Η πρώιμη συγκομιδή σηματοδοτεί χρονιά ρεκόρ στη Μίνας Ζεράις της Βραζιλίας

Περίληψη

Η συγκομιδή στη Μίνας Ζεράις της Βραζιλίας ξεκίνησε νωρίτερα από το συνηθισμένο, με τους καλλιεργητές να αναμένουν μια χρονιά ρεκόρ λόγω των υψηλών αποδόσεων. Οι ερευνητές αποδίδουν την επιτυχημένη σεζόν στις ευνοϊκές καιρικές συνθήκες, με την παραγωγή να αυξάνεται σημαντικά με την πάροδο των ετών στην περιοχή. Η ανάπτυξη και η επαγγελματοποίηση του τομέα οδηγούν σε πιο συνειδητές αποφάσεις συγκομιδής και ποιοτικούς ελέγχους, με τη μελλοντική επέκταση να εξαρτάται από την επιστημονική έρευνα και την επιλογή ποικιλιών.

Η συγκομιδή ξεκίνησε νωρίτερα από το συνηθισμένο και οι καλλιεργητές εξακολουθούν να αναμένουν μια χρονιά ρεκόρ, καθώς αναφέρουν υψηλές αποδόσεις από την τρέχουσα σοδειά στη Μίνας Ζεράις, τη νοτιοανατολική πολιτεία της Βραζιλίας.

"«Το 2026 υπόσχεται να αποτελέσει ορόσημο για την παραγωγή ελαιολάδου στη νοτιοανατολική Βραζιλία. Οι χειμερινές θερμοκρασίες και οι καλά κατανεμημένες βροχοπτώσεις προώθησαν την έντονη ανθοφορία, η οποία μεταφράστηκε σε άφθονους καρπούς», δήλωσε ο Moacir Batista do Nascimento Filho, πρόεδρος της τοπικής ένωσης ελαιοκαλλιεργητών. Assoolive, είπε στους Olive Oil Times.

"«Η παραγωγή έχει αυξηθεί σημαντικά με την πάροδο των ετών», λέει η Αμάντα Σόουζα, ερευνήτρια ελαιοκαλλιέργειας στο EPAMIG, η εταιρεία γεωργικής έρευνας της πολιτείας Μίνας Ζεράις, δήλωσε Olive Oil Times.

Η Souza είπε ότι τα κέρδη αυτής της σεζόν ακολούθησαν έναν χειμώνα που διαμορφώθηκε από μια μέτρια La Niña, η οποία έφερε χαμηλότερες, πιο σταθερές θερμοκρασίες, κρύες νύχτες και περισσότερες από 700 ώρες κάτω από τους 7°C. Είπε ότι οι συνθήκες ευνόησαν την ανθοφορία, υποστηρίζοντας υψηλότερη καρπόδεση σε πολλούς ελαιώνες.

Ο Souza πρόσθεσε ότι οι ερευνητές βασίζονται στην παρακολούθηση του κλίματος όλο το χρόνο, η οποία υποστηρίζεται από ένα δίκτυο περισσότερων από 450 μετεωρολογικών σταθμών εγκατεστημένων σε ελαιώνες για την παρακολούθηση των περιφερειακών μικροκλιμάτων.

Οι δυσμενείς καιρικές συνθήκες την περασμένη σεζόν διατήρησαν την παραγωγή κάτω από τα 60,000 λίτρα, πολύ κάτω από το προηγούμενο ρεκόρ των 150,000 λίτρων που αναφέρθηκε το 2024. ​"«Η προσδοκία μου είναι να φτάσουμε το όριο των 200,000 λίτρων φέτος», δήλωσε ο Νασιμέντο Φίλιο.

Η παραγωγή ελαιολάδου στους πρόποδες της Serra da Mantiquera αντιπροσωπεύει το 65% της συνολικής παραγωγής ελαιολάδου της Minas Gerais. Οι οπωρώνες φυτεύονται συνήθως σε υψόμετρο μεταξύ 900 και 1,900 μέτρων και περίπου 120 έως 150 αγροκτήματα λειτουργούν στην περιοχή.

Σε αντίθεση με το Ρίο Γκράντε ντο Σουλ, όπου η καλλιέργεια ελιάς επικεντρώνεται σε εκτεταμένα, επίπεδα κτήματα, η παραγωγή στη Μίνας Ζεράις κατανέμεται σε μικρότερους ελαιώνες που συχνά βρίσκονται σε απόκρημνο έδαφος. Οι περιορισμένες ευκαιρίες για μηχανοποίηση αυξάνουν το λειτουργικό κόστος, γεγονός που αντικατοπτρίζεται στις υψηλότερες τιμές λιανικής για πολλά από τα έλαια της πολιτείας.

Το 2026, οι εργασίες συγκομιδής ξεκίνησαν τον Ιανουάριο. Ο Souza δήλωσε ότι οι βροχοπτώσεις ήταν ένας βασικός παράγοντας για την πρόωρη έναρξη, καθώς το καλοκαίρι της Βραζιλίας είναι συνήθως πιο υγρό από τις περιόδους αιχμής ωρίμανσης. Συγκομιδή στο Βόρειο Ημισφαίριο.

Η μέση βροχόπτωση το 2026 ξεπέρασε σημαντικά τον μέσο όρο του 2025, δήλωσε ο Σούζα. ​"«Οι υψηλές βροχοπτώσεις ενισχύουν την απορρόφηση νερού από τα φρούτα, οδηγώντας σε αυξημένο φρέσκο ​​βάρος και, κατά συνέπεια, σε μείωση της περιεκτικότητας σε λάδι σε βάση υγρού βάρους», πρόσθεσε.

Η υπερβολική βροχόπτωση μπορεί επίσης να περιπλέξει την άλεση, καθώς τα φρούτα με αυξημένη περιεκτικότητα σε υγρασία μπορούν να δυσχεράνουν τη φυγοκέντρηση και τον αποτελεσματικό διαχωρισμό. Ο Souza είπε ότι αυτές οι παρτίδες είναι γνωστές στον κλάδο ως ​"δύσκολες πάστες.

Η υψηλή υγρασία μπορεί επίσης να αυξήσει την πίεση των ασθενειών και την καρπόπτωση σε ποικιλίες που καλλιεργούνται ευρέως, όπως η Grappolo 541, μια εθνική ποικιλία που αναπτύχθηκε από την EPAMIG και έχει γίνει δημοφιλής στους καλλιεργητές για την αγρονομική της απόδοση στην περιοχή.

Οι παραγωγοί λένε ότι η πρόωρη έναρξη δεν είναι μόνο μια αντίδραση στον καιρό. Έχει επίσης γίνει μια σκόπιμη στρατηγική για την προστασία ποιότητα ελαιόλαδου.

"«Η πρώιμη συγκομιδή τροποποιεί την ποιότητα του ελαιολάδου προς ένα πιο έντονο αισθητηριακό προφίλ, λόγω υψηλότερων συγκεντρώσεων φαινολικών και πτητικών ενώσεων, με αποτέλεσμα πιο έντονα αρώματα και γεύσεις», δήλωσε ο Souza.

Ο Ντο Νασιμέντο Φίλιο δήλωσε ότι η αυξανόμενη τεχνική ωριμότητα του τομέα καθιστά τις αποφάσεις για τη συγκομιδή πιο συνειδητές. ​"«Οι ελαιοκαλλιεργητές γίνονται πιο επαγγελματίες μέσω εκπαίδευσης, σεμιναρίων και διαλέξεων, καθώς και αναζητώντας γνώσεις από τους πιο έμπειρους ελαιοκαλλιεργητές του κλάδου», είπε.

Αυτή η επαγγελματοποίηση εκτείνεται πέρα ​​από τον οπωρώνα. Ο Do Nascimento Filho δήλωσε ότι οι επιχειρήσεις μεταποίησης ενοποιούν και προσαρμόζουν τις εγκαταστάσεις ώστε να συμμορφώνονται με την ισχύουσα νομοθεσία, συμπεριλαμβανομένης της εγγραφής στο Υπουργείο Γεωργίας, για την ενίσχυση των ελέγχων ποιότητας σε όλη την αλυσίδα αξίας.

Πρόσθεσε ότι ενώσεις όπως η Assoolive και η Ibraoliva βοηθούν στη σύνδεση καλλιεργητών, μυλωνάδων και άλλων ενδιαφερόμενων μερών, υποστηρίζοντας την ανάπτυξη ενός πιο οργανωμένου ελαιοκαλλιέργεια τομέας.

Στο Πειραματικό Πεδίο του EPAMIG στη Maria da Fé, οι ερευνητές παρακολουθούν δείκτες καθ' όλη τη διάρκεια του αναπαραγωγικού κύκλου, συμπεριλαμβανομένης της καρπόδεσης, της ανάπτυξης, της περιεκτικότητας σε λάδι και της συχνότητας εμφάνισης ασθενειών. Ο Souza ανέφερε ότι οι χημικές και ποιοτικές αναλύσεις διεξάγονται στο Εργαστήριο Ανάλυσης Ελαιολάδου του χώρου, υπό τον συντονισμό του ερευνητή Luiz Fernando Oliveira.

Ο Σούζα δήλωσε ότι η ερευνητική προσπάθεια έχει ενισχύσει την αναγνώριση παθογόνων και τα φυτοϋγειονομικά πρωτόκολλα για τη διαχείριση απειλών όπως Xylella fastidiosa, κηλίδωση των φύλλων της ελιάς και ανθρακνόζη, προστατεύοντας τόσο τις αποδόσεις όσο και την ποιότητα.

Τα τελευταία χρόνια, ένας αυξανόμενος αριθμός Βραζιλιάνων παραγωγών έχουν θριαμβεύσει στο NYIOOC World Olive Oil Competition, μερικές φορές ακόμη και μετά πολύ δυσμενής καιρός.

Από τότε που η EPAMIG εξήγαγε το πρώτο εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο του Minas Gerais στη Maria da Fé το 2008, ο τομέας επεκτάθηκε σε περιοχές όπως το Itabirito, το Ouro Preto, το Diamantina, η κοιλάδα Jequitinhonha και το τμήμα της πολιτείας της οροσειράς Espinhaço, όπου το μέσο υψόμετρο είναι περίπου 1,200 μέτρα.

Το υψόμετρο παραμένει καθοριστικός παράγοντας, είπε ο Souza, επειδή αυξάνει τις ώρες ψύξης του χειμώνα και παρέχει μέτριο θερμικό εύρος κατά την περίοδο πριν από την ανθοφορία. ​"«Αυτές οι συνθήκες ευνοούν την ανθοφορία και επηρεάζουν άμεσα το παραγωγικό δυναμικό της επόμενης συγκομιδής», είπε.

Ο Souza πρόσθεσε ότι οι παρατηρήσεις πεδίου και τα κλιματικά δεδομένα υποδηλώνουν ότι τα υψηλότερα υψόμετρα μπορούν να επιβραδύνουν την ανάπτυξη και την ωρίμανση των καρπών, βοηθώντας τα έλαια να διατηρούν υψηλότερα επίπεδα φαινολικών και πτητικών ενώσεων και υποστηρίζοντας μεγαλύτερη αισθητηριακή πολυπλοκότητα.

Τόσο ο Σόουζα όσο και ο ντο Νασιμέντο Φίλιο δήλωσαν ότι η μελλοντική επέκταση θα εξαρτηθεί σε μεγάλο βαθμό από επιστημονική έρευνα, συμπεριλαμβανομένης της επιλογής ποικιλιών και των δομημένων προγραμμάτων βελτίωσης. Σημείωσαν ότι η Βραζιλία έχει επί του παρόντος έντεκα προστατευόμενες εθνικές ποικιλίες και μία ακόμη υπό καταχώριση.

Το κόστος και η εφοδιαστική παραμένουν σημαντικοί περιορισμοί στη Μίνας Ζεράις, κυρίως λόγω του ορεινού τοπίου. ​"«Οι περισσότερες δραστηριότητες διαχείρισης εκτελούνται χειρωνακτικά λόγω της απότομης τοπογραφίας και της έλλειψης αγροτικού εργατικού δυναμικού. Πρέπει να αναπτύξουμε εναλλακτικές λύσεις, συμπεριλαμβανομένου του εξοπλισμού και των μηχανημάτων, για να διευκολύνουμε αυτές τις δραστηριότητες», δήλωσε ο Νασιμέντο Φίλιο.

Ο Σόουζα πρόσθεσε ότι η αύξηση των μέσων θερμοκρασιών αποτελεί μια ακόμη πρόκληση. ​"«Αυτό το σενάριο απαιτεί τόσο την προσαρμογή των συστημάτων παραγωγής όσο και την αναζήτηση ποικιλιών που είναι πιο ανθεκτικές σε θερμότερες κλιματολογικές συνθήκες», είπε, επισημαίνοντας την αυξανόμενη κλιματική αλλαγή πιέσεις.

Η διατήρηση υψηλών προτύπων απαιτεί επίσης αυστηρό έλεγχο σε κάθε στάδιο της παραγωγής, δήλωσε ο Souza, ειδικά υπό τις κλιματικές συνθήκες και τους κινδύνους ασθενειών της Minas Gerais.

Κοιτώντας μπροστά, είπε ότι η επέκταση μπορεί να στοχεύει ολοένα και περισσότερο σε θερμότερες περιοχές όπου η τοπογραφία είναι πιο κατάλληλη για μηχανοποίηση, επιτρέποντας στους καλλιεργητές να επεκταθούν προστατεύοντας παράλληλα την ποιότητα.

"«Η επιστημονική έρευνα θα είναι η κατευθυντήρια δύναμη που θα οδηγήσει αυτή την επέκταση», δήλωσε ο Souza, επικαλούμενος την εργασία για την εδαφοκλιματική χωροθέτηση, την επιλογή ποικιλιών κατάλληλων για διαφορετικές περιοχές και τα προγράμματα γενετικής βελτίωσης για την αύξηση της παραγωγικότητας.

"«Σήμερα, βλέπουμε έναν αυξανόμενο αριθμό ιδρυμάτων που αγκαλιάζουν την ελαιοκαλλιέργεια στους διάφορους τομείς ανάπτυξής της, συμπεριλαμβανομένης της διαχείρισης, της γενετικής, της γαστρονομίας και του τουρισμού. Αυτό σίγουρα θα ενισχύσει τον τομέα μας, διασφαλίζοντας την ομαλή ανάπτυξη της δραστηριότητας και της ποιότητας του ελαιολάδου στη Μίνας Ζεράις», κατέληξε ο Νασιμέντο Φίλιο.