Η προσήλωση στη μεσογειακή δίαιτα μπορεί να προστατεύσει από την ασθένεια των ούλων

Περίληψη

Μια μελέτη στο Ηνωμένο Βασίλειο διαπίστωσε ότι η προσήλωση στη μεσογειακή διατροφή συνδέεται με καλύτερα αποτελέσματα στην περιοδοντική φλεγμονή, με όσους καταναλώνουν περισσότερα φρούτα, λαχανικά και όσπρια να έχουν χαμηλότερα επίπεδα φλεγμονής. Η έρευνα τόνισε επίσης τις πιθανές συστηματικές επιπτώσεις της περιοδοντικής νόσου, συμπεριλαμβανομένου του αυξημένου κινδύνου εμφάνισης διαβήτη, ρευματοειδούς αρθρίτιδας και φλεγμονωδών παθήσεων του εντέρου, με τη διατροφή να παίζει σημαντικό ρόλο στην εξέλιξη και τη θεραπεία της νόσου. Απαιτούνται περαιτέρω μελέτες για την πλήρη κατανόηση της επίδρασης της διατροφής στην περιοδοντίτιδα και τη διερεύνηση πιθανών παρεμβάσεων για τον μετριασμό των επιπτώσεών της.

Μια διαγνωστική εξέταση που διεξήχθη σε ένα μικρό δείγμα πληθυσμού στο Ηνωμένο Βασίλειο αποκάλυψε ότι η υψηλότερη προσήλωση στη Μεσογειακή διατροφής σχετίζεται με καλύτερα αποτελέσματα στην περιοδοντική φλεγμονή.

The μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο Journal of Periodontology, διαπίστωσε ότι μια ισορροπημένη διατροφή μπορεί να έχει σημαντικό αντίκτυπο σε μια ασθένεια που επηρεάζει ένα μεγάλο τμήμα του πληθυσμού.

Οι επιστήμονες αξιολόγησαν 200 ασθενείς νοσοκομείου, εξετάζοντας τόσο την οδοντική τους υγεία όσο και τους αιματολογικούς δείκτες φλεγμονής. 

Από τους 195 ασθενείς με πλήρη δεδομένα, οι 112 ανέφεραν υψηλή προσήλωση στη μεσογειακή διατροφή, ενώ οι υπόλοιποι έτρωγαν λιγότερο υγιεινά και κατανάλωναν περισσότερο κόκκινο κρέας.

Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι τα άτομα με χαμηλή προσήλωση στη μεσογειακή διατροφή ήταν πιο πιθανό να υποφέρουν από σοβαρή ουλίτιδα.

"«Η συχνή κατανάλωση κόκκινου κρέατος, ειδικότερα, συνδέθηκε έντονα με πιο προχωρημένες μορφές περιοδοντίτιδας», δήλωσε ο Giuseppe Mainas, ερευνητής στη μονάδα περιοδοντολογίας στο King's College London και συν-συγγραφέας της μελέτης. Olive Oil Times.

Από την άλλη πλευρά, τα άτομα που κατανάλωναν περισσότερες φυτικές τροφές είχαν χαμηλότερα επίπεδα αρκετών φλεγμονωδών δεικτών στο αίμα τους.

"«Δεν έχουμε ακόμη εντοπίσει κάποια άμεση επίδραση, αλλά η διατροφή φαίνεται να επηρεάζει την περιοδοντίτιδα κυρίως μέσω της φλεγμονής», δήλωσε ο Mainas. ​"Μια δίαιτα όπως η μεσογειακή διατροφή, η οποία σχετίζεται με χαμηλότερα επίπεδα φλεγμονής, μπορεί έμμεσα να βοηθήσει στην πρόληψη ή τη βελτίωση της περιοδοντικής νόσου.

"«Ορισμένα τρόφιμα παίζουν σαφή ρόλο. Το κόκκινο κρέας δεν είναι ιδανικό, ενώ τα όσπρια και τα λαχανικά θεωρούνται αντιφλεγμονώδη», πρόσθεσε. 

Στη μελέτη, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι τα άτομα που κατανάλωναν περισσότερα φρούτα, λαχανικά και όσπρια είχαν χαμηλότερα επίπεδα φλεγμονής. Εν τω μεταξύ, όσοι έτρωγαν υπερβολικό κόκκινο κρέας ήταν πιο συχνά στην ομάδα με προχωρημένη περιοδοντική νόσο.

Οι ερευνητές παρατήρησαν επίσης πώς όχι μόνο μια δίαιτα με υψηλή περιεκτικότητα σε ζάχαρη φαίνεται να τροφοδοτεί την πάθηση, αλλά και μια δίαιτα με υψηλή περιεκτικότητα σε υδατάνθρακες.

"«Επιπλέον, οι τρέχουσες μελέτες δείχνουν ολοένα και περισσότερο αρνητικές επιπτώσεις στην περιοδοντίτιδα που συνδέονται με την κατανάλωση προϊόντων υψηλής επεξεργασίας», δήλωσε ο Luigi Nibali, συν-συγγραφέας της έρευνας και καθηγητής στο Κέντρο Αλληλεπιδράσεων Μικροβιώματος Ξενιστή στο King's College London.

Ένα βασικό σήμα, το μόριο ιντερλευκίνη-6, συσχετίστηκε σταθερά με χειρότερη υγεία των ούλων. 

Υψηλότερα επίπεδα αυτού του προφλεγμονώδους μορίου συσχετίστηκαν με πιο σοβαρή ουλίτιδα, υπογραμμίζοντας τον ρόλο του ως συνδετικού κρίκου μεταξύ της στοματικής υγείας και της συστηματικής φλεγμονής. 

Τα ευρήματα ενισχύουν τη σύνδεση μεταξύ διατροφής, φλεγμονής και στοματικής νόσου.

"«Η περιοδοντίτιδα είναι μια πολύ συχνή παθολογική πάθηση. Μπορεί να επηρεάσει το 40 έως 50% του πληθυσμού», δήλωσε ο Nibali. ​"Μια τέτοια ασθένεια προκαλείται βασικά από βακτήρια που υπάρχουν στην οδοντική πλάκα, η οποία οδηγεί σε φλεγμονή των ούλων και απορρόφηση του οστού που συγκρατεί τα δόντια.

Με την πάροδο του χρόνου, η πάθηση επηρεάζει τη σταθερότητα των δοντιών. Περίπου το δέκα τοις εκατό του πληθυσμού χάνει δόντια λόγω αυτής της ασθένειας των ούλων.

Η περιοδοντίτιδα μπορεί επίσης να επεκταθεί πολύ πέρα ​​από τη στοματική κοιλότητα. 

"«Είναι αρκετά καλά αποδεδειγμένο ότι τα περιοδοντικά βακτήρια δεν παραμένουν περιορισμένα στο στόμα, αλλά μπορούν να ταξιδέψουν μέσω της κυκλοφορίας του αίματος, φτάνοντας σε άλλα μέρη του σώματος και πυροδοτώντας μια ανοσολογική φλεγμονώδη απόκριση που μπορεί να συμβάλει σε διάφορες άλλες ασθένειες», δήλωσε ο Nibali.

Ένα ευρύ φάσμα χρόνιων παθήσεων σχετίζεται με την περιοδοντίτιδα, οι οποίες συνήθως αναφέρονται ως μη μεταδοτικές ασθένειες. 

Αυτές οι ασθένειες δεν μεταδίδονται από άτομο σε άτομο. Η εμφάνισή τους οφείλεται σε παράγοντες όπως η γενετική, το περιβάλλον ή οι συνήθειες του τρόπου ζωής, όπως το κάπνισμα, η έλλειψη σωματικής δραστηριότητας ή η κακή διατροφή. 

Οι πιο συχνές μη μεταδοτικές ασθένειες περιλαμβάνουν καρδιαγγειακές παθήσεις, καρκίνο και χρόνιες αναπνευστικές παθήσεις.

"Επομένως, οι ασθενείς με περιοδοντική νόσο διατρέχουν υψηλότερο κίνδυνο να αναπτύξουν, για παράδειγμα, διαβήτη, ρευματοειδή αρθρίτιδα, ακόμη και φλεγμονώδεις παθήσεις του εντέρου», δήλωσε ο Nibali.

Μέρος του κινδύνου προέρχεται από γενετικούς παράγοντες και μέρος από κοινούς παράγοντες κινδύνου, οι οποίοι μπορεί να περιλαμβάνουν τη διατροφή.

"«Με τον διαβήτη, υπάρχει μια αμφίδρομη επίδραση: ο διαβήτης προδιαθέτει ένα άτομο για περιοδοντίτιδα και ταυτόχρονα, η μη θεραπεία της περιοδοντίτιδας επιδεινώνει τον διαβήτη», δήλωσε ο Nibali.

"«Υπάρχουν διάφοροι παράγοντες κινδύνου που συνδυάζονται, αλλά το βασικό ζήτημα είναι ο έλεγχος της πλάκας. Όσο περισσότερη πλάκα συσσωρεύεται και όσο λιγότερο καθαρίζονται σωστά τα δόντια, τόσο υψηλότερος είναι ο κίνδυνος εμφάνισης περιοδοντίτιδας», πρόσθεσε.

Οι ερευνητές τόνισαν επίσης τον κρίσιμο ρόλο που διαδραματίζουν οι γενετικοί παράγοντες. 

"«Βλέπουμε επίσης πολύ νέους ασθενείς που βουρτσίζουν τα δόντια τους αρκετά καλά, αλλά μερικές φορές εμφανίζουν περιοδοντίτιδα, ενώ οι μεγαλύτεροι σε ηλικία ασθενείς που δεν έχουν βουρτσίσει ποτέ σωστά δεν την έχουν. Αυτό εξαρτάται από τη γενετική προδιάθεση, όπως συμβαίνει με πολλές άλλες παθήσεις», δήλωσε ο Nibali.

Ενας ξεχωριστός μελέτη, που δημοσιεύθηκε πρόσφατα στο NPJ Aging, δείχνει ότι μια δίαιτα με παλμιτικό οξύ επιδείνωσε την απώλεια οστικής μάζας από το στόμα κατά περισσότερο από 40% σε ποντίκια. 

Σύμφωνα με έρευνα, ο τύπος του διαιτητικού λίπους μπορεί να επηρεάσει σημαντικά τη συστηματική βλάβη που σχετίζεται με την περιοδοντική νόσο.

Οι ερευνητές συνέκριναν ποντίκια που τρέφονταν με δυτικού τύπου διατροφή πλούσια σε παλμιτικό οξύ με εκείνα που ακολουθούσαν μεσογειακή διατροφή πλούσια σε... ελαϊκό οξύ, το κύριο λίπος στο ελαιόλαδο. 

Σε ηλικιωμένα ποντίκια που είχαν μολυνθεί με βακτήρια που συνδέονται με ουλίτιδα, η δίαιτα με παλμιτικό οξύ όχι μόνο επιδείνωσε την απώλεια οστικής μάζας από το στόμα, αλλά διατάραξε επίσης τη σταθερότητα του εντερικού μικροβιώματος και προετοίμασε τα κύτταρα του μυελού των οστών για φλεγμονή. 

Αντιθέτως, η δίαιτα με ελαϊκό οξύ μείωσε την απώλεια οστού στις κυψελίδες και το μηριαίο οστό, διατήρησε την ισορροπία του εντέρου και αύξησε τους δείκτες ανθεκτικότητας στο στρες στα προδρομικά κύτταρα των οστών.

Σύμφωνα με την έρευνα, η αντικατάσταση των κορεσμένων λιπαρών με ελαϊκό οξύ θα μπορούσε να προσφέρει έναν απλό τρόπο μετριασμού τόσο των στοματικών όσο και των συστηματικών επιπτώσεων της περιοδοντικής λοίμωξης χωρίς φαρμακευτική αγωγή, ιδιαίτερα σε ηλικιωμένους πληθυσμούς.

Ωστόσο, οι ερευνητές προειδοποίησαν ότι απαιτούνται περαιτέρω μελέτες για την ακριβή αξιολόγηση των επιπτώσεων.

Εξετάζοντας την τρέχουσα γνώση επί του θέματος, ο Nibali σημείωσε ότι ​"Η μείωση των πολύ προ-φλεγμονωδών διαιτών και η υιοθέτηση της μεσογειακής διατροφής πιθανότατα θα είχε προστατευτική επίδραση στην περιοδοντίτιδα.

"Ωστόσο, οι οριστικές μελέτες σε αυτόν τον τομέα είναι πραγματικά απαιτητικές», πρόσθεσε.

Οι προκλήσεις πηγάζουν από διάφορους παράγοντες: η δίαιτα των ασθενών είναι δύσκολο να τυποποιηθεί ή να παρακολουθηθεί με ακρίβεια, και παράγοντες του τρόπου ζωής όπως το κάπνισμα, η υγιεινή και η άσκηση αλληλεπικαλύπτονται, καθιστώντας δύσκολη την απομόνωση του συγκεκριμένου ρόλου της διατροφής.

"Φυσικά, αυτή ήταν μια μικρή μελέτη και χρειάζεται πολύ περισσότερη έρευνα, αλλά τα αποτελέσματα είναι σημαντικά και θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε κάτι πιο συγκεκριμένο», δήλωσε ο Mainas.

Τόσο ο Nibali όσο και ο Mainas ανέφεραν την επέκταση σε μεγαλύτερες ομάδες, ενσωματώνοντας τη μεταβολομική και τη μεταγονιδιωματική και διερευνώντας δίαιτες που μιμούνται τη νηστεία.