Οι ευκαιρίες και οι προκλήσεις της αγοράς ελαιολάδου της Κολομβίας

Περίληψη

Η κατανάλωση ελαιολάδου στην Κολομβία έχει σχεδόν διπλασιαστεί τα τελευταία πέντε χρόνια, αλλά εξακολουθεί να αντιπροσωπεύει μόνο το 1.7% της συνολικής κατανάλωσης βρώσιμου ελαίου, με το φοινικέλαιο να κυριαρχεί. Οι εισαγωγείς αντιμετωπίζουν προκλήσεις στην επέκταση της αγοράς λόγω του υψηλού κόστους, συμπεριλαμβανομένων των φόρων και των μεταφορών, αλλά επικεντρώνονται στην εκπαίδευση των σεφ και των καταναλωτών για να συνεχίσουν την αύξηση της κατανάλωσης.

Η κατανάλωση ελαιολάδου στην Κολομβία, την τέταρτη μεγαλύτερη οικονομία της Λατινικής Αμερικής, έχει σχεδόν διπλασιαστεί τα τελευταία πέντε χρόνια, αυξανόμενη από τέσσερα εκατομμύρια λίτρα το 2019 σε 7.6 εκατομμύρια λίτρα το 2024.

Παρά την αύξηση, το ελαιόλαδο εξακολουθεί να αντιπροσωπεύει μόνο το 1.7% της συνολικής κατανάλωσης βρώσιμου ελαίου. Το σόγια, το ηλιέλαιο και το φοινικέλαιο — ορισμένα από τα οποία παράγονται τοπικά — αντιπροσωπεύουν σχεδόν το ήμισυ της συνολικής κατανάλωσης.

"Το φοινικέλαιο εξακολουθεί να κυριαρχεί στα εστιατόρια και στη βιομηχανία τροφίμων, αλλά κατανάλωση ελαιολάδου «αναπτύσσεται σαφώς», δήλωσε ο William Cortés, διευθυντής πωλήσεων της Frutalia.

Ο Κορτές, ο οποίος εισάγει έξτρα παρθένο ελαιόλαδο από την Ισπανία και παράγει μικρές ποσότητες στην Κολομβία, είπε ότι η αλλαγή ήταν εμφανής στα σούπερ μάρκετ.

Ο χώρος στα ράφια λιανικής πώλησης για τα ελαιόλαδα έχει επεκταθεί γρήγορα, μετατοπιζόμενος από μάρκες λευκής ετικέτας που προέρχονται από μεγάλους εμφιαλωτές στην Ισπανία και την Ιταλία σε ιδιόκτητες ετικέτες από την Αργεντινή, τη Χιλή, την Ελλάδα και την Ισπανία.

"Η κατανάλωση έχει αυξηθεί σημαντικά για λόγους υγείας, ιδίως κατά τη διάρκεια και μετά την Πανδημία covid-19«», είπε ο Κορτές, επισημαίνοντας την επιρροή τηλεοπτικών προγραμμάτων όπως το MasterChef.

"«Η αντίληψη του κοινού έχει επίσης αλλάξει», πρόσθεσε. ​"Το ελαιόλαδο θεωρούνταν κάποτε ως σπιτική θεραπεία — κάτι για τις πέτρες στα νεφρά ή για να το πίνουν με άδειο στομάχι. Τώρα οι άνθρωποι καταλαβαίνουν ότι το εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο πρέπει να αποτελεί μέρος της καθημερινής τους διατροφής, όχι μια περιστασιακή θεραπεία.

Ο Antonio Muñoz, διευθύνων σύμβουλος της AOVEColombia, συνέδεσε επίσης την αύξηση της ζήτησης με το αυξανόμενο ενδιαφέρον για υγιεινά τρόφιμα.

"«Μέσα σε μόλις πέντε χρόνια, η αντίληψη έχει αλλάξει εντελώς», είπε. ​"Τώρα βλέπουν ότι το ελαιόλαδο είναι καλό για τα πάντα — για την υγεία, για το δέρμα. "

Η AOVEColombia, η οποία προμηθεύει εστιατόρια και ξενοδοχεία υψηλής ποιότητας, ξεκίνησε τη λειτουργία της το 2021. Ο Muñoz δήλωσε ότι η ζήτηση παρέμεινε ισχυρή, ακόμη και όταν οι τιμές στην αγορά προέλευσης έφτασαν σε ιστορικά υψηλά το 2023 και το 2024.

"«Ο σεφ επιλέγει πάντα εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο επειδή κάνει τα πιάτα του εξαιρετικά», είπε. ​"Το χρησιμοποιούν ως μέρος του ίδιου του πιάτου, όχι απλώς ως μέσο παρασκευής του.

Παρόλα αυτά, οι Muñoz και Cortés συμφωνούν ότι οι περιορισμένες γνώση του καταναλωτή παραμένει η μεγαλύτερη πρόκληση για τους εισαγωγείς.

Το Ισπανικό Ινστιτούτο Εξωτερικού Εμπορίου (ICEX), το οποίο προσδιορίζει την Κολομβία ως στρατηγική αγορά για τους Ισπανούς εξαγωγείς, έχει επίσης τονίσει την ανάγκη για πιο ολοκληρωμένη εκπαίδευση των καταναλωτών και βελτιωμένη διείσδυση στην αγορά.

"«Οι περισσότεροι Κολομβιανοί δεν ξέρουν ακόμη πώς να αναγνωρίζουν ένα φρέσκο ​​λάδι», είπε ο Κορτές. ​"Ένα πραγματικό εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο θα πρέπει να έχει ένα χορτώδες άρωμα, μια φρουτώδη γεύση και μια ευχάριστη πικράδα ή πιπεράτη επίγευση. Πολλά λάδια που πωλούνται εδώ μυρίζουν ταγγό, που σημαίνει ότι δεν είναι πλέον φρέσκα ή αποθηκεύτηκαν για πολύ καιρό.

Ο Muñoz σημείωσε ότι ο αργός κύκλος εργασιών στα σούπερ μάρκετ συχνά αφήνει τους αγοραστές με μπουκάλια από προηγούμενες σοδειές αντί για την πιο πρόσφατη.

"«Πρέπει να δείξεις στους ανθρώπους τι είναι το φρέσκο ​​ελαιόλαδο, επειδή το μεγάλο πρόβλημα στην Κολομβία είναι η έλλειψη κύκλου εργασιών των προϊόντων», είπε. ​"Ως αποτέλεσμα, το λάδι ταγγίζει. Είναι σπάνιο να βρεις ένα μπουκάλι στο ράφι που να διατηρεί ακόμα αυτή τη φρέσκια πινελιά.

Ο Muñoz έχει επικεντρωθεί στην εκπαίδευση των σεφ σχετικά με μαγείρεμα με ελαιόλαδο, ξεκινώντας συχνά διαλύοντας μύθους, όπως ανησυχίες σχετικά με το σημείο καπνού.

Προς το παρόν, η κατανάλωση ελαιολάδου επικεντρώνεται στην Μπογκοτά, το Μεδεγίν και το Κάλι, όπου ζει περίπου το ένα τέταρτο του πληθυσμού της χώρας.

Και οι δύο εισαγωγείς αναμένουν δυσκολίες στην επέκταση της αγοράς λόγω του υψηλού κόστος του ελαιολάδου σε σχέση με άλλα βρώσιμα έλαια.

Είπαν ότι οι εισαγωγείς πληρώνουν φόρο 19% για να νομιμοποιήσουν το ελαιόλαδο κατά την άφιξή τους στα λιμάνια της Μπαρανκίγια ή της Καρθαγένης, συν έναν επιπλέον φόρο προστιθέμενης αξίας 19% στις πωλήσεις σε εστιατόρια, λιανοπωλητές και καταναλωτές.

Οι μεταφορές προσθέτουν περαιτέρω κόστος. Η Κολομβία δεν διαθέτει σιδηροδρομικές συνδέσεις μεταξύ των λιμενικών πόλεων και των μεγάλων κέντρων κατανάλωσης στις Άνδεις. Τα εμπορεύματα μετακινούνται εξ ολοκλήρου οδικώς, συχνά κατά μήκος διαδρομών που βρίσκονται σε κακή κατάσταση.

Ο Muñoz εκτίμησε ότι ένα κοντέινερ μπορεί να χρειαστεί 24 ώρες για να φτάσει στην Μπογκοτά από την Καρθαγένη, ένα ταξίδι σχεδόν 1,000 χιλιομέτρων.

"«Η εφοδιαστική αποτελεί επίσης ένα σημαντικό ζήτημα», δήλωσε ο Κορτές. ​"Για παράδειγμα, η μεταφορά ενός εμπορευματοκιβωτίου από την Μπογκοτά στην Καρθαγένη κοστίζει περισσότερο από ό,τι από την Κίνα στη Νέα Υόρκη. Όλα μετακινούνται οδικώς, οι υποδομές δεν είναι εξαιρετικές και οι αποστάσεις είναι μεγάλες. Αυτό επηρεάζει την ανταγωνιστικότητά μας και το κόστος μας.

Ενώ ο Μουνιόζ θεωρεί την εκπαίδευση σεφ απαραίτητη για την κατανόηση του οφέλη για την υγεία και τις οργανοληπτικές ιδιότητες του ελαιολάδου, εστιάζει ο Cortés στους καταναλωτές μέσω περιηγήσεων στους ελαιώνες και το μύλο του.

"«Μέσω του τουριστικού μας έργου, διδάσκουμε στους επισκέπτες να αναγνωρίζουν το φρέσκο ​​ελαιόλαδο μέσω γευσιγνωσιών και ξεναγήσεων», είπε. ​"Η εύρεση λαδιού υψηλής ποιότητας στην Κολομβία παραμένει δύσκολη. Μερικές φορές ακόμη και η ίδια μάρκα διαφέρει από τη μία συγκομιδή στην άλλη. Ωστόσο, το ενδιαφέρον αυξάνεται και πιστεύουμε ότι η κατανάλωση θα συνεχίσει να αυξάνεται.