Η ΕΕ υιοθετεί τον στόχο για το κλίμα για το 2040

Περίληψη

Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει θέσει ως στόχο για τα κράτη μέλη να μειώσουν τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου κατά 90% σε σύγκριση με τα επίπεδα του 1990 έως το 2040, με τις περισσότερες περικοπές να απαιτούνται από εγχώριες πηγές. Η χρήση διεθνών πιστώσεων άνθρακα είναι περιορισμένη στην επίτευξη αυτού του στόχου, καθώς ορισμένοι αμφισβητούν την αποτελεσματικότητα των έργων αντιστάθμισης στην επίτευξη πραγματικών μειώσεων των εκπομπών.

Τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχουν δεσμευτεί για ένα αυστηρότερο χρονοδιάγραμμα για τη μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου. Μετά από ψηφοφορία του Συμβουλίου της ΕΕ, ένα τροπολογία Ο κανονισμός για το κλίμα της Ένωσης ισχύει πλέον και στα 27 κράτη μέλη, απαιτώντας μείωση των εκπομπών κατά 90% έως το 2040 σε σύγκριση με τα επίπεδα του 1990.

Σύμφωνα με τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Περιβάλλοντος, οι εκπομπές το 1990 ανήλθαν συνολικά σε περίπου 4,726 εκατομμύρια τόνους ισοδύναμου CO2, ένα μέτρο που συγκρίνει την επίδραση της θέρμανσης στην ατμόσφαιρα διαφόρων αερίων του θερμοκηπίου σε σχέση με το διοξείδιο του άνθρακα, το οποίο είναι το πιο διαδεδομένο.

Για λόγους σύγκρισης, το Κέντρο για Λύσεις Κλίματος και Ενέργειας υπολογίζει ότι οι εκπομπές των ΗΠΑ το 1990 ήταν περίπου 6,140 εκατομμύρια τόνοι ισοδύναμου CO2, σχεδόν διπλάσια από την παραγωγή της Κίνας εκείνη την εποχή και περισσότερο από πέντε φορές μεγαλύτερη από την παραγωγή της Ινδίας.

Από το 1990, οι εκπομπές της ΕΕ έχουν μειωθεί σε περίπου 3,000 εκατομμύρια τόνους έως το 2025, σύμφωνα με τα στοιχεία που αναφέρονται στο σχέδιο. Συγκριτικά, οι ετήσιες εκπομπές εκτιμώνται σε 5,000 έως 6,000 εκατομμύρια τόνους στις Ηνωμένες Πολιτείες, 13,000 έως 14,000 εκατομμύρια τόνους στην Κίνα και 3,400 εκατομμύρια τόνους στην Ινδία. Εάν εφαρμοστεί πλήρως, ο νέος στόχος της ΕΕ θα μειώσει τις εκπομπές της ένωσης σε περίπου 470-480 εκατομμύρια τόνους ισοδύναμου CO2 έως το 2040.

Ο στόχος του 2040 προορίζεται ως ένα ενδιάμεσο βήμα μεταξύ του στόχου μείωσης κατά 55% για το 2030 και του στόχου μηδενικών καθαρών εκπομπών που έχει τεθεί για το 2050.

Σύμφωνα με τη συμφωνία, οι περισσότερες από τις μειώσεις εκπομπών που απαιτούνται για την επίτευξη του στόχου του 2040 θα πρέπει να πραγματοποιηθούν. εντός την ίδια την Ευρωπαϊκή Ένωση. Τουλάχιστον το 85% της μείωσης του 90% πρέπει να προέρχεται από εγχώριες περικοπές σε ολόκληρη την οικονομία, συμπεριλαμβανομένης της ενέργειας, της βιομηχανίας, των μεταφορών και των κτιρίων. Η γεωργία και η χρήση γης προσδιορίζονται επίσης ως βασικοί τομείς παρέμβασης.

Ένα από τα πιο αμφιλεγόμενα στοιχεία της απόφασης, και αντικείμενο μακράς συζήτησης, είναι ο περιορισμένος ρόλος που επιτρέπεται για τις διεθνείς πιστώσεις άνθρακα. Έως και πέντε ποσοστιαίες μονάδες της συνολικής μείωσης μπορούν να επιτευχθούν με την αγορά πιστώσεων υψηλής ποιότητας που παράγονται από πιστοποιημένα έργα μείωσης ή απομάκρυνσης άνθρακα σε χώρες-εταίρους εκτός της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Μια πίστωση άνθρακα είναι ένα εμπορεύσιμο πιστοποιητικό που αντιπροσωπεύει τη μείωση ή την αφαίρεση ενός μετρικού τόνου ισοδύναμου CO2. Οι πιστώσεις δημιουργούνται από έργα που αποφεύγουν τις εκπομπές ή δεσμεύουν άνθρακα, όπως εγκαταστάσεις ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, προστασία δασών ή δέσμευση άνθρακα στο έδαφος. Οι κυβερνήσεις και οι εταιρείες μπορούν να αγοράσουν αυτές τις πιστώσεις και να τις συνυπολογίσουν στους κλιματικούς τους στόχους.

Στη γεωργία, η συζήτηση είναι ιδιαίτερα σημαντική για καλλιέργειες και τοπία που μπορούν να αποθηκεύσουν άνθρακα σε εδάφη και βλάστηση.

Ένας περιορισμένος αριθμός πρωτοβουλιών έχουν ξεκίνησε αγορές πιστωτικών μονάδων άνθρακα στον τομέα του ελαιολάδου, ενώ το Διεθνές Συμβούλιο Ελαιολάδου εργάζεται πάνω σε ένα εξειδικευμένο έργο για να ανταμείψει βιώσιμη διαχείριση γης. Η έρευνα συνεχίζεται επίσης σχετικά με τις δυνατότητες των ελαιώνων ως καταβόθρες άνθρακα για τέτοιες αγορές.

Για τη γεωργία και τη χρήση των εδαφών ως δεξαμενών άνθρακα, η Ευρωπαϊκή Ένωση αναπτύσσει ένα πλαίσιο για τη γεωργία άνθρακα. Αναμένεται να προσδιορίσει γεωργικές πρακτικές που αυξάνουν την ικανότητα των εδαφών και της βλάστησης να απορροφούν CO2, συμπεριλαμβανομένης της διαχείρισης ελαιώνων. Αυτές οι πρακτικές αναμένεται να διαδραματίσουν σημαντικό ρόλο στον προσδιορισμό των γεωργικών δραστηριοτήτων που μπορούν να παράγουν πιστοποιημένα πιστωτικά μόρια άνθρακα.

Μέρος της συζήτησης πηγάζει από την επιστημονική έρευνα που αμφισβητεί το κατά πόσον πολλά έργα αντιστάθμισης επιτυγχάνουν πράγματι τις μειώσεις εκπομπών που ισχυρίζονται.

Ένα επαναλαμβανόμενο ζήτημα είναι ​"προσθετικότητα», η αρχή ότι ένα έργο θα πρέπει να δημιουργεί πιστωτικές μονάδες μόνο εάν οι μειώσεις των εκπομπών δεν θα είχαν συμβεί ούτως ή άλλως. Επειδή το βασικό σενάριο είναι υποθετικό, οι ερευνητές λένε ότι είναι συχνά δύσκολο να επαληθευτεί εάν ένα έργο παράγει πραγματικά πρόσθετα οφέλη για το κλίμα, αφήνοντας περιθώρια για υπερβολικές εκτιμήσεις των εκπομπών που αποφεύχθηκαν.

Αρκετές εμπειρικές μελέτες έχουν επίσης εγείρει αμφιβολίες σχετικά με τη συνολική αποτελεσματικότητα της αγοράς αντισταθμιστικών οφελών. Μια ανάλυση των αγορών πιστωτικών μονάδων άνθρακα από εταιρείες Βρέθηκαν ότι το 87% των αντισταθμίσεων που χρησιμοποίησαν οι εταιρείες ενείχαν υψηλό κίνδυνο αποτυχίας επίτευξης πραγματικών και πρόσθετων μειώσεων των εκπομπών.

Άλλες έρευνες έχουν καταλήξει σε παρόμοια συμπεράσματα για συγκεκριμένους τύπους έργων. Ακαδημαϊκές μελέτες που εξετάζουν τις αντισταθμίσεις δασών και χρήσεων γης βρήκα ότι μόνο ένα μικρό μερίδιο των πιστώσεων αντιστοιχεί σε μετρήσιμες μειώσεις εκπομπών, με ορισμένες αναλύσεις να εκτιμούν ότι λιγότερο από το 16% των εκδοθεισών πιστώσεων παρέχουν πραγματικά οφέλη για το κλίμα.

Λόγω αυτών των ανησυχιών, οι επιστήμονες και οι αναλυτές πολιτικής όλο και περισσότερο Υποστηρίζουν ότι οι πιστώσεις άνθρακα θα πρέπει να διαδραματίζουν μόνο περιορισμένο ρόλο στην πολιτική για το κλίμα, με τις μεγάλες περικοπές των εγχώριων εκπομπών να παραμένουν η πιο αξιόπιστη οδός για τη μείωση των αερίων του θερμοκηπίου.

"«Η Ευρωπαϊκή Ένωση παραμένει προσηλωμένη στην ηγεσία της παγκόσμιας μάχης κατά της κλιματικής αλλαγής, προστατεύοντας παράλληλα την ανταγωνιστικότητά μας και διασφαλίζοντας ότι κανείς δεν θα μείνει πίσω. Η σημερινή υιοθέτηση του ορόσημου για το κλίμα του 2040 θα δώσει στη βιομηχανία, τους πολίτες και τους επενδυτές τη διαβεβαίωση που χρειάζονται για την καθαρή μετάβαση την επόμενη δεκαετία», δήλωσε η Μαρία Παναγιώτου, υπουργός Γεωργίας, Αγροτικής Ανάπτυξης και Περιβάλλοντος της Κύπρου, της οποίας η χώρα ασκεί επί του παρόντος την εκ περιτροπής προεδρία του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.