Η βιωσιμότητα ριζώνει στους λόφους πάνω από τη Φλωρεντία

Περίληψη

Η Fattoria Poggio di Fiesole στους λόφους της Φλωρεντίας έχει μια μακρά παράδοση στην ελαιοκαλλιέργεια και τη βιωσιμότητα, κερδίζοντας ένα Χρυσό Βραβείο για το βιολογικό μείγμα ποικιλιών ελιάς. Το κτήμα έχει μια πλούσια ιστορία που χρονολογείται από τους Ετρούσκους και συνεχίζει να δίνει προτεραιότητα στη βιολογική καλλιέργεια και την ποιότητα, ενώ παράλληλα προσαρμόζεται στις προκλήσεις της κλιματικής αλλαγής.

Φωλιασμένο στους λόφους της Φλωρεντίας, ακριβώς βόρεια της πρωτεύουσας της Τοσκάνης, Φλωρεντίας, Fattoria Poggio di Fiesole διαθέτει μια μακροχρόνια παράδοση στην ελαιοκαλλιέργεια, καθοδηγούμενη από ένα όραμα βιωσιμότητας που προηγείται της τάσης.

Το κτήμα οργανικό μείγμα των Frantoio, Leccino, Moraiolo και Pendolino κέρδισαν Χρυσό Βραβείο στο NYIOOC World Olive Oil Competition, αναγνωρισμένο για ένα άρτια ισορροπημένο προφίλ με έντονες νότες αγκινάρας, βοτάνων, ρόκας και πιπεριού.

"«Οι Ετρούσκοι πιθανότατα καλλιεργούσαν ήδη ελαιόδεντρα σε αυτές τις πλαγιές», είπε ο Πιέτρο Χέμπελ. Olive Oil Times. ​"Το 1400, η ​​ιδιοκτησία φιλοξενούσε ένα μοναστήρι με μοναχές που έφτιαχναν λάδι και εκτρέφουν πρόβατα για μαλλί. Αργότερα, πέρασε σε έναν φεουδάρχη, πριν τελικά περάσει στην οικογένεια των ξαδέρφων μου.

Το αγρόκτημα αποκτήθηκε το 1931 από τον Alberto Passigli, ο οποίος αναγνωρίστηκε ως οραματιστής επιχειρηματίας και ένας από τους ιδρυτές του φημισμένου φεστιβάλ Maggio Musicale Fiorentino. Υποδέχτηκε μουσικούς και παγκόσμιους στοχαστές στο κτήμα, το οποίο εξελίχθηκε σε ένα ζωντανό πολιτιστικό καταφύγιο. Η κόρη του, Vanda, έγινε μαθήτρια ανατολικής φιλοσοφίας και γιόγκα υπό την καθοδήγηση φημισμένων δασκάλων, οι οποίοι επισκέπτονταν τακτικά το αγρόκτημα.

Ο γιος της Βάντα, Αλμπέρτο ​​Σκαραβέλι, συνέχισε την κληρονομιά της ανοιχτότητας που της χάρισε, σφυρηλατώντας παράλληλα έναν βαθύ δεσμό με τη γη. Άκουσε τα μαθήματα των ντόπιων αγροτών. Βυθίστηκε σε πρωτοποριακή έρευνα για βιώσιμη καλλιέργεια, μετατρέποντας αυτές τις γνώσεις στις κατευθυντήριες αρχές της περιουσίας μόλις την ανέλαβε υπό την επιμέλειά του.

"«Ο θείος μου ο Αλμπέρτο ​​ασπάστηκε την τοπική γνώση, ενώ παράλληλα ασχολήθηκε με τις πρώτες μελέτες για την περμακουλτούρα που αναδύθηκαν από την Αυστραλία», επεσήμανε ο Χέμπελ. ​"Όταν διαχειριζόταν το αγρόκτημα, τις δεκαετίες του 1960 και του 1970, άρχισαν να φτάνουν στην περιοχή μας χημικά λιπάσματα και φυτοφάρμακα, αλλά επέλεξε να μην τα χρησιμοποιήσει ποτέ, διατηρώντας την αγνότητα αυτής της γης και αποκαλύπτοντας ένα προοδευτικό όραμα.

"«Τότε, κατά την εποχή της αγροτικής εξόδου, όταν πολλοί άνθρωποι εγκατέλειπαν την ύπαιθρο, πολλοί βασίζονταν σε χημικά και νέα μηχανήματα για να αντισταθμίσουν την αυξανόμενη έλλειψη εργατικού δυναμικού», πρόσθεσε ο Hebel. ​"Ο θείος μου έκανε μια αντικουλτούρα και για ένα διάστημα τον περνούσαν για συντηρητικό, αν και στην πραγματικότητα ήταν πολύ μπροστά από την εποχή του. Υιοθέτησε οργανικές αρχές διαισθητικά και σήμερα, η επιστήμη έχει επιβεβαιώσει ότι η προσέγγισή του ήταν ορθή.

Η σύζυγος του Scaravelli, Gabriella, τον διαδέχθηκε στη διεύθυνση της εταιρείας από τη δεκαετία του 1990 και την καθοδήγησε μέχρι τη δεκαετία του 2000, όταν οι γιοι τους Enrico και Dario ανέλαβαν τα ηνία. Λίγο αργότερα, ο Hebel και η σύζυγός του Anna προσχώρησαν στην υποστήριξη των ξαδέρφων τους, αφιερώνοντας τους εαυτούς τους στην παραγωγή ελαιολάδου και επιβλέποντας την επικοινωνία της εταιρείας.

"«Η Άννα κι εγώ είχαμε μια εντελώς διαφορετική ζωή μέχρι πριν από πέντε χρόνια», θυμήθηκε ο Χέμπελ. ​"Μέναμε στη Νέα Υόρκη, όπου εγώ εργαζόμουν σε εστιατόρια και εκείνη ακολούθησε καριέρα στον ακαδημαϊκό χώρο. Εκεί μάθαμε τη σημασία του NYIOOC... Στη συνέχεια, η Άννα πήρε την πρωτοβουλία να εισέλθει στον χώρο του πετρελαίου μας. Η κατάκτηση ενός Χρυσού Βραβείου επιβεβαίωσε όχι μόνο την αφοσίωση της εταιρείας στην ποιότητα, αλλά και ότι η απόφασή μας να κινηθούμε ήταν η σωστή.

Η εταιρεία διαχειρίζεται 17 εκτάρια οπωρώνων με 3,300 ελαιόδεντρα γηγενών ποικιλιών, φυτεμένα σε υψόμετρα που κυμαίνονται από 450 έως 650 μέτρα. Περιτριγυρισμένοι από δάση, οι αρχαίοι ελαιώνες ευδοκιμούν σε αλκαλικό αργιλώδες έδαφος.

Έχοντας επιβιώσει από τον καταστροφικό παγετό του 1985, κάποιοι αιωνόβια δέντρα εξακολουθούν να στέκονται ακλόνητα. Άλλα τμήματα των οπωρώνων, ωστόσο, υπέστησαν σοβαρές ζημιές και έκτοτε έχουν αναγεννηθεί, φέροντας τα ίχνη αυτής της επίδρασης στις νέες τους μορφές.

"«Σπαρμένα εδώ κι εκεί στα οικόπεδα υπάρχουν αρχαία δέντρα με επιβλητικούς κορμούς που άντεξαν εκείνο τον χειμώνα», εξήγησε ο Χέμπελ. ​"Αυτά που χτυπήθηκαν ξεφυτρώνουν ξανά από τα κούτσουρά τους, ανασχηματίζονται και διακλαδίζονται σε τρία ή ακόμα και πέντε.

"«Με αυτό το ακραίο συμβάν, ο θείος μου είχε ήδη διαισθανθεί ότι το κλίμα θα μπορούσε να αρχίσει να αλλάζει», πρόσθεσε. ​"Έτσι αποφάσισε να καλλιεργήσει ψηλότερα, φυτεύοντας 700 ελαιόδεντρα των ίδιων τοπικών ποικιλιών στα 650 μέτρα. Σήμερα, απολαμβάνουν ευνοϊκές συνθήκες ανάπτυξης, γλιτώνοντας από πολλά από τα προβλήματα που έχει φέρει η κλιματική αλλαγή σε άλλες περιοχές.

Τα ελαιόδεντρα, τα οποία διατηρούν την παραδοσιακή τους διάταξη φύτευσης, λιπαίνονται με φυσική κοπριά από βιολογικά εκτρεφόμενα πρόβατα, βοοειδή και κοτόπουλα.

"«Πάντα εφαρμόζαμε την μηδενική καλλιέργεια, μια μέθοδο που αποφεύγει την ανατροπή του εδάφους για την προστασία της δομής του, τη μείωση του κινδύνου διάβρωσης και τη βελτίωση της απορρόφησης του νερού», διευκρίνισε ο Hebel. ​"Κόβουμε το γρασίδι μόνο μία φορά κατά τις πιο ζεστές ημέρες του καλοκαιριού, μεγιστοποιώντας την κατακράτηση νερού και υποστηρίζοντας τη βιοποικιλότητα. Τα ελαιόδεντρά μας είναι γεμάτα με ωφέλιμα έντομα. Κατά το κλάδεμα, τεμαχίζουμε τα μοσχεύματα και τα αφήνουμε στο έδαφος για να χρησιμεύσουν τόσο ως πρόσθετη πηγή οργανικής ύλης όσο και ως σάπια φύλλα.

Υποστηριζόμενες από αυτές τις πρακτικές και από την ίδια τους την ωριμότητα, οι ελιές ανθίζουν χωρίς την ανάγκη άρδευσης. Ωστόσο, μετά από δύσκολα χρόνια ξηρασίας, η επιστροφή των συχνότερων βροχοπτώσεων κατά τους ζεστούς μήνες τα τελευταία δύο χρόνια έχει αποδειχθεί ιδιαίτερα ευεργετική.

"«Έχουμε γίνει μάρτυρες του πώς η κλιματική αλλαγή μπορεί να φέρει απροσδόκητες αλλαγές, μαζί με την αυξανόμενη απειλή ακραίων φαινομένων, όπως οι ξαφνικές νεροποντές που μπορούν να αποτελέσουν πραγματική απειλή», πρόσθεσε ο Χέμπελ. ​"Σε όλες τις συνθήκες, προσπαθούμε πάντα να επιτυγχάνουμε την υψηλότερη ποιότητα. Λαμβάνοντας υπόψη ότι οι ελιές έχουν διαφορετικές εκθέσεις και αναπτύσσονται σε ελαφρώς διαφορετικές χρονικές στιγμές, μια ποικιλία μπορεί να επικρατήσει έναντι μιας άλλης ανάλογα με το έτος. Ωστόσο, πάντα συνδυάζονται για να σχηματίσουν μια τέλεια αρμονία στο χαρμάνι μας.

Οι ελιές συνθλίβονται σε ένα τοπικό ελαιοτριβείο που διαθέτει υπερσύγχρονη τεχνολογία. Η συγκομιδή συνήθως ξεκινά στις αρχές Οκτωβρίου και συνεχίζεται μέχρι τον Νοέμβριο. Η εταιρεία βασίζεται στους ίδιους τοπικούς ελαιοτριβείς τα τελευταία τριάντα χρόνια, τιμώντας την εμπειρία τους και ενισχύοντας τους δεσμούς της κοινότητας.

Η εταιρεία διοργανώνει εκδρομές, προσκαλώντας τους επισκέπτες να εξερευνήσουν τον πολιτισμό και την ιστορία του ακινήτου. Το αγρόκτημα, που κάποτε φιλοξενούσε μοναχές και αργότερα ήταν ένας διάσημος τόπος συνάντησης γιόγκι και στοχαστών, τώρα λειτουργεί ως ένα εκλεπτυσμένο καταφύγιο φιλοξενίας. Οι επισκέπτες μπορούν να συμμετάσχουν σε ξεναγήσεις με γευσιγνωσία ελαιολάδου και μελιού που παράγονται από κυψέλες του κτήματος.

"«Θα θέλαμε να επαναφέρουμε σταδιακά τα πρόβατα, όπως στην αρχική παράδοση του κτήματος, καθώς η παρουσία τους θα ωφελούσε τον ελαιώνα», είπε ο Χέμπελ. ​"Αυτή τη στιγμή αξιολογούμε πώς να οργανώσουμε ένα μικρό κοπάδι, ανάμεσα στα πολλά έργα που φροντίζουμε.

"«Ο θείος μου είχε την υπομονή να προχωρήσει με τις επιλογές του παρά τους σκεπτικιστές, έχοντας το όραμα να δει πέρα ​​από την εποχή του», πρόσθεσε ο Χέμπελ. ​"Σήμερα, καθώς ζούμε και εργαζόμαστε σε αυτή την αγνή γη, αναγνωρίζουμε το δώρο που μας χάρισε και είμαστε περήφανοι που συνεχίζουμε την πορεία του, στοχεύοντας στην υψηλότερη ποιότητα, διαφυλάσσοντας παράλληλα την ομορφιά και την υγεία αυτής της πολύτιμης περιοχής.