Ενάντια στις πιθανότητες, το μοναδικό αγρόκτημα ελιάς της Κολομβίας στρέφεται στον τουρισμό

Περίληψη

Το Huerto Olivanto στη Villa de Leyva της Κολομβίας είναι το μόνο λειτουργικό ελαιοκομείο της χώρας, το οποίο παράγει μέτριες ποσότητες εξαιρετικού παρθένου ελαιολάδου παρά τις προκλήσεις όπως ο απρόβλεπτος καιρός και οι χαμηλές αποδόσεις σε σύγκριση με τις μεσογειακές περιοχές. Το αγρόκτημα έχει εντοπίσει τρεις επιτυχημένες ποικιλίες ελιάς και έχει μετατρέψει τη λειτουργία του σε μια επιχείρηση ελαιοτουριστικού κλάδου, πουλάει ελαιόλαδο υψηλής ποιότητας σε τουρίστες και ενδεχομένως επεκτείνεται σε εξειδικευμένους λιανοπωλητές και σούπερ μάρκετ στο μέλλον.

Βρίσκεται στη Βίγια ντε Λέιβα, μια σχετικά ξηρή έκταση των Άνδεων, περίπου τρεις ώρες βόρεια της Μπογκοτά, το μοναδικό λειτουργικό ελαιοκομείο της Κολομβίας έχει καταφέρει να ξεπεράσει το υποτροπικό κλίμα και να παράγει μέτριες ποσότητες... έξτρα παρθένο ελαιόλαδο.

"«Αποδεικνύεται ότι στη Βίγια ντε Λέιβα... είναι το μόνο μέρος στην Κολομβία όπου το κλίμα καθιστά δυνατή την καλλιέργεια ελιάς», δήλωσε ο Γουίλιαμ Κορτές, ιδιοκτήτης του Huerto Olivanto.

Οι ελιές εισήχθησαν στην Κολομβία πριν από αιώνες από τους Ισπανούς κατακτητές. Ωστόσο, οι περισσότερες φυτεύτηκαν σε ακατάλληλες περιοχές και αργότερα εγκαταλείφθηκαν.

"«Οι ελιές έφτασαν στη Βίγια ντε Λέιβα πριν από πολύ καιρό, αλλά τον τελευταίο αιώνα, περισσότερες από τις μισές χάθηκαν και η παραγωγή ελιάς σταμάτησε», είπε ο Κορτές. ​"Υπάρχουν δέντρα εδώ ηλικίας έως και 200 ​​ετών, και πιθανώς ένα ή δύο που πλησιάζουν τα 400, αν και δεν είναι όλα καλά τεκμηριωμένα.

Κατά τη διάρκεια των δεκαετιών, περισσότερες από 70 ποικιλίες μεταφέρθηκαν στην Κολομβία για φύτευση και εμβολιασμό.

"«Από αυτές τις 70 ποικιλίες, ίσως δέκα ή δώδεκα καρποφορούν, αλλά μόνο κάθε τρία χρόνια και σε πολύ μικρές ποσότητες - μισό ή δύο κιλά, μόνο μια χούφτα ελιές - επομένως δεν είναι πραγματικά παραγωγικές», είπε ο Κορτές.

Ο πατέρας του, Antonio María Cortés Robles, ηγήθηκε μεγάλου μέρους αυτής της έρευνας και τελικά προσδιόρισε τις τρεις πιο επιτυχημένες ποικιλίες: Arbosana, Picual και μια προσαρμοσμένη ποικιλία γνωστή ως Levanto.

"«Το ονομάσαμε προσωρινά Λεβάντο, ενώ το ταυτοποιούμε γενετικά με το Πανεπιστήμιο της Πάρμας. Αυτό το αποτέλεσμα θα πρέπει να είναι έτοιμο αργότερα φέτος», εξήγησε ο Κορτές. ​"Πιστεύουμε ότι αυτή η ποικιλία μπορεί να έχει χαρακτηριστικά acebuche, η αγριελιά.

Ακόμη και αυτές οι ποικιλίες με την καλύτερη απόδοση αποδίδουν πολύ λιγότερες στην Κολομβία από ό,τι στις μεσογειακές περιοχές. Σε μια καλή χρονιά, ο Cortés εκτιμά περίπου 10 κιλά ελιών ανά δέντρο - σε σύγκριση με 40 έως 60 κιλά σε μέρη της Ευρώπης.

"«Οι ελιές δεν παράγουν όπως στην Ευρώπη, ούτε σε ποσότητα ούτε σε συχνότητα, αλλά αποδίδουν καρπούς», είπε. ​"Η παραγωγή δεν είναι μεγάλη· είναι αρκετά μικρή ανά δέντρο.

Το υποτροπικό κλίμα των ορεινών περιοχών της Βίγια ντε Λέιβα είναι το καταλληλότερο της χώρας για την καλλιέργεια ελιάς, ωστόσο διαφέρει έντονα από τις μεσογειακές συνθήκες.

Η περιοχή δέχεται περίπου 1,500 χιλιοστά βροχής κάθε χρόνο — πολύ λιγότερη από πολλές περιοχές της Κολομβίας, αλλά περισσότερο από διπλάσια από τις περισσότερες μεσογειακές περιοχές καλλιέργειας ελιάς.

Οι περισσότερες βροχοπτώσεις πέφτουν από τον Νοέμβριο έως τον Απρίλιο, ακολουθούμενες από ξηρότερους μήνες που διαρκούν από τον Ιούνιο έως τον Οκτώβριο. Αυτό το μοτίβο, είπε ο Κορτές, επιτρέπει μια μικρή συγκομιδή τον Οκτώβριο ή τον Νοέμβριο.

Πέρα από τις βροχοπτώσεις, οι θερμοκρασίες παραμένουν σταθερές όλο το χρόνο, δίνοντας στα δέντρα πολύ λίγες ώρες χαλάρωσης, την οποία χρειάζονται οι ελιές για να ανθίσουν και να καρπίσουν. ​"«Οι ποικιλίες που προσαρμόζονται καλύτερα είναι αυτές που απαιτούν λιγότερες ώρες χαλάρωσης», είπε ο Cortés.

Οι οικονομικές πιέσεις επιβαρύνουν επίσης σοβαρά την επιχείρηση. Το εισαγόμενο ελαιόλαδο πωλείται φθηνά και η συγκομιδή απαιτεί πολλή εργασία.

"«Η συγκομιδή γίνεται με το χέρι, όπως και ο καφές, επομένως το κόστος εργασίας και συντήρησης είναι υψηλό», είπε ο Κορτές. ​"Η κερδοφορία δεν είναι εγγυημένη. Παρόλο που το αγουρέλαιο έχει καλή τιμή – περίπου 30,000 κολομβιανά πέσος (7 ευρώ) ανά κιλό – το κλίμα παίζει καθοριστικό ρόλο.

Κάποιες χρονιές φέρνουν μεγάλα διαστήματα ξηρασίας κατά την ανθοφορία, με αποτέλεσμα σχεδόν να μην καρποφορούν. Άλλες χρονιές, τα κύματα καύσωνα εξαλείφουν τις λίγες ώρες ψύχους που συνήθως δέχονται τα δέντρα.

"«Αυτό καθιστά την παραγωγή απρόβλεπτη. Εξαρτόμαστε αποκλειστικά από τον καιρό», είπε.

Το Huerto Olivanto διαθέτει πλέον τρία εκτάρια ελαιώνων, ένα φυτώριο και εγκαταστάσεις για γευσιγνωσία ελαιολάδου.

"«Έχουμε ένα φυτώριο όπου διαδίδουμε και πουλάμε αυτές τις ποικιλίες, ώστε οι άνθρωποι να μπορούν να φυτεύουν δέντρα που είναι τουλάχιστον παραγωγικά», είπε ο Κορτές. ​"Αλλά ​»«παραγωγικός» δεν σημαίνει απαραίτητα ​»κερδοφόρα», καθώς οι αποδόσεις είναι μικρότερες εδώ.

"«Τα δέντρα μεγαλώνουν επίσης πιο γρήγορα και ψηλώνουν λόγω της υψηλής έντασης φωτός», πρόσθεσε. ​"Πρέπει να κλαδεύονται τακτικά, διαφορετικά φτάνουν τα 12 μέτρα ή και περισσότερο.

Λόγω αυτών των προκλήσεων, το αγρόκτημα έχει πετύχει μόνο λίγες επιτυχημένες συγκομιδές.

"«Έχουμε φτιάξει ελαιόλαδο μόνο τρεις φορές, όταν είχαμε ελαφρώς μεγαλύτερες συγκομιδές», είπε. ​"Δεν είμαστε συνεπείς παραγωγοί – οι ποσότητες είναι μικρές, περισσότερο θέμα περιέργειας παρά επιχείρησης. Αλλά το λάδι που έχουμε παράγει είναι εξαιρετικό: οι καλλιέργειες μεγάλου υψομέτρου δίνουν έλαια πλουσιότερα σε αντιοξειδωτικά και πολυφαινόλες. "

"«Όταν το φτιάχνουμε, το πουλάμε αφιλτράριστο σε μικρά μπουκάλια σε τουρίστες που το επισκέπτονται», πρόσθεσε. ​"Μετατρέψαμε αυτό που κάποτε ήταν ένα έργο παραγωγής ελιάς σε ελαιοτουρισμός επιχείρηση. Το λάδι πωλείται εύκολα, περίπου πέντε φορές την τιμή του κανονικού ελαιολάδου στην Κολομβία, σε φιάλες των 100 χιλιοστόλιτρων που παρουσιάζονται ως χειροποίητο προϊόν.

Σε χρόνια χωρίς ελιές, ο Cortés εισάγει εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο από συνεταιρισμούς στη Jaén και παραγωγούς στην Καταλονία, αναζητώντας πικρά, πικάντικα προφίλ για να πουλήσει στο αγρόκτημα και ενδεχομένως μέσω εξειδικευμένων λιανοπωλητών.

"Στόχος μας είναι να φέρουμε φρέσκο ​​λάδι – που συλλέγεται την ίδια χρονιά – χωρίς μεσάζοντες ή μείγματα, όπως συμβαίνει συνήθως με τις εισαγόμενες μάρκες», είπε.

"«Το ελαιόλαδο μας θα έχει ελαφρώς υψηλότερη τιμή από τα περισσότερα στην αγορά, επειδή δεν εισάγουμε μεγάλους όγκους», πρόσθεσε ο Cortés. ​"Γι' αυτό ξεκινάμε με εξειδικευμένα καταστήματα και, μεσοπρόθεσμα, στοχεύουμε να εισέλθουμε στα σούπερ μάρκετ μόλις χτίσουμε την αναγνωρισιμότητα της επωνυμίας μας.