθως προκύπτουν από τριβή ή θραύση των πλαστικών εξαρτημάτων που χρησιμοποιούνται κατά τη συγκομιδή, τον χειρισμό ή την επεξεργασία.

Ένα αξιοσημείωτο εύρημα ήταν η επικράτηση του ακρυλονιτριλίου βουταδιενίου στυρενίου (ABS) στα δύο μεγάλα έλαια λιανικής πώλησης, αντιπροσωπεύοντας το 49% και το 93% των ανιχνευμένων μικροπλαστικών, αντίστοιχα.

"«Το ABS σπάνια αναφέρεται σε μελέτες τροφίμων, εκτός από αναφορές στη χρήση του σε συστήματα άρδευσης. Αυτό χρήζει περαιτέρω διερεύνησης», δήλωσε ο Vita.

Οι ερευνητές τόνισαν ότι τα ευρήματα είναι προκαταρκτικά. Μελλοντικές μελέτες θα αναλύσουν ένα ευρύτερο φάσμα ελαιολάδων για να προσδιορίσουν εάν το μήκος της αλυσίδας εφοδιασμού επηρεάζει σταθερά τη μόλυνση από μικροπλαστικά.

Πολλοί παραγωγοί ελαιολάδου εργάζονται ήδη για την πλήρη βιώσιμο και φιλικό προς το περιβάλλον αλυσίδες παραγωγής.

"«Πιθανότατα δεν θα είναι ποτέ δυνατό να έχουμε εντελώς απαλλαγμένο από μικροπλαστικά εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο. Τα μικροπλαστικά υπάρχουν παντού, ακόμη και σε εργαστηριακά περιβάλλοντα. Ωστόσο, μπορούμε να τα μειώσουμε σε πολύ χαμηλά επίπεδα», κατέληξε ο Vita.