Εισαγάγετε λέξεις-κλειδιά και πατήστε Μετάβαση →

Η Κίνα στοιχηματίζει στην Χουμπέι για να ηγηθεί της επόμενης φάσης ανάπτυξης του ελαιολάδου

Η Χουμπέι, η μικρότερη περιοχή παραγωγής ελιάς στην Κίνα, επενδύει σημαντικά στην έρευνα και στα υποπροϊόντα της ελαιοτριβής, καθώς επιδιώκει να γίνει εθνικός κόμβος για τον κλάδο.

Οι απότομες πλαγιές εμποδίζουν την εκμηχάνιση και έχουν ως αποτέλεσμα οι παραγωγοί, συμπεριλαμβανομένου του ελαιολάδου Anyang Lake, να συλλέγουν εκατοντάδες εκτάρια ελαιώνων με το χέρι κάθε χρόνο. (Φωτογραφία: Daniel Dawson)
Από τον Ντάνιελ Ντόουσον
4 Δεκεμβρίου 2025 15:11 UTC
714
Οι απότομες πλαγιές εμποδίζουν την εκμηχάνιση και έχουν ως αποτέλεσμα οι παραγωγοί, συμπεριλαμβανομένου του ελαιολάδου Anyang Lake, να συλλέγουν εκατοντάδες εκτάρια ελαιώνων με το χέρι κάθε χρόνο. (Φωτογραφία: Daniel Dawson)
Περίληψη Περίληψη

Η Χουμπέι της Κίνας γίνεται εθνικός κόμβος για την έρευνα και την καινοτομία στον τομέα του ελαιολάδου, παρά το γεγονός ότι είναι η μικρότερη περιοχή παραγωγής ελαιολάδου στη χώρα. Η περιοχή φιλοξενεί ελαιώνες και ερευνητικά κέντρα που επικεντρώνονται στην ανάπτυξη χρήσεων για τα υποπροϊόντα της ελιάς, με σχέδια για επέκταση της καλλιέργειας, της ικανότητας άλεσης και των ερευνητικών προσπαθειών για τη βελτίωση της ποιότητας των προϊόντων και της ανταγωνιστικότητας στον τομέα της εξειδικευμένης γεωργίας.

Αυτή είναι η τέταρτη σε μια σειρά εκθέσεων σχετικά με την εξέλιξη της βιομηχανίας ελαιολάδου της Κίνας.

ΓΙΟΥΝΙΑΝΓΚ, Κίνα – Παρά το γεγονός ότι είναι η μικρότερη περιοχή παραγωγής ελαιολάδου στην Κίνα, η Χουμπέι αναδεικνύεται σε εθνικό κόμβο για έρευνα ελαιολάδου και καινοτομία υποπροϊόντων.

Η βιομηχανία πλέον μετατοπίζεται από το παρελθόν »ανταγωνισμός με βάση τις τιμές» προς »με γνώμονα την ποιότητα και »«ανταγωνισμός που βασίζεται στην επωνυμία», θέτοντας μια σταθερή βάση για τη μακροπρόθεσμη, βιώσιμη και υψηλής ποιότητας ανάπτυξή της.- Χε Ντονγκπίνγκ, πρόεδρος του τμήματος ελαίων και λιπών του Κινεζικού Συνδέσμου Σιτηρών και Ελαίων

Η κεντρική επαρχία, ανατολικά της Σιτσουάν και περίπου στο ίδιο γεωγραφικό πλάτος με την Τυνησία, φιλοξενεί 125,000 mu (8,300 εκτάρια) ελαιώνων - περίπου το έξι τοις εκατό του συνόλου της Κίνας.

Η καλλιέργεια ελιάς πρωτοεμφανίστηκε εδώ το 1964, ριζώνοντας στους κυματιστούς λόφους και κατά μήκος των γαλάζιων ποταμών και των δεξαμενών της βορειοδυτικής περιοχής Σιγιάν. Σήμερα, οι εθνικοί και επαρχιακοί αξιωματούχοι βλέπουν την περιοχή ως στρατηγικό κόμβο για την ανάπτυξη του ελαιοκομικού τομέα της Κίνας.

Σύντομα, οι ελιές που συλλέγονται στις απότομες πλαγιές γύρω από το Anyang θα μεταφέρονται σε ένα νέο μύλο που κατασκευάζεται στα περίχωρα του χωριού. (Φωτογραφία: Daniel Dawson)

Το Σιγιάν βρίσκεται στην κεντρική διαδρομή του Έργου Μεταφοράς Νερού Νότου-Βορρά, το οποίο εκτρέπει γλυκό νερό 900 χιλιόμετρα προς το Πεκίνο και τις ολοένα και πιο άνυδρες βορειοανατολικές επαρχίες. Για την προστασία αυτής της ζωτικής πηγής νερού, οι αρχές δίνουν προτεραιότητα στη βιώσιμη ανάπτυξη και αποθαρρύνουν τη βαριά βιομηχανία.

Οι αξιωματούχοι λένε ότι η επέκταση της ελαιοκαλλιέργειας προσέφερε μια σανίδα σωτηρίας στην περιοχή στα μέσα της δεκαετίας του 2010 μετά την ολοκλήρωση της δεξαμενής Danjiangkou — του κεντρικού στοιχείου του έργου — η οποία εκτόπισε περίπου 345,000 ανθρώπους.

Οπως λέμε Λόνγκναν, ο τομέας της ελιάς θεωρείται ολοένα και περισσότερο βασικός εργοδότης. Βρίσκονται σε εξέλιξη σχέδια για τη φύτευση νέων ελαιώνων, την επέκταση της δυναμικότητας άλεσης και το άνοιγμα δύο ερευνητικών κέντρων ελιάς.

Ένα από αυτά, το Ινστιτούτο Έρευνας Τεχνολογίας Βιομηχανίας Ελιάς της Χουμπέι, βρίσκεται στην κορυφή ενός λόφου με θέα στον ποταμό Χαν, εντός του συγκροτήματος του Oriental Olive Garden, ενός από τους κορυφαίους παραγωγούς της περιοχής.

Χιλιάδες εκτάρια ελαιόδεντρων φυτεύονται σε όλη την Κίνα, με τους παραγωγούς να ελπίζουν ότι νέες ποικιλίες θα ευδοκιμήσουν στις υγρές περιοχές καλλιέργειας ελιάς της χώρας. (Φωτογραφία: Daniel Dawson)

Η πρόσφατα ολοκληρωμένη τριώροφη εγκατάσταση διαθέτει γραφεία, αίθουσες συσκέψεων και εργαστήρια για την ανάπτυξη καλλυντικών και τις δοκιμές ελαιολάδου. Ενώ τα εργαστήρια παραμένουν άδεια προς το παρόν, ο He Dongping, πρόεδρος του τμήματος ελαίων και λιπών του Κινεζικού Συνδέσμου Σιτηρών και Ελαίων, σχεδιάζει να τα στελεχώσει με υποψήφιους διδάκτορες από κορυφαία γεωργικά πανεπιστήμια στην Γουχάν.

Η αποστολή του κέντρου — η οποία εκτίθεται σε περίοπτη θέση στην είσοδο — περιλαμβάνει την ανάπτυξη χρήσεων για φύλλα ελιάς, πυρηνόξυλα, λύματα και άλλα υποπροϊόντα. Οι ερευνητές στοχεύουν επίσης στην κατασκευή της τρίτης τράπεζας γενετικού υλικού ελιάς στην Κίνα και στην αντιμετώπιση των προκλήσεων της καλλιέργειας ελιών στα αργιλώδη εδάφη και το υγρό κλίμα της περιοχής.

Παράλληλα με το ελαιόλαδο, οι εταιρείες στον τομέα της ελιάς επικεντρώνονται ολοένα και περισσότερο στη δημιουργία εσόδων από την ελαιοτριβή και τα υποπροϊόντα των λυμάτων σε παραδοσιακά φάρμακα, καλλυντικά και άλλα προϊόντα. (Φωτογραφία: Daniel Dawson)

"«Η ενίσχυση της έρευνας σχετικά με την καλλιέργεια της ελιάς και την επεξεργασία του ελαιολάδου μπορεί να οδηγήσει στην τεχνολογική πρόοδο στη γεωργία, να βελτιώσει την αποτελεσματικότητα της φύτευσης και την ποιότητα των προϊόντων και να ενισχύσει την ανταγωνιστικότητα της Κίνας στον τομέα της εξειδικευμένης γεωργίας», δήλωσε ο Dongping.

Ερευνητές από κορυφαία πανεπιστήμια της Γουχάν ανέφεραν Olive Oil Times Έχουν ήδη εντοπίσει 300 συστατικά στον πυρηνόξυλο και τα λύματα που μπορεί να έχουν ιατρική, καλλυντική και βιομηχανική αξία.

Ένα φάρμακο που προέρχεται από ενώσεις σε λύματα ελιάς βρίσκεται σε κλινικές δοκιμές για τη δυνατότητά του να μειώνει τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα. Ένα άλλο βρίσκεται σε πρώιμο στάδιο δοκιμών για τη θεραπεία ηπατικών παθήσεων.

Προς το παρόν, τα υπερσύγχρονα εργαστήρια στο Shiyan παραμένουν άδεια, περιμένοντας να στελεχωθούν από ντόπιους διδακτορικούς φοιτητές. (Φωτογραφία: Daniel Dawson)

"«Πιστεύουμε ότι η παραδοσιακή ιατρική θα αντικαταστήσει την βιομηχανική ιατρική», δήλωσε πρώην αξιωματούχος του υπουργείου Οικονομικών που ασχολείται πλέον με τον τομέα. "Πιστεύουμε ότι οι ελιές θα φέρουν έναν πιο υγιεινό τρόπο ζωής και η ζήτηση για αυτό θα αυξηθεί.

Παράλληλα με τα εξαιρετικά παρθένα ελαιόλαδα που παρασκευάζονται από ένα μείγμα διεθνών και τοπικών ποικιλιών, η Oriental Olive Garden παράγει εγχύματα φύλλων ελιάς, καλλυντικά και εκχυλίσματα που προέρχονται από συστατικά ελαιοπυρήνων και λυμάτων.

Το δεύτερο ερευνητικό κέντρο της περιοχής θα αναπτυχθεί από την Anyang Lake Olive Oil περίπου 13 χιλιόμετρα ανατολικά του Oriental Olive Garden, σε γη ανάμεσα στη βόρεια όχθη του ποταμού Han και το χωριό Anyang. Το συγκρότημα θα περιλαμβάνει ένα ξενοδοχείο και ένα εργοστάσιο για την εξόρυξη... πολυφαινόλες από στέμφυλα και έναν σύγχρονο μύλο.

Ο Ρίζα Πόντα (αριστερά), πρέσβης της Αλβανίας στην Κίνα, επισκέπτεται μία από τις 11 τοποθεσίες όπου εισήχθησαν αλβανικά σπορόφυτα ελιάς στην Κίνα το 1964. (Φωτογραφία: Daniel Dawson)

Ο μύλος 4,500 τετραγωνικών μέτρων — σχεδιασμένος να επεξεργάζεται πέντε μετρικούς τόνους ελιών ανά ώρα — αναμένεται να ολοκληρωθεί πριν από τη συγκομιδή του 2026/27 και θα αποτελέσει τον πυρήνα της επένδυσης πολλών εκατομμυρίων δολαρίων.

Παρόλο που η Anyang Lake Olive Oil λειτουργεί ένα μύλο δύο τόνων ανά ώρα στο Zhongyi του Sichuan, αυτή τη στιγμή στέλνει ελιές που καλλιεργούνται στο Shiyan σε μια κοντινή εγκατάσταση για επεξεργασία.

Διαφήμιση

Η εταιρεία εξαγοράζει επίσης γη για να φυτέψει 10,000 m (670 εκτάρια) ελιών στο Hubei και το Sichuan. Τώρα διαχειρίζεται 4,800 mu (320 εκτάρια) Leccino, Arbosana και Coratina στο Shiyan και 4,000 mu (270 εκτάρια) Coratina στο Sichuan.

Μόλις ωριμάσουν οι νέοι ελαιώνες και τεθεί σε λειτουργία το ελαιοτριβείο, η εταιρεία αναμένει να παράγει περίπου 50 τόνους ελαιολάδου ετησίως.

Ωστόσο, εξακολουθούν να υπάρχουν σημαντικές προκλήσεις. Τα πυκνά φυτεμένα δέντρα είναι ευάλωτα στο ελιά καρπού και μυκητιασικές ασθένειες. Το απότομο έδαφος καθιστά δύσκολη τη μηχανοποίηση και δαπανηρή την εργασία.

Το μάρκετινγκ παρουσιάζει επίσης εμπόδια. Ενώ οι πωλήσεις στο Σιγιάν και το Χουμπέι αυξάνονται αργά, πολλοί καταναλωτές δεν είναι εξοικειωμένοι με το ελαιόλαδο και συχνά προτιμούν φθηνότερα εισαγόμενα προϊόντα.

Το μείγμα των 500 χιλιοστόλιτρων της λίμνης Anyang πωλείται προς 180 γιουάν (22 ευρώ), ενώ η μονοποικιλιακή ποικιλία Coratina πρώιμης συγκομιδής — η μοναδική του είδους της στην Κίνα, λέει η εταιρεία — κοστίζει 288 γιουάν (35 ευρώ).

Για να καλύψει αυτό το κενό, η εταιρεία επενδύει σημαντικά στην εκπαίδευση των καταναλωτών, τονίζοντας τα οφέλη του ελαιολάδου για την υγεία στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για να προσεγγίσουν νεότερο κοινό και να δημιουργήσουν μακροπρόθεσμη ζήτηση.

Παρά τα εμπόδια, ο Dongping επαίνεσε τις προσπάθειες παραγωγών όπως η Oriental Olive Garden και η Anyang Lake Olive Oil. Πιστεύει ότι η Κίνα εισέρχεται σε μια νέα φάση — μια φάση που καθορίζεται όλο και περισσότερο από την ποιότητα και την ανάπτυξη επωνυμίας.

"Η βιομηχανία πλέον μετατοπίζεται από το παρελθόν »ανταγωνισμός με βάση τις τιμές» προς »με γνώμονα την ποιότητα και »«ανταγωνισμός που βασίζεται στην επωνυμία», θέτοντας μια σταθερή βάση για τη μακροπρόθεσμη, βιώσιμη και υψηλής ποιότητας ανάπτυξή της», είπε.

Μοιραστείτε αυτό το άρθρο

Διαφήμιση

Σχετικά άρθρα