Το βοτανικό φυτοφάρμακο ξεπερνά τη συνθετική εναλλακτική λύση στη θανάτωση του σκαθαριού του φλοιού της ελιάς

Περίληψη

Μια μελέτη διαπίστωσε ότι το φυσικό απόσταγμα σκόρδου είναι εξαιρετικά αποτελεσματικό στη θανάτωση των σκαθαριών του φλοιού της ελιάς, με ποσοστά θνησιμότητας κοντά στο 100%, ενώ δεν βλάπτει τον κύριο φυσικό θηρευτή του σκαθαριού, την παρασιτική σφήκα Cheiropachus quadrum. Αυτή η έρευνα, που δημοσιεύτηκε στο Journal of the Entomological Research Society, υπογραμμίζει τη δυνατότητα του αποστάγματος σκόρδου ως μια ασφαλέστερη και αποτελεσματικότερη εναλλακτική λύση στα συνθετικά εντομοκτόνα για τον έλεγχο των προσβολών από σκαθάρια από φλοιό ελιάς.

Μία νέα μελέτη έχει δείξει ότι το φυσικό απόσταγμα σκόρδου μπορεί να επιτύχει σχεδόν 100 τοις εκατό θνησιμότητα έναντι του σκαθαριού του φλοιού της ελιάς, παρά το γεγονός ότι το συνθετικό του ισοδύναμο είναι σχετικά αναποτελεσματικό. 

Η έρευνα, που δημοσιεύτηκε στο Journal of the Entomological Research Society, διαπίστωσε επίσης ότι η ένωση δεν επηρέασε το Cheiropachus quadrum, την παρασιτική σφήκα, η οποία είναι ο κύριος φυσικός θηρευτής του σκαθαριού και ένας ουσιαστικός βιολογικός έλεγχος.

Τα σκαθάρια του φλοιού της ελιάς είναι παρασιτικά έντομα που μπορούν να επηρεάσουν άμεσα την παραγωγικότητα της ελιάς. Περνούν το χειμώνα στην ενήλικη κατάσταση τους, στεγάζοντας σε μικρές στοές σκαμμένες στις ενώσεις των φύλλων, των καρπών ή των μικρών κλαδιών. 

Λίγο μετά το κλάδεμα την άνοιξη, κινούνται προς τις μερικώς επουλωμένες πληγές, όπου τα αρσενικά τρυπώνουν κάτω από το φλοιό, δημιουργώντας μια κοιλότητα γνωστή ως ​"γαμήλιο θάλαμο." Μετά το ζευγάρωμα σε αυτόν τον θάλαμο, τα θηλυκά δημιουργούν μια στοά που διακλαδίζεται αριστερά και δεξιά, στην οποία εναποθέτουν κατά μέσο όρο 50 έως 100 αυγά.

Όταν εκκολάπτονται, οι προνύμφες τρέφονται με το ξύλο, δημιουργώντας εκτεταμένες στοές τρυπώντας κάθετα προς την αρχική κοιλότητα μέχρι να γεννηθούν. 

Η νέα γενιά ενηλίκων εμφανίζεται μετά από 40 έως 60 ημέρες, συνήθως μεταξύ τέλους Μαΐου και Ιουλίου. Στη συνέχεια, αυτά τα ενήλικα άτομα μετακινούνται σε κοντινούς ελαιώνες για να τραφούν και στη συνέχεια διαχειμάζουν μέχρι να ξεκινήσει ξανά ο κύκλος την επόμενη άνοιξη.

Οι στοές σίτισης των ενηλίκων προκαλούν τη σοβαρότερη εμπορική ζημιά. Αυτή η δραστηριότητα σίτισης καταπίνει μερικώς ή πλήρως το κλαδί ή το κλαδάκι, αποδυναμώνοντας τη δομή του και καταστρέφοντας τους αγγειακούς ιστούς, γεγονός που προκαλεί πτώση φύλλων, καρπών και παραγωγικών κλαδιών.

Τα δέντρα που επηρεάζονται σε πολλές εποχές μπορεί επίσης να παρουσιάσουν καθυστερημένη ανάπτυξη λόγω της επαναλαμβανόμενης διαταραχής των φυσικών προτύπων ανάπτυξης. Αυτό στη συνέχεια επηρεάζει την παραγωγικότητα και την εμπορική βιωσιμότητα.

Γενικά, όπου η προσβολή είναι περιορισμένη, το κλάδεμα και η επακόλουθη καύση των προσβεβλημένων κλαδιών αρκούν για την εξάλειψη του προβλήματος. Ωστόσο, τα εξασθενημένα δέντρα, όπως αυτά που πλήττονται από την ξηρασία, που προσβάλλονται σοβαρά από τις προνύμφες έχουν μικρότερες πιθανότητες ανάκαμψης και μπορεί ακόμη και να πεθάνουν.

Σε περιπτώσεις όπου υπάρχουν ζωντανά ενήλικα στελέχη σε περισσότερο από το δέκα τοις εκατό των βλαστών, ενδείκνυται η χρήση εντομοκτόνου. 

Ωστόσο, τα τεχνητά εντομοκτόνα, όπως τα πυρεθροειδή, έχουν αποδειχθεί πολύ λιγότερο αποτελεσματικά κατά του ενήλικου σκαθαριού του φλοιού της ελιάς παρά στις προνύμφες του. 

Επιπλέον, υπάρχει αυξανόμενος συναγερμός για τις θανατηφόρες επιπτώσεις τους σε οργανισμούς μη στόχους, όπως οι μέλισσες και άλλα βασικά είδη.

Για να αξιολογήσουν την ευαισθησία τόσο του προνυμφικού όσο και του ενήλικου σταδίου του σκαθαριού στο απόσταγμα σκόρδου, οι ερευνητές διεξήγαγαν μια σειρά από εργαστηριακές βιολογικές δοκιμές. 

Το εν λόγω απόσταγμα περιελάμβανε κυρίως μόρια διαλλυλ δισουλφίδιο, διαλλυλ τρισουλφίδιο, μεθυλαλλυλ τρισουλφίδιο και βινυλδιθειΐνη (1,2-διθεΐνη και 1,3-διθεΐνη), πολλά από τα οποία είχαν μεμονωμένη επιτυχία σε προηγούμενες εντομοκτόνες δοκιμές.

Η υψηλότερη θανατηφόρα τιμή συγκέντρωσης του αποστάγματος σκόρδου υπολογίστηκε σε 3.45 χιλιοστόγραμμα ανά λίτρο (mg/L) για τις προνύμφες και σε 4.41 mg/L για τους ενήλικες. 

Η εφαρμογή δόσης 8.19 mg/L πέτυχε 100 τοις εκατό θνησιμότητα και στα δύο στάδια της ζωής. Το ποσοστό θνησιμότητας των ενηλίκων που έλαβαν θεραπεία με την τεχνητή εναλλακτική ήταν σημαντικά χαμηλότερο από αυτό που προκλήθηκε από το απόσταγμα σκόρδου στις 7, 14 και 21 ημέρες μετά τη θεραπεία.

Αξιολογήθηκαν επίσης οι επιπτώσεις στην Cheiropachus quadrum, μια παρασιτική σφήκα.

Τα υμενόπτερα παρασιτοειδή είναι από τους πιο σημαντικούς φυσικούς εχθρούς των σκαθαριών του φλοιού παγκοσμίως και το C. quadrum είναι ο κύριος θηρευτής του σκαθαριού του φλοιού της ελιάς, ικανός να μειώσει τους πληθυσμούς κατά 30 έως 50 τοις εκατό.

Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι, σε αντίθεση με τα εντομοκτόνα με βάση τα πυρεθροειδή, το απόσταγμα σκόρδου που μελετήθηκε δεν είχε σημαντική επίδραση στην ενήλικη σφήκα, ούτε στην ικανότητά της να παρασιτώνει τις προνύμφες των σκαθαριών και να αναπαράγει, αυξάνοντας έτσι περαιτέρω την καταλληλότητά του ως φιλικό προς το περιβάλλον υποψήφιο βιο-παρασιτοκτόνο.

• Ανδαλουσιανό συμβούλιο
• plantix