Ακραία καιρικά φαινόμενα τροφοδοτούν την αστάθεια σε ολόκληρη την παγκόσμια αγορά ελαιολάδου

Περίληψη

Τα ακραία κλιματικά φαινόμενα προκαλούν διαταραχές στην παγκόσμια αγορά ελαιολάδου, οδηγώντας σε αστάθεια των τιμών, εμπορικές εντάσεις και αλλαγές στις παραδοσιακές δίαιτες. Η απρόβλεπτη κλιματική αλλαγή επηρεάζει την υγεία και την παραγωγή των ελαιόδεντρων, προκαλώντας άγχος στους αγρότες και εγείροντας την ανάγκη για μακροπρόθεσμες στρατηγικές και επενδύσεις για την αντιμετώπιση των προκλήσεων.

Τα τοπικά ακραία κλιματικά φαινόμενα προκαλούν ολοένα και περισσότερο αλυσιδωτές επιπτώσεις σε ολόκληρη την παγκόσμια αγορά ελαιολάδου, με ακανόνιστες συγκομιδές που τροφοδοτούν την αστάθεια των τιμών, τις εμπορικές εντάσεις και τις ανεπαίσθητες μεταβολές στις παραδοσιακές δίαιτες.

"«Τα επαναλαμβανόμενα περιβαλλοντικά προβλήματα βλάπτουν τα ελαιόδεντρα και δημιουργούν έναν κύκλο άνισης παραγωγής που είναι δύσκολο να διαχειριστεί», λέει ο Σπυρίδων Αναγνωστόπουλος, γεωπόνος και ιδρυτής του πολυβραβευμένου Ο Ράνης παραγωγός ελαιολάδου στην Ελλάδα, είπε Olive Oil Times.

Η αβεβαιότητα αρχίζει να επηρεάζει αρνητικά τις μακροπρόθεσμες προοπτικές του τομέα. Ο José Vicente Andreu, πρόεδρος του συλλόγου αγροτών του Αλικάντε, Asaja Alicante, δήλωσε: ​"«Οι παραδοσιακές καλλιέργειες όπως τα αμύγδαλα και οι ελιές αντιμετωπίζουν εξαιρετικά αγχωτικές συνθήκες», προσθέτοντας ότι η απρόβλεπτη κλιματική αλλαγή επιβραδύνει την ανανέωση των γενεών, καθώς οι νεότεροι αγρότες βλέπουν πολύ λίγη οικονομική ασφάλεια για να επενδύσουν.

Σε μια πρόσφατη δικαστήριο on ​"Στην έκθεση «Εκτάκτου Ανάγκης και Τεχνολογική Καινοτομία για τον Μετριασμό της Κλιματικής Αλλαγής» στο Αλικάντε της Ισπανίας, καλλιεργητές και ειδικοί περιέγραψαν πώς τα μακροπρόθεσμα σενάρια ήδη αναδιαμορφώνουν τις καθημερινές αποφάσεις στον οπωρώνα.

Η αστάθεια της προσφοράς διαταράσσει επίσης τις εμπορικές ροές, προκαλώντας απότομες αυξήσεις τιμών και καθιστώντας πιο δύσκολη την πρόβλεψη των αγορών για τους παραγωγούς, τους διανομείς και τους καταναλωτές. Καθώς τα γεωργικά εισοδήματα γίνονται λιγότερο αξιόπιστα, οι αγροτικές κοινότητες αντιμετωπίζουν πρόσθετη πίεση, η οποία επιταχύνει την απερήμωση σε ορισμένες περιοχές.

"«Οι τρέχουσες υποδομές δεν είναι επαρκείς καθώς ένα νέο κλίμα έρχεται στο προσκήνιο», δήλωσε ο Jorge Olcina, κλιματολόγος και καθηγητής Περιφερειακής Γεωγραφικής Ανάλυσης στο Πανεπιστήμιο του Αλικάντε. ​"«Μια θερμότερη Μεσόγειος συσσωρεύει περισσότερη ενέργεια και ακολουθούν πιο ακραία φαινόμενα», προειδοποίησε, υποστηρίζοντας ότι ​"«οι μεμονωμένες λύσεις δεν λειτουργούν πλέον» και ότι ο τομέας χρειάζεται μακροπρόθεσμες στρατηγικές που υποστηρίζονται από την επιστήμη και τις διαρκείς επενδύσεις.

Οι προκλήσεις που αντιμετωπίζει η καλλιέργεια της ελιάς έχουν γίνει ένα ολοένα και πιο επίκεντρο για τους κλιματολόγους και τους γεωργικούς ερευνητές παγκοσμίως.

"«Η ελιά είναι ένα βασικό είδος-δείκτης ευαίσθητο στο κλίμα για τα μεσογειακά αγροοικοσυστήματα, αντανακλώντας την ευρύτερη υγεία του οικοσυστήματος και την κοινωνικοοικονομική σταθερότητα», δήλωσε ο Walter Leal Filho, καθηγητής στην Ευρωπαϊκή Σχολή Βιωσιμότητας και Έρευνας στο Πανεπιστήμιο Εφαρμοσμένων Επιστημών του Αμβούργου και συν-συγγραφέας πρόσφατης μελέτης για το θέμα.

Οι αλλαγές θερμοκρασίας επηρεάζουν τα ελαιόδεντρα καθ' όλη τη διάρκεια του έτους, δήλωσε ο Leal Filho. ​"«Οι ελιές απαιτούν συγκεκριμένα όρια ψύξης τον χειμώνα και θερμότητας το καλοκαίρι. Η ακραία ζέστη κατά την ανθοφορία και οι έντονες ξηρασίες μειώνουν άμεσα τις αποδόσεις», εξήγησε, προσθέτοντας ότι αυτές οι πιέσεις μπορούν να κάνουν τα δέντρα πιο ευαίσθητα από πολλά άλλα ανθεκτικά πολυετή φυτά.

Ερευνητές που συμμετείχαν στο χρηματοδοτούμενο από την ΕΕ πρόγραμμα Ολεάριο το έργο προειδοποίησε ότι ​"Τα πιο ακραία σενάρια στην περιοχή της Μεσογείου προβλέπουν αύξηση περίπου πέντε βαθμών Κελσίου μέχρι το τέλος του 21ου αιώνα.^st αιώνα εάν δεν επιτευχθούν οι στόχοι μετριασμού.

Αυτές οι συνθήκες μπορούν να υποβάλουν τα δέντρα υπό σοβαρή φυσιολογική καταπόνηση, καθώς η περιορισμένη υγρασία συνδυάζεται με παρατεταμένη ζέστη και έντονο ηλιακό φως. Οι κίνδυνοι επιδεινώνονται από συχνότερα ακραία φαινόμενα - καύσωνες, πλημμύρες, χαλαζοπτώσεις και πυρκαγιές - παράλληλα με ολοένα και πιο ασταθή εποχιακά πρότυπα που συνδέονται με κλιματική αλλαγή.

Καθώς ο αριθμός των ημερών με θερμοκρασία υπό το μηδέν αναμένεται να μειωθεί και οι ζεστές ημέρες να γίνουν πιο συχνές, ορισμένα μοντέλα προτείνουν κλιματικά κατάλληλες συνθήκες για ελαιοκαλλιέργεια θα μπορούσε να επεκταθεί μέτρια προς τα βόρεια και προς μεγαλύτερα υψόμετρα.

"«Σήμερα, οι περιοχές που είναι πιο κατάλληλες για ελαιόδεντρα είναι κυρίως ζώνες με χαμηλό έως μεσαίο λόφο, με πλαγιές που εκτίθενται σε μεγάλο βαθμό στα νότια και νοτιοδυτικά», δήλωσε ο Massimiliano Bordoni, αναπληρωτής καθηγητής Τεχνικής Γεωλογίας στο Πανεπιστήμιο της Παβίας. Olive Oil TimesΟ Μπορντόνι συνυπέγραψε ένα πρόσφατα δημοσιευμένο μελέτη που ανέλυσε τις κλιματικές αλλαγές στην καταλληλότητα της ελαιοκαλλιέργειας στην περιοχή Oltrepò Pavese της βόρειας Ιταλίας.

"«Στο μέλλον, οι πλαγιές με μεγαλύτερη βόρεια έκθεση και σε υψηλότερα υψόμετρα θα μπορούσαν επίσης να καταστούν κατάλληλες για καλλιέργεια», δήλωσε ο Μπορντόνι, προειδοποιώντας ότι τα αποτελέσματα παραμένουν αβέβαια επειδή πρέπει να ληφθούν υπόψη πολλαπλές μεταβλητές. Σε όλα τα σενάρια που εξετάστηκαν, η θερμοκρασία αναδείχθηκε ως ο κυρίαρχος παράγοντας, ενώ ο τύπος του εδάφους και οι συνδέσεις της καλλιέργειας με την υποβάθμιση της γης θα πρέπει επίσης να ληφθούν υπόψη στις μελλοντικές αξιολογήσεις.

Ο Leal Filho δήλωσε ότι η μοντελοποίηση δείχνει μια πιθανή επέκταση της κλιματικά κατάλληλης περιοχής έως και 20% σε ορισμένες περιοχές. ​"«Εμφανίζεται μια μετατόπιση προς τα βόρεια, λόγω της έντονης ζέστης και της ξηρασίας στο νότο και των νέων κατάλληλων θερμικών θέσεων που εμφανίζονται στη βόρεια Ιταλία, τη νότια Γαλλία και τα Βαλκάνια», είπε.

Ταυτόχρονα, οι περιοχές που ιστορικά ήταν κεντρικής σημασίας για την καλλιέργεια της ελιάς δέχονται αυξανόμενη πίεση. Στην Ιορδανία, η οποία θεωρείται ευρέως το λίκνο της ελιάς από την αρχαιότητα, οι επιπτώσεις είναι πλέον εμφανείς. τοπικός καθώς οι καλλιεργητές προσπαθούν να προσαρμοστούν.

"«Η παραγωγή αναμένεται να μειωθεί κατά μέσο όρο 30 έως 40% λόγω των λίγων βροχοπτώσεων και των επιπτώσεων της κλιματικής αλλαγής, συμπεριλαμβανομένης της ξηρασίας και των υψηλών θερμοκρασιών κατά τα στάδια ανθοφορίας και καρπόδεσης», δήλωσε πρόσφατα ο Lawrence Majali, εκπρόσωπος του Υπουργείου Γεωργίας.

Ο Αναγνωστόπουλος περιέγραψε παρόμοιες συνθήκες στην Ελλάδα. ​"«Η υπερβολική ζέστη και ο άνεμος κατά το στάδιο της ανθοφορίας εμποδίζουν την σωστή επικονίαση», είπε. Για ορισμένες ποικιλίες, συμπεριλαμβανομένης της Patrini, η υψηλή ζέστη μπορεί να προκαλέσει την πλήρη πτώση των λουλουδιών, οδηγώντας σε ολική απώλεια για το έτος. Οι έντονες βροχοπτώσεις μπορούν επίσης να διαταράξουν την επικονίαση, πρόσθεσε, καθώς τα ελαιόδεντρα βασίζονται στον άνεμο για την εξάπλωση της γύρης.

Προειδοποίησε επίσης ότι οι θερμότεροι χειμώνες επιτρέπουν στα επιβλαβή έντομα και τις ασθένειες να επιβιώνουν όλο το χρόνο, αυξάνοντας τις ζημιές στα φρούτα και εντείνοντας την απειλή από... παράσιτα.

Η διαθεσιμότητα νερού αποτελεί έναν ακόμη περιορισμό. Οι μεγαλύτερες περίοδοι ξηρασίας επιβάλλουν συχνότερη άρδευση, αυξάνουν το κόστος και, σε ορισμένες περιοχές, έρχονται σε σύγκρουση με τα περιορισμένα αποθέματα, δήλωσε ο Αναγνωστόπουλος — μια πρόκληση που γίνεται όλο και πιο συχνή εν μέσω της Μεσογείου. ξηρασία συνθήκες.

Ακόμα και καθώς οι καλλιεργητές αντιμετωπίζουν εντεινόμενους κινδύνους, οι ερευνητές σημειώνουν ότι η ελαιοκαλλιέργεια μπορεί επίσης να βοηθήσει στην αντιμετώπιση αυτών των κινδύνων. Πρόσφατη εργασία έχει αναδείξει τις δυνατότητες της καλλιέργειας. προς την δέσμευση άνθρακα διοξείδιο του άνθρακα, παράλληλα με ευρύτερα ευρήματα βιωσιμότητας υποδηλώνοντας ο ρόλος του στην κλιματικά έξυπνη γεωργία.

Ο Λέαλ Φίλιο είπε ότι δεν υπάρχει μία και μοναδική λύση, αλλά η επιστήμη υποδεικνύει ολοένα και περισσότερο μέτρα που μπορούν να εφαρμοστούν. ​"«Η αποτελεσματική άρδευση, η διαχείριση του εδάφους και η αντικατάσταση ποικιλιών είναι το κλειδί», είπε, προσθέτοντας ότι η προσαρμογή θα διαφέρει ανάλογα με τη γεωγραφία: οι νότιες περιοχές χρειάζονται στρατηγικές επιβίωσης από την ξηρασία, ενώ οι πιθανές ζώνες επέκτασης θα απαιτούν προστασία από τον παγετό και προσεκτική επιλογή ποικιλιών.

"«Οι πιο επείγουσες στρατηγικές για τα επόμενα πέντε έως δέκα χρόνια είναι η ευρεία υιοθέτηση τεχνικών άρδευσης που εξοικονομούν νερό και διατήρησης της υγρασίας του εδάφους, παράλληλα με τη φύτευση ποικιλιών ελιάς που αντέχουν περισσότερο στην ξηρασία», είπε. ​"Αυτά είναι πλέον εφαρμόσιμα.

Ο Αναγνωστόπουλος συμφώνησε ότι οι επιστημονικά καθοδηγούμενες προσεγγίσεις καθίστανται κεντρικής σημασίας για τη σύγχρονη ελαιοκαλλιέργεια. ​"«Μόνο μέσω της επιστήμης και των σωστών γεωργικών πρακτικών μπορούμε να μιλήσουμε για βιώσιμη ανάπτυξη στον τομέα του ελαιολάδου», είπε, προσθέτοντας ότι οι μέθοδοι που βασίζονται στην έρευνα μπορούν να βοηθήσουν στη διαχείριση τόσο του βιοτικού όσο και του αβιοτικού στρες, υποστηρίζοντας παράλληλα υψηλής ποιότητας αποτελέσματα.

Επεσήμανε τις παρεμβάσεις σε επίπεδο οπωρώνων, συμπεριλαμβανομένης της χρήσης ωφέλιμων μικροοργανισμών που σχηματίζουν συμβιωτικές σχέσεις με τα ελαιόδεντρα, βελτιώνοντας τη διατροφή και υποστηρίζοντας την αντιοξειδωτική δράση. Το αγρόκτημά του έχει επίσης υιοθετήσει τεχνολογίες που βασίζονται σε φυσικά προϊόντα που έχουν σχεδιαστεί για να βοηθούν τα δέντρα να εκφράσουν καλύτερα το γενετικό τους δυναμικό υπό θερμική και υγρασιακή καταπόνηση, είπε, περιγράφοντας εργαλεία που λειτουργούν ως βιολιπάσματα και βιοδιεγέρτες.

Ωστόσο, ο Leal Filho είπε ότι αρκετές επιπτώσεις απαιτούν βαθύτερη αξιολόγηση — και ταχύτερη αναγνώριση από τους υπεύθυνους λήψης αποφάσεων. ​"«Υπάρχουν κρίσιμα κενά. Για παράδειγμα, οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής και πολλοί στον τομέα του εμπορίου ελαιολάδου υποτιμούν τον συστημικό κίνδυνο», είπε, αναφερόμενος σε διασυνδεδεμένες κλιματικές, αγρονομικές, οικονομικές και πολιτικές αποτυχίες που μπορούν να ενισχύσουν τα τρωτά σημεία σε όλη την περιοχή. παραγωγή ελαιολάδου συστήματα.

Πρόσθεσε ότι η γαστρονομία έχει αργήσει να προσαρμοστεί και ​"παραμένει σε μεγάλο βαθμό ανέτοιμη να διαχειριστεί την ασταθή προσφορά», ενώ οι υπηρεσίες γεωργικών εφαρμογών εξακολουθούν να υστερούν στη διάδοση πρακτικών που είναι έξυπνες για το κλίμα.

"«Οι ερευνητές και οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής πρέπει να μετατοπίσουν την εστίαση από την ετήσια απόδοση μόνο στους μακροπρόθεσμους συστημικούς δείκτες», δήλωσε ο Leal Filho, υποστηρίζοντας ότι η ανθεκτικότητα αποτυπώνεται καλύτερα στις πολυετείς τάσεις της θνησιμότητας των δέντρων, της βιωσιμότητας των υπόγειων υδάτων και της οργανικής ύλης του εδάφους παρά σε μία μόνο ισχυρή συγκομιδή.

Προειδοποίησε ότι οι καθυστερήσεις με τα μεγαλύτερα διακυβεύματα μπορεί να είναι διαρθρωτικές. ​"«Η στρατηγική που κινδυνεύει περισσότερο με μοιραία καθυστέρηση είναι η συστηματική, μακροπρόθεσμη αναπαραγωγή και πιστοποίηση νέων, ανθεκτικών ποικιλιών, η οποία μπορεί να διαρκέσει δεκαετίες», είπε, προσθέτοντας ότι οι γεωγραφικές μετατοπίσεις στην παραγωγή και η αναδιάρθρωση της αλυσίδας εφοδιασμού απαιτούν επίσης μεγάλους χρόνους προετοιμασίας. ​"Η καθυστέρηση του σχεδιασμού θα αφήσει τις περιφέρειες απροετοίμαστες όταν τα τρέχοντα συστήματα φτάσουν στο κλιματικό τους σημείο καμπής.