Ανάμεσα στους Βραχώδεις Λόφους της Βραζιλίας, το Azeite Pedregais καλλιεργεί βραβευμένα ελαιόλαδα

Περίληψη

Το αγρόκτημα Azeite Pedregais στη Serra do Sudeste της Βραζιλίας παράγει βραβευμένα εξαιρετικά παρθένα ελαιόλαδα χρησιμοποιώντας μοναδικό βραχώδες έδαφος. Το αγρόκτημα, που ανήκει στους Flavo Fernandes και Mirella Meirelles, χρησιμοποιεί ποικίλες ποικιλίες και βιώσιμες πρακτικές, με σχέδια να επεκταθεί στον ελαιοτουρισμό για την προώθηση του ελαιολάδου και των τοπικών προϊόντων στην περιοχή.

Μερικά από τα καλύτερα ελαιόλαδα στον κόσμο παρασκευάζονται στη Βραζιλία, μεταξύ των οποίων... πεδρεγκάις—οι χαρακτηριστικοί βραχώδεις προεξοχές που υψώνονται από το τοπίο της όμορφης Serra do Sudeste στο νοτιότερο τμήμα του Rio Grande do Sul.

Αυτό το αρχαίο οροπέδιο, σε υψόμετρο άνω των 400 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, φιλοξενεί τα βραβευμένα εξαιρετικά παρθένα ελαιόλαδα της Azeite Pedregais.

Τα εξαιρετικά παρθένα ελαιόλαδα της εταιρείας κέρδισαν δύο ακόμη βραβεία στο 2025 NYIOOC World Olive Oil Competition, Έκδοση για το Νότιο Ημισφαίριο. Μόλις τα τελευταία τέσσερα χρόνια, Azeite Pedregais έχει λάβει έντεκα βραβεία στη Νέα Υόρκη — εννέα εκ των οποίων Χρυσά.

"«Το δικό μας είναι ένα υπέροχο τοπίο. Ο σχηματισμός του χρονολογείται από την Προκάμβρια περίοδο, πριν από 4.6 δισεκατομμύρια χρόνια. Ήταν ένα οροπέδιο που έχει διαβρωθεί με την πάροδο του χρόνου», δήλωσε ο Φλάβο Φερνάντες, συνιδιοκτήτης της Azeite Pedregais, σε συνέντευξή του στο Olive Oil Times.

"«Επομένως, το έδαφός μας είναι πετρώδες και γρανιτικό, γεγονός που ευνοεί την αποστράγγιση. Οι περιοχές φύτευσης βρίσκονται σε ελαφρώς κεκλιμένες πλαγιές λόφων και εξακολουθούμε να διατηρούμε πολλές δασωμένες περιοχές γύρω από τους ελαιώνες», πρόσθεσε.

Ο Φερνάντες και η σύζυγός του, Μιρέλα Μεϊρέλες - και οι δύο γιατροί - ασχολήθηκαν με την ελαιοκαλλιέργεια από την επιθυμία να επανασυνδεθούν με τη φύση μετά από μια πρακτική άσκηση στη Σαλαμάνκα της Ισπανίας, όπου έμαθαν περισσότερα για το ελαιόλαδο.

Το 2017, το ζευγάρι βρήκε μια κατάλληλη περιοχή για να φυτέψει τις ελιές του, επιλέγοντας ποικιλίες γνωστές για την ανθεκτικότητα και την ποιότητα παραγωγής τους. ​"«Επίσης, ρισκάραμε με δύο ποικιλίες που δεν ήταν πολύ συνηθισμένες, την Frantoio και την Manzanilla, και δεν φυτέψαμε Arbosana, η οποία εδώ απαιτεί πολλή φροντίδα και υποφέρει από την υγρασία», εξήγησε ο Fernandes. ​"Σε αυτήν την περιοχή, η υγρασία μπορεί να γίνει αρκετά έντονη σε ορισμένες περιόδους του έτους.

Με την πάροδο του χρόνου, οι ελαιοκαλλιεργητικές τους δραστηριότητες επεκτάθηκαν σε τρεις ξεχωριστές περιοχές, καθεμία από τις οποίες απαιτούσε μια συγκεκριμένη προσέγγιση στην καλλιέργεια και τον εμπλουτισμό της ποικιλομορφίας της παραγωγής. Ορισμένοι από αυτούς τους ελαιώνες βρίσκονται ακόμη σε πρώιμα στάδια ανάπτυξης.

"Το πρώτο, κύριο άλσος, το οποίο ονομάζουμε Πρωτοπόρος («Πρωτοπόρος» στα πορτογαλικά), φυτεύτηκε χρησιμοποιώντας ένα σύστημα κορυφογραμμών όπου τα δέντρα υπερυψώνονται πάνω από το επίπεδο του εδάφους», είπε ο Fernandes. Αυτό το σύστημα βελτιώνει την αποστράγγιση, αλλά μπορεί επίσης να επιδεινώσει τις επιπτώσεις της ακραίας ξηρασίας. ​"Έχουμε περάσει κι εμείς από μερικά από αυτά», σημείωσε.

Ο κύριος ελαιώνας παράγει το μεγαλύτερο μέρος των ελιών του αγροκτήματος, με ποικιλίες όπως Κορωνέικη, Αρμπεκίνα, Πικουάλ, Φραντόιο, Πεντολίνο και Μανζανίγια.

Τα άλλα δύο ελαιόδεντρα φυτεύτηκαν το 2020, μετά από αρκετές περιόδους εμπειρίας. ​"«Τον Ιούνιο του 2020, όταν φυτέψαμε τα άλλα δύο ελαιόδεντρα, δεν χρησιμοποιήσαμε την τεχνική της κορυφογραμμής, καθώς μάθαμε ότι δεν ήταν απαραίτητη», είπε ο Φερνάντες.

Ένα άλσος ονομάστηκε Tapera, μια πορτογαλική λέξη που θυμίζει νοσταλγικά την αποκατάσταση ενός παλιού αγροκτήματος, θυμίζοντας το παρελθόν της υπαίθρου. Εκεί — και στο τρίτο οικόπεδο, Ποέντε («Δύση») — η ομάδα φύτεψε άλλες γνωστές ποικιλίες όπως η Galega και η Coratina. ​"«Αναμένουμε ότι οι πρώτες μας ελιές Coratina θα είναι έτοιμες το 2026», πρόσθεσε ο Fernandes.

Ένα από τα χαρακτηριστικά της περιοχής είναι ο άνεμος, ο οποίος κατά καιρούς μπορεί να γίνει ακραίος. ​"«Ο άνεμος είναι ένα διαρκές χαρακτηριστικό της περιοχής μας, μερικές φορές πνέει συνεχώς για αρκετές ημέρες», δήλωσε ο Φερνάντες. Οι πρακτικές συντήρησης πρέπει να προσαρμοστούν ανάλογα.

"«Με ορισμένες ποικιλίες, όπως η Manzanilla και η Coratina, δένουμε τα κλαδιά των δέντρων στο έδαφος για να επιτύχουμε το ιδανικό παραγωγικό σχήμα και να αποτρέψουμε την υπερβολική ζημιά των κλαδιών και των κορμών από το συνεχές τρίψιμο», εξήγησε. Αυτή η πρακτική συνεχίζεται για αρκετά χρόνια κατά την ωρίμανση των δέντρων και έχει αποδειχθεί απαραίτητη για την ορθή ανάπτυξή τους.

Λόγω του ανέμου, το κλάδεμα σχεδιάζεται επίσης με γνώμονα τη ροή του αέρα. ​"«Πάντα κατευθύνουμε τα κλαδιά προς τα πλάγια, όχι προς τα πάνω, ώστε να μην υποφέρουν συνεχώς από το φαινόμενο του πανιού. Τα κλαδιά με μικρότερο όγκο και μήκος φύλλων επηρεάζονται επίσης λιγότερο από τον άνεμο», είπε.

Το αγρόκτημα εκτρέφει επίσης πρόβατα πολύτιμων τοπικών φυλών, των οποίων η κοπριά χρησιμεύει ως φυσικό λίπασμα. ​"«Επιπλέον, και αρκετά γραφικά, υπάρχουν πολλές άγριες καπιμπάρες στα ελαιόδεντρά μας. Διατηρούν τη βλάστηση χαμηλή και λιπαίνουν μεγάλες εκτάσεις της φυτείας», εξήγησε ο Φερνάντες. ​"Αυτά τα καπιμπάρα εγκαταστάθηκαν κοντά στις λίμνες, αναπαράχθηκαν και παρέμειναν. Είναι ένα αρκετά ασυνήθιστο θέαμα στο τοπίο με τις ελιές — ομάδες καπιμπάρα περπατούν πάνω κάτω με τα μικρά τους.

Για την άλεση, η Azeite Pedregais συνεργάζεται με την Fazenda Sabiá, μια φημισμένη παραγωγό, της οποίας τα ελαιόλαδα έχουν επίσης κερδίσει Χρυσά Βραβεία στη Νέα Υόρκη. ​"«Είναι συνεργάτες μας από την αρχή και γνωρίζουμε πόσο σημαντικό είναι να έχουμε την υποστήριξη μιας τόσο αναγνωρισμένης μάρκας», δήλωσε ο Fernandes.

Στη Βραζιλία, δεν βρίσκονται όλοι οι παραγωγοί κοντά σε ελαιοτριβεία. ​"«Το δικό μας βρίσκεται σε μικρή απόσταση, γεγονός που επιτρέπει την έκθλιψη σχεδόν αμέσως μετά τη συγκομιδή», σημείωσε.

Σύμφωνα με τον Fernandes, η παραγωγή και η καλλιέργεια ελαιολάδου είναι ακόμη σχετικά νέες στην περιοχή. ​"«Οι προκλήσεις συνεχίζουν να εξελίσσονται», είπε. ​"Βασιζόμαστε στην εμπειρία των τοπικών αγροτών, άλλων καλλιεργητών της Νότιας Αμερικής και Ευρωπαίων.» Αυτή η γνώση πρέπει στη συνέχεια να προσαρμοστεί στις τοπικές κλιματικές, βροχοπτωτικές και εδαφικές συνθήκες.

"Για αυτούς τους λόγους, δεν μπορούμε απλώς να προσλάβουμε έναν πλήρως εκπαιδευμένο επαγγελματία — πρέπει να αναπτύξουμε τον δικό μας», πρόσθεσε. ​"Ευτυχώς, η πόλη μας διαθέτει μια τεχνική γεωργική σχολή που παρέχει στους νέους εκπαίδευση στην ελαιοκαλλιέργεια, κάτι που είναι πολύ σημαντικό.

Για αυτόν τον υψηλής ποιότητας Βραζιλιάνο παραγωγό, το επόμενο βήμα είναι η επένδυση στον ελαιοτουρισμό — τόσο για την προώθηση του εξαιρετικού παρθένου ελαιολάδου, που είναι ακόμα νέο για τους περισσότερους καταναλωτές, όσο και για τη διαφοροποίηση των πηγών εισοδήματος. ​"«Σύντομα θα προσφέρουμε επισκέψεις και γευσιγνωσίες στο Fazenda Santa Joana D'Arc, όπου έχουμε τους ελαιώνες μας, τις δεξαμενές αποθήκευσης από ανοξείδωτο χάλυβα και ένα κατάστημα», δήλωσε ο Fernandes.

"«Άλλα ακίνητα στην περιοχή μας, κατά μήκος του ίδιου δρόμου, θα προσφέρουν επίσης ελαιοτουριστικές εμπειρίες, κάτι που θα είναι πολύ σημαντικό για όλους», πρόσθεσε. ​"Είναι ένας αναπτυξιακός τομέας που θα πρέπει πάντα να είναι συνεργατικός, με τη συμμετοχή όχι μόνο των παραγωγών ελαιολάδου αλλά και των κατασκευαστών άλλων τοπικών προϊόντων από την περιοχή μας.